Πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας απο το 2014 με υπογραφή Σαμαρά-Βενιζέλου




Στο «σφυρί» βγαίνει η πρώτη κατοικία των Ελλήνων από τις

αρχές του 2014 και μάλιστα με την υπογραφή του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ε. Βενιζέλου. 

Στην προγραμματική συμφωνία που υπέγραψαν και παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων για τη δήθεν έξοδο από το μνημόνιο, περιγράφουν το πλαίσιο κάτω από το οποίο οι τράπεζες θα παίρνουν τα σπίτια και θα πετάνε στο δρόμο όσους δεν μπορούν να πληρώσουν τις οφειλές των δανείων τους.
Στην κατεύθυνση αυτή άλλωστε έχουν ήδη κινηθεί οι τράπεζες στέλνοντας ραβασάκια στους οφειλέτες τους οποίους ενημερώνουν πώς είτε τους δέσμευσαν τις καταθέσεις είτε τους κατάσχουν στα σπίτια. Το έχουν πράξει επίσης δεσμεύοντας μισθούς και συντάξεις για την εξυπηρέτηση των δανείων, ή έχουν βγάλει σε πλειστηριασμό πρώτες κατοικίες οικογενειών που δεν έχουν στον… ήλιο μοίρα.

Έρχεται λοιπόν η κυβέρνηση του Σαμαρά και του Βενιζέλου να νομιμοποιήσει αυτή την ασυδοσία και την τρομοκρατία των τραπεζών ανακοινώνοντας πώς μπαίνει τέλος στην προστασία της πρώτης κατοικίας από το τέλος του 2013 και μετά. Όποιος δεν πληρώνει θα χάνει το σπίτι του. Τόσο απλά για τους υπηρέτες του μνημονίου.

«Η ενυπόθηκη ή προσημειωμένη πρώτη κατοικία του φτωχού ή μέσου νοικοκυριού που αγωνίζεται να ρυθμίσει και να εξυπηρετήσει τα δάνεια του ή βρίσκεται αποδεδειγμένα σε αντικειμενική αδυναμία είναι και θα είναι απολύτως διασφαλισμένη έναντι πλειστηριασμών». Αυτό αναφέρεται στην προγραμματική συμφωνία που υπέγραψαν Σαμαράς και Βενιζέλος.

Τι λένε λοιπόν; Κατ’ αρχήν πώς από τις αρχές του 2014 τέλος η προστασία της πρώτης κατοικίας. Δεύτερον, πώς η πρώτη κατοικία θα είναι «διασφαλισμένη» για ένα πολύ μικρό ποσοστό που έχουν «αντικειμενική αδυναμία να πληρώσουν». Ποια είναι τα κριτήρια που ορίζουν την αντικειμενική αδυναμία δεδομένου ότι η πλειονότητα των Ελλήνων δεν έχει χρήματα να καλύψει τις βασικές του ανάγκες; Πόσο μάλλον να εξοφλήσει το στεγαστικό του δάνειο.

Η αντικειμενική αδυναμία θα ορισθεί από τους τραπεζίτες, αφού όπως αναφέρουν στην ακριβώς προηγούμενη παράγραφο της προγραμματικής τους συμφωνίας οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος «οι ρυθμίσεις των δανείων από το τραπεζικό σύστημα πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο φιλικές, ευέλικτες και ρεαλιστικές με όριο τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών».

Όσα κεφάλαια λείπουν δηλαδή από τις τράπεζες της Χ χρονική στιγμή τόσα σπίτια θα βγάζουν στο σφυρί για να καλύψουν τις κεφαλαιακές ανάγκες της.

Η κυβέρνηση διασφαλίζει με… απίστευτο τρόπο την πρώτη κατοικία των Ελλήνων. Ανοίγει το δρόμο της κατάσχεσης των σπιτιών από τις τράπεζες, αν βέβαια γλυτώσουν από την εφορία η οποία ήδη προβαίνει σε πλειστηριασμούς ακινήτων για μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες ευρώ.

Ο Έλληνας χάνει λοιπόν το κεραμιδί του που έφτυσε αίμα να το αποκτήσει και με την υπογραφή Σαμαρά-Βενιζέλου περνούν στα κοράκια των Funds που αγοράζουν ολόκληρα πακέτα «κόκκινων δανείων» από τις τράπεζες. Εισβολή και στα σπίτια μας. Θα μας πάρουν ότι έχει απομείνει.

 defencenet.gr 

Ξεσηκωνόμαστε, τους ανατρέπουμε και παλινορθώνουμε τη δημοκρατία ή γυρίζουμε στα χωριά μας, όσοι έχουμε, και φυτοζωούμε ως το τέλος μας


ΔΗΜΟΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΚΕΡΑΤΕΑ, keratea,
Κερατέα 2011. Καταστολή της…Δημοκρατίας;
σ.σ.netakias- επίκαιρο ακόμη και σήμερα (α’ δημοσίευση 11/02/2011)
Του Θραξ Αναρμόδιου
Η κυβέρνηση έχει πάρει πια την κατρακύλα του απολυταρχισμού.
  • Στέλνει τις αστυνομικές της δυνάμεις στην Κερατέα επικαλούμενη την αποκατάσταση της τάξης, να κοπανάνε όποιον βρεθεί μπροστά τους.
  • Και χίλια δυο άλλα.
Η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και τα άλλα κόμματα, ούτε για την τιμή των όπλων, δεν διανοείται να φέρει μια πρόταση μομφής στην βουλή, ή να διοργανώσουν όλοι μαζί μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την αντιδημοκρατική κατρακύλα και τα άδικα οικονομικά μέτρα εναντίον του λαού.
Είμαστε μόνοι μας. Και ότι είναι να γίνει θα το κάνουμε μόνοι μας εμείς και όχι τα κόμματά μας. Που συμμετείχαν σε αυτό το 30-ετές πάρτυ που μας έφερε ως εδώ, στο χείλος του γκρεμού. Εκτος κι αν πιστεύει κάποιος πως το διεφθαρμένο αυτό πολιτικό σύστημα έχει σκοπό να κάνει κάθαρση στον εαυτό του και να αυτοτιμωρηθεί.
Το πιο σίγουρο είναι πως το κομματικό καθεστώς αυτό θα επιχειρήσει και πάλι να μαγειρέψει το Σύνταγμα, ερήμην μας και χωρίς καν να ρωτήσει την γνώμη μας. Ωστε να την βγάλει καθαρή και όλοι οι επιφανείς ροκ σταρ των επαγγελματιών της πολιτικής να μείνουν αλώβητοι και στις θέσεις τους. Ωστε να συνεχίσουν να χαρίζουν συμβάσεις στα αφεντικά τους. Οπως κάνουν χρόνια τώρα. Χρόνια πολλά.
Εχουμε αρχίσει και αντιδρούμε σαν λαός σε όλη αυτή τη σήψη και τον βόθρο. Κινήματα ξεφυτρώνουν παντού. Μένει η τελική μας έφοδος. Αλλά πρέπει να είμαστε και έτοιμοι και να γνωρίζουμε τι πρέπει να ζητήσουμε να αλλάξει. Να γνωρίζουμε τι είναι δημοκρατία, τα βασικά της, αυτά που μας μάθαν οι δασκάλοι μας στο δημοτικό.
Και να μην περιμένουμε τα κόμματα να μας καλέσουν σε συγκέντρωση. Δεν θα το κάνουν. Εμείς θα επιχειρήσουμε την τελική έφοδο όταν έρθει η ώρα. Και όπως μας έδειξαν οι Αιγύπτιοι ο καλύτερος τρόπος είναι να μαζευτούμε στις πλατείες, σε μια πλατεία, και να μείνουμε εκεί φωνάζοντας μέχρι να μας βγει το λαρύγγι, πως θέλουμε να γίνει παλινόρθωση της δημοκρατίας. Οργανωμένοι με την τροφοδοσία μας, με τα φορητά μας φαρμακεία, με τα laptop μας. Ολοι μαζί ενωμένοι.
Αλλιώς θα μας τσακίσουν. Μας τσακίζουν κάθε μέρα. Σιγά σιγά. Είναι ενωμένοι αυτοί εναντίον μας, όλο το σύστημα και τα καθεστωτικά κόμματα. Γι’ αυτό δεν μας υπερασπίζεται κανείς. Γι’ αυτό ούτε μια πρόταση μομφής.
Κι αν μας τσακίσουν, το μόνο που θα μας έχει μείνει θα είναι να γυρίσουμε στα πατρικά μας, στα χωριά μας, όσοι είμαστε τυχεροί και διαθέτουμε τέτοια ευλογία, κι εκεί να περιμένουμε το οριστικό μας τέλος. Φυτοζωόντας.

Ποια εξέγερση;

 ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝΕ ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ?Απλά αράξτε … και σταματήστε να πληρώνετε !!!

Ας μην εισπράξουν οι εγχώριοι και αλλότριοι γκάγκστερς για μια εβδομάδα χρήματα και θα βρουν μόνοι τους …το σωστό (για εμάς) δρόμο.

Ίσως να είναι η μοναδική «διαρθρωτική αλλαγή» που έχει ανάγκη ο τόπος!

Συζητήσεις επί συζητήσεων, οδυρμός επί οδυρμού, ανακυκλωμένες συζητήσεις από όλους. Οι μεν να επικαλούνται τον «μπαμπούλα» της χρεοκοπίας και οι δε να «καταγγείλουν» το μνημόνιο.

Σπαταλάμε φαιά ουσία και πλατειάζουμε ασκόπως, τη στιγμή που τα πράγματα είναι απλούστερα των συζητήσεων αυτών.

Πολιτικές αναλύσεις και σοβαρές προσεγγίσεις δε γίνονται, από τη στιγμή που όλο αυτό που γίνεται στη χώρα τα τρία τελευταία χρόνια είναι κανονική αλητεία, ωμός σαδισμός και άνευ προηγουμένου προσβολή της στοιχειώδους κοινής λογικής και των βασικών κανόνων αριθμητικής.

Ειλικρινά, θεωρώ τον ορισμό της «ματαιοδοξίας» να ερμηνεύω και να αναλύω τις τρέλες που λένε τα «στουρναράκια», τα «βρουτσάκια» και τα «βενιζελάκια» που ασκούν (;) εξουσία στη χώρα. Θεωρώ ανυπόληπτους και θρασύδειλα νανάκια όσους αγωνιούν αποκλειστικά και μόνο για την ταχύτερη εφαρμογή της μεγαλύτερης ληστείας που έγινε ποτέ στην παγκόσμια ιστορία, με θύμα το σύνολο της κοινωνίας.

Εξίσου ακατανόητες είναι οι δήθεν «αγωνίες» όσων αντιστέκονται με εικοσιτετράωρες και σαρανταοκτάωρες και λοιπές στάσεις εργασίες κλαδικών σωματείων που διεκδικούν την «εξαίρεσή» τους απ’ την εκτέλεση στον τοίχο. Αν κάποιος θέλει πραγματικά να αντισταθεί στη διεφθαρμένη δημοκρατία –πριν ανακυλήσει σε κανονικό φασισμό, άνευ Κασιδιάρη- ας αφήσει τα κελεύσματα περί «αντίστασης» τύπου συνδικαλιστικής αφύπνισης και τις σπαραξοκαρδίτικες εξομολογήσεις των «προσωπικών» δραμάτων του καθενός στα πρωινάδικα του …Αυτιά!!!

Ας βγει με παρρησία κάποιος να προτείνει τη μία και μοναδική άμυνα του πολίτη. Αράξτε, ηρεμήστε, χαλαρώστε μακριά από εντάσεις και γκρεμίστε τον «κανίβαλο» κάνοντας το αυτονόητο. Σταματήστε να πληρώνετε!!! Χωρίς επεισόδια, χωρίς χημικά, χωρίς εκνευρισμό, χωρίς πρόταξη του «προσωπικού δράματος», σταματήστε να τους δίνετε τα τελευταία χρήματά σας. Σύμμαχο σας έχετε όλα τα συντάγματα του δυτικού κόσμου, όλες τις αρχές του διαφωτισμού, όλα τα άρθρα της διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων…Ε, ας διαφωνήσει κι ο Στουρνάρας –δεν τρέχει κάτι.

Γιατί απαραίτητα συνδέουμε την αντίσταση με βία και αιματοχυσίες; Γιατί απειλούνται δήθεν «εμφύλιοι», αφού στενάζει ολόκληρη η κοινωνία και δεν υπάρχει κανένα διακύβευμα διαφορετικό επί της ουσίας μεταξύ όλων ημών;

Ας μην εισπράξουν οι εγχώριοι και αλλότριοι γκάγκστερς για μια εβδομάδα χρήματα και θα βρουν μόνοι τους …το σωστό (για εμάς) δρόμο.

Ίσως να είναι η μοναδική «διαρθρωτική αλλαγή» που έχει ανάγκη ο τόπος!

Μιχάλης Τζανάκης

Πηγή:

Οι Βούλγαροι μας δείχνουν τον δρόμο για το Σκοπιανό



Picture 0 for Οι Βούλγαροι μας δείχνουν τον δρόμο για το Σκοπιανό

Γιατί οι Βούλγαροι τα λένε απερίφραστα κι εμείς με μισόλογα; Γιατί αφήνουμε τους άλλους να μιλούν για μας; Πώς συμβαίνει να είμαστε λαλίστατοι σε θέματα που δεν θα έπρεπε, ενώ σιωπούμε σ’ αυτά που μας βλάπτουν; 

Γράφει ο Μακεδών 

Ελπίζω πως οι συζητήσεις που είχε ο κ. Ευ. Βενιζέλος με τον Βούλγαρο ομόλογό του κ. Κριστιάν Βιγκένιν, θα ωφέλησαν τον Έλληνα υπουργό, ο οποίος θα διαπίστωσε πως οι Βούλγαροι δεν παίζουν στο Σκοπιανό ζήτημα, που τους αφορά αν όχι εξίσου μ’ εμάς, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό. 

Τόσο δια των υπουργών τους, του προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και ανθρώπων του πνεύματος, διαμηνύουν σε πάσα ευκαιρία προς τους Σκοπιανούς, ότι είναι ανυποχώρητοι στο αίτημα να πάψουν οι Σλάβοι των Σκοπίων «να κλέβουν την βουλγαρική ιστορία». Κι ενώ εμείς αρκούμαστε σε ανούσιες ανακοινώσεις, οι Βούλγαροι είναι απόλυτοι: «Δεν πρόκειται να δεχθούμε την ένταξή σας στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, αν δεν εφαρμόσετε τους κανόνες της καλής γειτονίας». 

Τι ζητούν από τους Σκοπιανούς; Να πάψουν να βαφτίζουν «Μακεδόνες» ιστορικά πρόσωπα των Βουλγάρων -ακόμη και τον τσάρο Σαμουήλ-, να πάψουν να μιλούν για «μακεδονική γλώσσα» αφού είναι βουλγαρική, και να σταματήσουν να ενισχύουν προσπάθειες δημιουργίας μειονότητας «Μακεδόνων» στην βουλγαρική επικράτεια. 

Την επίδειξη «καλής γειτονίας» την προϋποθέτει και το σύμφωνο της Κοπεγχάγης, στο οποίο αναφέρονται τα κριτήρια που πρέπει να ικανοποιήσουν τα Σκόπια, προκειμένου να ορισθεί ημερομηνία έναρξης της προενταξιακής διαδικασίας για προσχώρηση στην Ε.Ε. Σ’ αυτά τα κριτήρια αναφέρθηκε ο κ. Ευ. Βενιζέλος, λέγοντας ότι πυξίδα στην πολιτική αξιολόγηση του συμβουλίου υπουργών της Ε.Ε. είναι ο βαθμός ανταπόκρισης της αιτούσας χώρας στα κριτήρια της Κοπεγχάγης και στις αρχές της καλής γειτονίας. 

Εκείνο που περιέργως δεν είπε -ίσως να μη το γνωρίζει- είναι πως το θέμα της «καλής γειτονίας» περιλαμβάνεται στην Ενδιάμεση Συμφωνία, μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων, που ισχύει από το 1995, πολύ πριν από τις συζητήσεις στην Κοπεγχάγη. Και αυτό το άρθρο λησμονείται στις συζητήσεις με τον κ. Νίμιτς, οι οποίες επικεντρώνονται μόνον στην αναζήτηση ονομασίας. 

Πόσο ενδιαφέρονται τα Σκόπια για την καλή γειτονία, φάνηκε και προχθές, όταν ο κ. Γκρούεφσκι επινόησε ειρωνικό χαρακτηρισμό κατά της χώρας μας, αποκαλώντας την «πρώην οθωμανική επαρχία». Θεώρησε ότι αποτελεί απάντηση προς εμάς, που αποκαλούμε επισήμως τα Σκόπια «πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία της Μακεδονίας». Με αυτά τα αστειάκια, που είναι μεν καλά για τις κομματικές ομιλίες, αλλά δεν ταιριάζουν σε επίσημες τοποθετήσεις υψηλοβάθμων πολιτικών, η καλή γειτονία δεν επιτυγχάνεται. Φαίνεται δε, πως δεν την επιθυμεί ούτε για την Βουλγαρία, αφού ο Βούλγαρος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε πως «η Βουλγαρία βρίσκεται από καιρό σε διαπραγμάτευση -χωρίς μέχρι στιγμής να έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος- με την ΠΓΔΜ για τη συνομολόγηση ενός διμερούς συμφώνου φιλίας και καλής γειτονίας». 

Την ίδια ώρα, τα Σκόπια ζητούν από Ελλάδα και Βουλγαρία την υποστήριξή τους για ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς, χωρίς να κάνουν βήμα πίσω από τα όσα πράττουν σε βάρος των δύο χωρών. 

Γιατί τελικά, οι Βούλγαροι τους το λένε απερίφραστα κι εμείς με μισόλογα; Γιατί αφήνουμε τους άλλους να μιλούν για μας; Πώς συμβαίνει να είμαστε λαλίστατοι σε θέματα που δεν θα έπρεπε, ενώ σιωπούμε σ’ αυτά που μας βλάπτουν; 

Προχθές, ο Αλβανός υπουργός ΥΠΕΞ, κ. Μπουσάτι, δημοσίως έκανε θέμα για τις ανύπαρκτες διεκδικήσεις των Τσάμηδων. Ο Έλληνας ΥΠΕΞ τον άκουγε, και δεν έκανε ούτε νύξη για τα επεισόδια της Πρεμετής. Αντί να τους έχουμε συνεχώς κατηγορουμένους, βρισκόμαστε πάντα σε θέση απολογούμενου. 

Πηγή: Βόρεια 

Κοιτώντας αποσβολωμένοι το τέλος της πορείας μας στην παγκόσμια ιστορία των εθνών …



Γράφει ο Σίσυφος
 

Ας το πάρουμε απόφαση. Ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο Κράτος είμαστε που θα εξαφανιστεί από τη γη. Έφτασε απλώς η ώρα της διάλυσης του δικού μας Έθνους, ήρθε “η δικιά μας η σειρά ” που λένε.
Ιστορικά αποδεικνύεται πως κάθε λαός που διαβρώνεται και εκφυλίζεται, κάποια στιγμή σκλαβώνεται σε άλλους λαούς και στο τέλος συνήθως εξαφανίζεται από προσώπου γης
Ακριβώς αυτό συμβαίνει και τώρα με εμάς.

Όπως φαίνεται από την καθημερινότητα μας και την βίωσή μας, από τη στιγμή που σαν άνθρωποι και σαν πολίτες, μετά από τόσα που έχουμε τραβήξει και τραβάμε, παραμένουμε αναίσθητοι και αδιόρθωτοι και δεν κάνουμε φιλότιμες προσπάθειες να νικήσουμε και να απεκδυθούμε τον παλιό (κακό) εαυτό μας, να τον ανακαινίσουμε και να γίνουμε «νέοι άνθρωποι», υγιείς προσωπικότητες και τίμιοι πολίτες, προφανώς δεν υπάρχει «γυρισμός» για τους Έλληνες.

Η σαπίλα έχει προχωρήσει πάρα πολύ, τόσο μέσα στον καθένα μας προσωπικά όσο και στην Ελληνική κοινωνία γενικότερα. Έχει προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να μην επιδέχεται πλέον θεραπεία και αυτό είναι γεγονός που μας το επιβεβαιώνουν οι σταθερά «δραματικά κατηφορικές» Ελληνικές πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις.

Ας το πάρουμε οριστικά απόφαση, για να ηρεμήσουμε και να μην αρρωστήσουμε ψυχικά όλοι όσοι αγωνιούμε για το μέλλον της πατρίδας μας, ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων, μας συμπαρασύρει όλους μας στο τέλος της ενδόξου ιστορίας 3500 ετών του Ελληνικού γένους.

Με αυτή τη σκέψη ηρέμησα και απαλλάχτηκα από τα φοβερά ψυχικά βάσανα που υπέφερα τα τελευταία χρόνια βλέποντας την αναλγησία των συμπατριωτών μου και αποδέχτηκα την ωμή και πικρή αλήθεια για το τέλος της πορείας μας στην παγκόσμια ιστορία των εθνών.

Τελικά αποφάσισα ότι «ο σώζων εαυτόν σωθείτω» και αυτό εφαρμόζω στην ζωή τη δική μου και της οικογενείας μου από δω και πέρα.
Ας έχει ο καθένας μας το τέλος που του αξίζει.

Τέλος

Δεκάλογος του επαναστάτη του καναπέ..!!!


1. Κάθε επαναστάτης του καναπέ που σέβεται τον εαυτό του αλλά και την κοινωνία για την οποία αγωνίζεται, οφείλει να έχει όλες τις αγωνιστικές ιστοσελίδες που παρακολουθεί συστηματικά (και όχι συστημικά) σε ξεχωριστό φάκελο στα Bookmarks με τον εξτρεμιστικό τίτλο «Επανάσταση».


2. Κάθε επαναστάτης του καναπέ γνωρίζει ότι μπορεί να αργήσει η ξαστεριά, οπότε φροντίζει να ελέγχει και τις προσφορές σε είδη που μπορεί να του φανούν άμεσα χρήσιμα, όπως ένας πιο άνετος καναπές. Επειδή κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη από φαγητό, ρίχνει και μια ματιά σε προσφορές Super Market ή καταστημάτων εστίασης της γειτονιάς. Κάτι τέτοιο βέβαια, ειδικά σε παλαιότερης τεχνολογίας υπολογιστές, μπορεί να περιορίζει αισθητά τις επαναστατικές σελίδες προς ανάγνωση, αλλά επειδή κάθε επαναστάτης γνωρίζει ότι χωρίς επαναστάτες δεν γίνεται επανάσταση, οφείλει να φροντίζει για το ζην. Για το ευ ζην, ως γνωστόν, φροντίζουν οι επαναστατικές ιστοσελίδες και η τηλεόραση.


3. Ο σωστός επαναστάτης του καναπέ πιστεύει ακράδαντα ότι η επανάσταση είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Πιστεύει επίσης ότι οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες και συνεπώς, υποστηρίζοντας εκ του ασφαλούς τις ιδέες μιας επανάστασης, επιτελεί το κοινωνικό του έργο απέναντι στο συνάνθρωπο και συμπολίτη. Μάλιστα, στηλιτεύει όλους εκείνους που αδιαφορούν και δεν αντιδρούν σε όλα τα παράλογα που συμβαίνουν στη χώρα. Αναρτά σχόλια χωρίς νόημα για όλα τα παραπάνω, μόνο και μόνο για να υπάρξει αντίδραση, καθώς θεωρεί ότι μέσα από την τριβή θα επέλθει αφύπνιση. Άλλωστε πρέπει πίσω από τα ασυνάρτητα και άσχετα σχόλια να αποκρύψει από τις σκοτεινές δυνάμεις το επαναστατικό του καθήκον. Κινείται στο διαδίκτυο με άκρα μυστικότητα και εξαφανίζει τα ίχνη του.


4. Κάθε επαναστάτης του καναπέ έχει ιερή υποχρέωση απέναντι στην επανάσταση να συμμετέχει σε ηλεκτρονικές διαδηλώσεις και δημοψηφίσματα, υπογράφοντας σε κάθε κίνηση που θεωρεί ότι θα βοηθήσει το σκοπό. Ιστοσελίδες όπως η ipetitions.com πρέπει να περιλαμβάνονται στα αγαπημένα.


5. Εννοείται πως μέσα στις επαναστατικές ενέργειες του επαναστάτη του καναπέ, είναι και η προώθηση επαναστατικών e-mail που λαμβάνει καθημερινά και προωθεί στις επαφές του, με κρυφή κοινοποίηση φυσικά. Μάλιστα, επειδή επανάσταση δεν γίνεται αν δεν ευαισθητοποιηθούμε και δεν ευαισθητοποιήσουμε και τους φίλους και συνεργάτες μας, αυτόματα προωθούμε όποιο e-mail περιέχει πληροφορίες για κάποιο παιδάκι που χρειάζεται αίμα ή αιμοπετάλια, για κάποιο κοριτσάκι που εξαφανίστηκε, για τα καημένα ζωάκια που υποφέρουν στους δρόμους κλπ, ευελπιστώντας ότι κάποιος άλλος θα δραστηριοποιηθεί αντί εμού. Έχοντας προωθήσει σε 100 και πλέον επαφές, αισθάνομαι ότι έχω εκπληρώσει το καθήκον μου. Εγώ προσωπικά δεν δικαιούμαι να αφήσω την επανάσταση για να πάω να δώσω αίμα.


6. Ο επαναστάτης του καναπέ εννοείται πως διαθέτει λογαριασμό Facebook και Tweeter, e-mail σε 3 διαφορετικές εταιρείες, LinkedIn κλπ. Βεβαίως, για να μην γίνεται εύκολα αντιληπτός από το σύστημα, χρησιμοποιεί ψεύτικα στοιχεία για κάθε λογαριασμό. Έτσι, διασφαλίζει την επανάσταση και καταφέρνει καίριο πλήγμα στο σύστημα, αφού το μπερδεύει αποκλείοντάς του την δυνατότητα να φτάσει σε αυτόν και το παραπλανά να αναζητά ψύλλους στα άχυρα.


7. Κάθε μήνα, κάθε επαναστάτης ξεχωριστά ή και ανά ομάδες, πρέπει να βλέπει υποχρεωτικά 4 με 5 ταινίες επαναστατικού χαρακτήρα, ή ακόμα και σειρές, όπως το V for Vendetta. Φυσικά, επειδή η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως, η επανάληψη των ταινιών ανά τακτά χρονικά διαστήματα έχει διαπιστωθεί ότι τονώνει το επαναστατικό συναίσθημα και βοηθά τον επαναστάτη να διατηρήσει επαφή με το σκοπό.


8. Κάθε επαναστάτης του καναπέ, θα πρέπει καθημερινά να κατεβάζει τουλάχιστον μια επαναστατική ιδέα και να την προτείνει μέσω των επαναστατικών ιστοσελίδων, με προοπτική να υλοποιηθεί από κάποιους συναδέλφους επαναστάτες. Επειδή ο ίδιος σκέφτηκε την ιδέα (που αποτελεί και το μεγαλύτερο μέρος του κόπου), δεν υποχρεούται να συμμετέχει στην υλοποίηση αυτής.


9. Κάθε ευσυνείδητος επαναστάτης του καναπέ, οφείλει κάθε ημέρα να βάζει στόχους. Στο τέλος δε κάθε ημέρας να κάνει έναν απολογισμό της ημέρας που πέρασε και να ελέγξει πόσα σχόλια δημοσίευσε. Το πλήθος των απαντήσεων και like στα σχόλιά του επιβεβαιώνει ότι επιτέλεσε το χρέος του απέναντι στην κοινωνία και την επανάσταση, και του επιτρέπει και σήμερα να κοιμηθεί ήσυχος και αναπαυμένος, ονειρευόμενος νέα μεγαλεία για την επομένη. Αν πάλι δεν έχει πιάσει το στόχο, οφείλει να μείνει στον καναπέ μέχρι τελικής πτώσεως.


10. Απαραίτητα αξεσουάρ που βοηθούν τον επαναστάτη του καναπέ στο έργο του είναι: ο καφές σκέτος για να μένει ξάγρυπνος και σε εγρήγορση, το έξυπνο τηλέφωνο με ασύρματο ίντερνετ για να παίρνει παντού μαζί του την επανάσταση, υπολογιστής πάνοπλος και φυσικά μεγάλη τηλεόραση για να μπορεί να βλέπει και τις λεπτομέρειες στα παρασκήνια του κάθε ρεπορτάζ.
* * *
Αγαπητοί φίλοι, πέρα από τον σατυρικό αυτό δεκάλογο, που σκοπό έχει να καυτηριάσει πρώτα την δική μου στάση και πιθανώς πολλών από αυτούς που θα το διαβάσουν, θα ήθελα να προσθέσω και το παρακάτω, σε μια προσπάθεια να σοβαρέψω λίγο το κλίμα, ώστε να μιλήσω –τώρα που χαλαρώσαμε– σε καθέναν από εσάς ξεχωριστά…


Είναι γεγονός ότι η κρίση και οι δυσκολίες που περνάμε μας φέρνουν όλους στα όρια των αντοχών μας. Καθένας από εμάς θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον κακό του εαυτό, που τόσο καιρό τώρα καλυπτόταν από τις ανέσεις και την ευδαιμονία. Η κρίση αυτή ήρθε να γκρεμίσει αυτό τον εαυτό. Σε τούτη την σκληρή αντιπαράθεση θα πρέπει να βγούμε νικητές. Και εάν η επανάσταση μέχρι στιγμής περιορίζεται στον καναπέ, ας λειτουργήσει τουλάχιστον ως ένα μεταβατικό στάδιο, ένα στάδιο πραγματικής αυτογνωσίας για τον καθένα μας, ώστε να σηκωθούμε τελικά όταν έρθει η ώρα, πιο δυνατοί και πιο άνθρωποι από ποτέ.

Με εκτίμηση,

Λεωνίδας
apenantioxthi

Ετοιμάζουν τον ΕΒΡΑΙΟ ΣΗΜΙΤΗ για Πρόεδρο Δημοκρατίας !

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΡΕΚΥΛΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ!!


Περαστικά σας ελληνάρες της αφασίας !

Στην Προεδρία της Δημοκρατίας, την άνοιξη του 2015, στοχεύει ο Κώστας Σημίτης, σύμφωνα με συνομιλητές του. Έτσι εξηγούνται τόσο η πύκνωση των εμφανίσεών του, ώστε και η «στρατηγική συμφωνία» με τον Ευάγγελο Βενιζέλο στο πλαίσιο της κίνησης των «58».

Παράλληλα ο ….ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
πρώην πρωθυπουργός στοχεύει και στη δικαίωση της πρωθυπουργικής του θητείας το διάστημα 1996-2004, όπως προκύπτει και από την ομιλία του στην παρουσίαση του βιβλίου του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργου Βασιλείου.

 Μέσω αυτής ο Κ. Σημίτης επιτέθηκε σε Κώστα Καραμανλή και Χοσέ Μπαρόζο για το «φούσκωμα» του χρέους το 2004, δικαίωσε απολύτως την πολιτική της κυβέρνησής του -που μόλις ανέλαβε- στην υπόθεση των Ιμίων κ.ο.κ.

http://www.parapolitika.gr/

Η Φυλή των Υπαλλήλων


Είσαι Ελεύθερος και παρέδωσες την Ελευθερία σου, Είσαι Αθάνατος, μα πας και πεθαίνεις, όλη η Αφθονία του Σύμπαντος είναι δική σου και συ δουλεύεις σαν σκλάβος, Δεν έχεις ανάγκη από κανένα και τίποτα, αλλά εσύ οργανώνεσαι σε ομάδες, δουλειές, κόμματα, συλλόγους. Τι επιτέλους Είσαι; Τι στο καλό Κάνεις; Μόνο με την Σκέψη σου μπορείς να φτιάξεις -και φτιάχνεις-Σύμπαντα και Κόσμους και συ δεν μπορείς να φτιάξεις την δουλειά σου, την ζωή σου.

Έπαψες να είσαι Άνθρωπος και έγινες υπάλληλος. Δεν είσαι πλέον ζωντανός, είσαι ήδη νεκρός, απλά είναι θέμα χρόνου να υλοποιηθεί και να το καταλάβεις.Έπαψες να είσαι άνθρωπος, έγινες Υπάλληλος, έγινες η Μαριονέτα της Ζωής.
Η μονιμότητα ενός εξοντωτικού ρόλου, η επανάληψη ενός άχαρου παιχνιδιού, η ρουτίνα του ατελείωτου τίποτα, η υποταγή στην εξάρτηση, η ανούσια υπομονή, η στωικότητα της αποδοχής στον πόνο, η αδιάκοπη παρέα με τον φόβο, όλα αυτά μαζί δημιούργησαν μια μεταλλαγμένη φυλή ανθρώπων. Την φυλή των υπαλλήλων-δούλων. Είναι ένα νέο είδος ανθρώπου, μια μαριονέτα, ένα ανδρείκελο. Είναι μια μεταλλαγμένη φυλή μια νέα ράτσα ανθρώπων ‘η φυλή των υπαλλήλων-δούλων’. Άνθρωποι που κινούνται και ζουν επάνω σε μια κυλιόμενη περιστροφική ταινία, χωρίς δικαίωμα επιλογής, χωρίς δικαίωμα σκέψης, πρόβατα επί σφαγή. Άνθρωποι που με την δική τους απόφαση και την δική τους συμφωνία επέλεξαν να ανήκουν στην φυλή των νέο – σκλάβων, των δούλων, στην μεταλλαγμένη φυλή των Υπαλλήλων.
Στην σύγχρονη εποχή -πιστή αντιγραφή της παλαιάς εποχής- ο άνθρωπος εξακολουθητικά βρίσκεται στην δυσάρεστη θέση μιας αλλαγής της εξέλιξης του, καθόλου δημιουργικής ή ευχάριστης. Να είναι εξαρτώμενος από μια δουλειά για να είναι ευτυχισμένος, για να μπορεί να αγαπάει, να κάνει οικογένεια, να προσφέρει. Συμφωνώντας σε αυτό παρέδωσε την Ελευθερία του και σε αντάλλαγμα πήρε γυάλινα καθρεφτάκια και το νερό που καίει. Δίνει την Ύπαρξη του και παίρνει Θάνατο.
Μια βόλτα στα παλιά: Το παρελθόν φωτίζει καλύτερα την κατανόηση και διευρύνει την ανίληψη, ας κάνουμε λοιπόν μια αναδρομή. Την πολύ παλιά εποχή των κυνηγών, των τροφοσυλλεκτών, οι άνθρωποι ζούσαν σε φυλές. Σε αυτές τις φυλές όλοι ήταν ίσοι. Ακόμα και ο αρχηγός της φυλής ζούσε με τον ίδιο τρόπο και είχε την ίδια μεταχείριση με όλα τα υπόλοιπα μέλη της φυλής. Ο αρχηγός δεν είχε βίλα με πισίνες, γήπεδο τένις, γκολφ, ελικόπτερο για τις μετακινήσεις του, η χρυσά αλεξίπτωτα. Όλοι απολάμβαναν την ζωή τους με ίσους όρους και ίσα σταθμά.
Στην αγροτική εποχή (προέκυψαν) μια φυλή ανθρώπων με δύο μέρη, Ο βασιλιάς και οι πλούσιοι φίλοι του βασιλιά από την μια και όλοι οι υπόλοιποι που δούλευαν για τον βασιλιά και τους φίλους του, από την άλλη. Η γη ανήκε στον βασιλιά και στους φίλους. Οι χωρικοί που δούλευαν την γη του βασιλιά πλήρωναν φόρο για να έχουν την ικανότητα να την δουλεύουν. Ανάλογα με τον βασιλιά και οι φόροι. Οι χωρικοί δεν είχαν τίποτα στην κατοχή τους και οι ‘ευγενείς’ με τον βασιλιά είχαν τα πάντα. Ακριβώς όπως και σήμερα. Όπως γίνεται χιλιάδες χιλιάδων χρόνια τώρα.
“Από τα τέλη του 11ου αιώνα στην Ευρώπη εδραιώνεται το σύστημα της φεουδαρχίας. Αποτέλεσμα της αποδυνάμωσης των βασιλικών δυναστειών μετά τις τελευταίες βαρβαρικές εισβολές του 9ου και 10ου αιώνα, η φεουδαρχία χτίστηκε πάνω στην αγροτική κοινωνία και οικονομία (Γαγανάκης1999:41). Τα μέχρι τότε αποκλειστικά προνόμια της δημόσιας εξουσίας (δικαιοσύνη, επιβολή φόρων, επιβολή αναγκαστικής εργασίας, φρούρηση κ.α.), περνούν στο φεουδάρχη (Bernstein – Milza 1997:112), ο οποίος σε αντάλλαγμα καρπώνεται μεγάλο μέρος της αγροτικής παραγωγής. Η χωροδεσποτική υποτέλεια εφαρμόζεται σε διάφορους βαθμούς, με κύριο χαρακτηριστικό την εκμετάλλευση της εργασίας των υποτελών του άρχοντα και τη διαβίωση τους στα όρια της επιβίωσης. (Le Goff 1991:314)
Στη διάρκεια του 11ου αιώνα αναπτύχθηκαν από την Εκκλησία τα κινήματα της Ειρήνης του Θεού (Paix de Dieu) και Εκεχειρίας του Θεού (Treve de Dieu), που έθεσαν τους πρώτους κανόνες στη διεξαγωγή των πολεμικών συρράξεων, σε μια προσπάθεια να χαλιναγωγήσουν την αυθαιρεσία των πολεμιστών και να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη λειτουργία των αγροτικών εργασιών. Εξέλιξη, η οποία συνέφερε φυσικά και την Εκκλησία αφού στο πέρασμα των αιώνων και μέσα από δωρεές, είχε καταστεί κάτοχος γαιών τεράστιας αξίας τις οποίες και εκμεταλλευόταν σαν φέουδα.
Τα κινήματα αυτά, λειτούργησαν νομιμοποιητικά ως προς την εντατικοποίηση των φεουδαλικών σχέσεων εκμετάλλευσης, αφού αυτές αποτελούσαν το αναπόφευκτο τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν οι υποτελείς σαν αντάλλαγμα της προσφερόμενης ασφάλειας και ειρήνης. Συνέβαλαν επίσης στην εδραίωση του τριμερούς διαχωρισμού της κοινωνίας σε oratores (κληρικούς), bellatores (πολεμιστές) και laboratores (εργαζόμενους), αναθέτοντας «ελέω Θεού», τη συντήρηση των δύο πρώτων στους τελευταίους. Η εκκλησία επίσης κατέστη σκόπελος οικονομικής ανάπτυξης, αφού καταδίκαζε ως τοκογλυφία, χρηματιστικές πρακτικές, που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν τη βελτίωση της παραγωγής. (Le Goff 1991:313) @ Le Goff, J. (1991) “Ο Πολιτισμός της Μεσαιωνικής Δύσης.“
Αργότερα στην βιομηχανική εποχή το σύστημα με τον βασιλιά και τους φίλους του δεν μπορούσε να δουλεύει, και “επέτρεψαν και έγινε” μια μεγάλη επανάσταση, Γαλλική, Αμερικάνικη, Ελληνική, Ινδική, Κινέζικη, αδιάφορο, αλλά τους λαούς, τους χωρικούς, τους σκλάβους, τους επέτρεψαν ή τους προέτρεψαν, να επαναστατήσουν, ενάντια στον βασιλιά και στους φίλους του.
Τι έκαναν; Τους αντικατέστησαν, με τον πρόεδρο της κυβέρνησης και τους φίλους του. Αυτή κι αν ήταν πρωτοτυπία!!! Εξακολουθητικά η Γη, η αφθονία και ο πλούτος ανήκει στην άρχουσα τάξη και ο χωρικός έγινε, υπάλληλος. Αλλά υπάρχει μια μικρή διαφορά από τον παλιό χωρικό. Μια μικρή αλλά και μεγάλη διαφορά που κάνει τον παλαιό χωρικό πιο έξυπνο από τον νέο-σκλάβο.
Παλιός – Χωρικός vs. Νέο –Υπάλληλος: Ο χωρικός είχε επίγνωση της θέσης του στο σύνολο της τότε κοινωνίας. Δούλευε και ζούσε για τον βασιλιά και τους πλούσιους φίλους του. Ο Σημερινός υπάλληλος Δεν το ξέρει πως δουλεύει για την άρχουσα τάξη και τους φίλους της, θεωρεί κατόπιν της προπαγάνδαςτων ΜΜΕ πως είναι ελεύθερος σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα (!!!). Ακόμη και αν το ξέρει ή το υποψιάζεται, είναι τόσο πολύ ποτισμένος από την υπαλληλική μπόχα που δεν μπορεί να την πετάξει από πάνω του. Έχει φράξει κάθε παράθυρο στο φως, στην επίγνωση και στην Ελευθερία.
Αλλά μπορεί και να το ξέρει –όσο σφαλιστό και να είναι το παράθυρο μια ακτίνα φωτός περνάει- πως είναι δούλος στους άρχοντες του πλανήτη, αλλά κάνει πως το ξεχνάει για να συνεχίσει να έχει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας και μια κάποια ψευδή αξία. Γιατί είναι αλλιώς – νομίζει ο δούλος- να νοιώθει διευθυντής ή ποιμενάρχης σε ένα τσούρμο πρόβατα και άλλο να έχει την Επίγνωση πως είναι άλλος ένας δούλος για τους αφεντάδες. Στην δεύτερη περίπτωση, αν έχει αυτή την επίγνωση και ελάχιστη αξιοπρέπεια θα πρέπει να δραστηριοποιηθεί, να ενεργήσει, να κάνει, να δράσει, για να πάψει να ανήκει στην φυλή των υπαλλήλων.
Αυτό είναι ζόρικο και θέλει ΚΟΤΣΙΑ που δεν διαθέτει και ΜΑΓΚΙΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ, που ούτε κατά διάνοια δεν ξέρει τι είναι. Ελάχιστα πράγματα “ξέρει” ή “ γνωρίζει”, συνήθως ο υπάλληλος- δούλος, “πιστεύει” ή “δεν πιστεύει”. Γι αυτό και προτιμάει τα ίχνη αξιοπρέπειας που του απέμειναν και τα σκοτώνει, να τα εξοντώνει στις πλατείες παίζοντας τον αγανακτισμένο, με κύριο όπλο του, το καλαμάκι του φραπέ. Το κυριότερο χαρακτηριστικό της ράτσας του υπαλλήλου είναι η ικανότητα να δέχεται με υπομονή τον αβάσταχτο πόνο της εξάρτησης. Τον βραχνά της ρουτίνας και της επανάληψης. Αυτό είναι ένας ζωντανός θάνατος, που αναπαράγεται με ευλάβεια και επιτυχία από γενιά σε γενιά. Αυτή είναι η κυρίαρχη φυλή της σημερινής κοινωνίας. Η φυλή των υπαλλήλων-δούλων-σκλάβων.
Επιτυχία = Καλή Δουλειά = ΧΑ τρις: Με τα χρόνια, με την υπομονή και την επανάληψη, αυτή η κυρίαρχη φυλή, η φυλή των υπαλλήλων – σκλάβων, κυριάρχησε στον πλανήτη και έγινε μια αποδεχτή πραγματικότητα. Πρέπει να έχει μια καλή δουλειά κάποιος για να είναι επιτυχημένος, και ‘καλή δουλειά’ σημαίνει καλή θέση σε μια μεγάλη επιχείρηση, μια θέση σε κάποιο δημόσιο οργανισμό μια υπαλληλική θέση και ο διευθυντής είναι υπάλληλος. Αυτό αυτόματα βάζει τον άνθρωπο που μόνος του αφήνει, να μπει σε αυτή την περιπέτεια της ολοκληρωτικής σκλαβιάς, στην τροχιά του Θανάτου. Του Ζωντανού Θανάτου. Γιατί η Ζωή δεν είναι δουλειά, είναι Ελευθερία από την δουλειά. Δεν φτάνει που έχεις συμφωνήσει από Αθάνατος να πεθαίνεις, αποφάσισες να ζήσεις και πεθαμένος. Μεγαλείο σκέψης απίθανο.
Το χειρότερο δε όλων είναι πως δεν παρατηρεί τις αλυσίδες που είναι δεμένος. Γιατί ο Πολεμιστής που έχει την ικανότητα και την τέχνη να παρατηρεί τον εαυτό του, γελάει μαζί του. Δεν πέφτει σε κατάθλιψη. Ο Παρατηρητής, ο Πολεμιστής, είναι Ελεύθερος, ποτέ δεν μπορεί να είναι υπάλληλος, ακόμη κι όταν εργάζεται σαν υπάλληλος.
Η αληθινή σκλαβιά του υπαλλήλου είναι η ταύτιση του με τον έξω κόσμο. Νομίζει πως ο κόσμος που ζει είναι πραγματικός, πως υπάρχει, προσπαθεί να τον αλλάξει, να τον κάνει καλύτερο, πιο υποφερτό για να αφήσει κάτι στα παιδιά του, στις επόμενες γενιές, έτσι λέει.
Αυτό είναι μια μεγάλη υποκρισία γιατί αν ήθελε να αλλάξει τον κόσμο στ’ αλήθεια, μπορούσε να αλλάξει τον εαυτό του και ο κόσμος θα άλλαζε. Αλλά δεν θέλει. Έχει βολευτεί στον ακριβό καναπέ μπροστά στην τεράστια πλάσμα τηλεόραση, στις βόλτες με το πανάκριβο κόκκινο αυτοκίνητο, που όλα τα πήρε με δανεικά. Εξαντλεί την όποια επαναστατική του δράση -αν υπάρχει- διεκδικώντας και απαιτώντας στις πορείες, στις πλατείες, με όπλο του το γνωστό καλαμάκι. Όση ελευθερία, δικαιώματα, αξιοπρέπεια, έχει ένας σκλάβος, άλλη τόση έχει και όποιος ανήκει στην φυλή των υπαλλήλων.
Η Ελευθερία είναι Ευθύνη: Μεγάλη και δύσκολη Ευθύνη. Αλλά η κυρίαρχη φυλή του υπάλληλου, δεν την θέλει αυτή την ευθύνη, δεν θέλει την ελευθερία. Μόνο ο άνθρωπος που έχει μια στάλα δύναμης, μια στάλα γνώσης μπορεί να καταφέρει να βιώσει την ελευθερία. Αν ο άνθρωπος έκανε μόνο αυτό που αγαπούσε, αν δημιουργούσε την εργασία του μέρα με την μέρα, λεπτό με το λεπτό, αν ήταν ερασιτέχνης της εργασίας του και όχι επαγγελματίας, αν ζούσε σε ένα μονοπάτι με καρδιά, δεν θα χρειαζόταν να είναι υπάλληλος ούτε της σύγχρονης κοινωνίας, ούτε του εαυτού του.
Γιατί όποιος ζει σε μονοπάτι με καρδιά, όποιος είναι στοργικός, όποιος αντί να πιστεύει σαν πρόβατο, ΓΝΩΡΙΖΕΙ, δεν έχει χρόνο για πούλημα. Μόνο όποιος ανήκει στα κατώτερα επίπεδα της ύπαρξης, μπορεί να περάσει από συνέντευξη, να επιλεγεί και να δεχτεί να πουλήσει τον χρόνο του, την ελευθερία του, να μπει στην ράτσα των υπαλλήλων. Μόνο όποιος ανήκει στο κατώτερο στάδιο της αξιοπρέπειας, επιτρέπει να επιλεχθεί, να διαλεχτεί ανάμεσα σε ίδια αναξιοπρεπή τίποτα.
SOS: Αν τώρα σου έρχεται στον Νου ακούγοντας την λέξη υπάλληλος, ο κάθε άνθρωπος που βλέπεις να δουλεύει στην τράπεζα, ή στο μουσικό μέγαρο, ή στο τεράστιο πολυώροφο πολυκατάστημα, ενώ εσύ είσαι ‘επιχειρηματίας’ και έχεις δική σου δουλειά, είσαι δηλ. μανάβης, βιβλιοπώλης, δικηγόρος, φυσικός, ιατρός, Ξανά Σκέψου το. Αυτό που ξεχωρίζει την υπάλληλο από την Ελεύθερο άνθρωπο είναι η ελευθερία του χρόνου. Αν δεν έχεις ελευθερία χρόνου είσαι σκλάβος του ρολογιού, τότε είσαι ένας υπάλληλος. Μπορεί απλά να πληρώνεις μόνος σου τον εαυτό σου. Αλλά ανήκεις στην φυλή των υπαλλήλων.
Είναι μια μεγάλη αυταπάτη να πιστεύει ο υπάλληλος πως πληρώνεται για κάτι που προσφέρει, Γιατί αυτό που προσφέρει είναι η Ελευθερία του και αυτό που προσφέρει δεν πληρώνεται.
Δεν προσφέρει την αξία του, τον χρόνο του προσφέρει, τον χρόνο του, αλλά πως μπορεί να προσφέρει κάτι που δεν υπάρχει; Στην πραγματικότητα αυτό που παίρνεις ως αμοιβή είναι ένα γυάλινο καθρεφτάκι για να παραδώσεις την Αθανασία σου, την Ενέργεια σου, την Ζωή σου. Η ίδια η κοινωνία που κάποτε αποδεχόταν τους σκλάβους σήμερα αποδέχεται την φυλή των υπαλλήλων, με την ίδια άνεση και ευκολία πουλάει και αγοράζει ανθρώπινες ψυχές. Αλλά πλέον με ευπρέπεια και αβρότητα το ονομάζει στέλεχος επιχείρησης. Διευθύνων σύμβουλος, προϊστάμενος μάρκετινγκ, χρυσώνοντας το χάπι του θανάτου.
«Όποιος χρειάζεται με τα χέρια του να κερδίζει την ζωή του, δεν μπορεί να είναι πολίτης των Αθηνών. Ανήκει στους σκλάβους.» Σωκράτης
Ακόμη και στα ζώα φαίνεται αυτή η μετάλλαξη, αυτά που είναι τα λεγόμενα κατοικίδια και έχουν χάσει την σφριγηλότατα την ζωντάνια τους,την ζωή τους. Από την στιγμή που έπαψαν να είναι κυρίαρχα και ελεύθερα αλλά εξαρτώνται από κάποιον άλλο για να έχουν τροφή και επιβίωση, έγιναν ευνουχισμένα. Έχεις δει λιοντάρι στο κλουβί; Τίγρη; Είναι για λύπηση. Για την ίδια λύπηση είναι και ο υπάλληλος, που σέρνεται μέρα με την μέρα, λεπτό με το λεπτό στον τροχό της ρουτίνας του θανάτου.
Χαρακτηριστικά των μεταλλαγμένων ανθρώπων που ανήκουν στην φυλή των υπαλλήλων; Η κατάθλιψη, το μόνιμο άγχος, οι αρρώστιες, η λιπαρότητα, στο σώμα και στις σκέψεις, η ανασφάλεια, ο φόβος, η αγωνία, η πλαδαρότητα του σώματος, η χοντρή κοιλιά σε ένα αδύνατο σώμα, το κιτρίνισμα και η τραχύτητα του δέρματος, η σμίκρυνση του σώματος και των άκρων, η πρόωρη γήρανση. Όλα δείχνουν έναν άνθρωπο μαριονέτα, τυλιγμένο με σχοινιά, είναι πολύ εύκολο να τον χρησιμοποιήσεις να τον χειριστείς κατά βούληση, τα σχοινιά είναι ήδη εκεί.. Αν πιστεύεις πως σου ανήκει οτιδήποτε υλικό ή πνευματικό κι αν κατέχεις, ανήκεις κι ΕΣΥ σε αυτή την φυλή των υπαλλήλων-σκλάβων.
Αυτή η πίστη σου πως έχεις ίχνος Ελεύθερης Βούλησης, πως σου ανήκει το σπίτι σου, το αυτοκίνητο σου, παρ ότι έχεις δουλέψει σκληρά για να το αποκτήσεις, είναι που σε κατατάσσει στην κυρίαρχη φυλή των νέο-σκλάβων. Αυτή η πίστη, πως υπάρχει κάποιος θεός-μπαμπάς, που όταν πεθάνεις, – ΝΕΚΡΟΣ- θα σε σώσει και ΕΣΥ το μόνο που χρειάζεται να κάνεις – ΖΩΝΤΑΝΟΣ- είναι να υπακούς και να είσαι ταπεινό πρόβατο, ευσυνείδητος υπάλληλος και πειθήνιος σε κάθε νόμο και εντολή των αρχόντων σου, αυτή η ΠΙΣΤΗ είναι που σε κατατάσσει αυτόματα στην φυλή των υπαλλήλων. Πάψε να πιστεύεις και άρχισε να ΞΕΡΕΙΣ, να ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ χρησιμοποιώντας το δικό σου μυαλό και μετά … θα δεις τι θα κάνεις μετά !!!
Αν ΟΛΟΙ οι πολίτες ήταν Άνθρωποι, θα προτιμούσαν να ζουν ήσυχες και ολιγαρκείς ζωές κοντά στη φύση ή με φυσικούς τρόπους. ‘Επέλεξαν’ (τους έφτιαξαν) όμως να είναι μαζοποιημένοι, προβατοποιημένοι, σκλάβοι και κατ επέκταση χειρίσιμοι, ελεγχόμενοι, δουλικοί, υποτελείς, Επέλεξαν να διαμένουν εντός απάνθρωπων μεγαλουπόλεων, σε κουτιά περιτυλιγμένα από σωλήνες και ηλεκτρικά καλώδια που αποκαλούν σπίτια, να δουλεύουν –οι δούλοι- σε συνθήκες πνευματικής, ψυχικής και ενίοτε και πρακτικής σκλαβιάς, εντός εταιριών που διευθύνονται, ΣΚΟΠΙΜΑ, από βλακώδεις πρακτικές διοίκησης, να μην έχουν τις στοιχειώδεις Ανθρώπινες αξιώσεις, ελευθεριών και να περνούν τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους καθηλωμένοι σε έναν καναπέ, μπροστά σε ένα κουτί.
Μέσα σε αυτό τον υλικό ή πνευματικό κόσμο που ζούμε και που τα πάντα έχουν κάποιο ακρότατο –ορατό τουλάχιστον-όριο, πώς είναι δυνατό η ανθρώπινη κακότητα, η ανθρώπινη μοχθηρία, η ανθρώπινη βλακεία, δουλικότητα, να είναι δίχως κανένα όριο; Μήπως επειδή δεν είναι ανθρώπινη;

ΑΚΟΥΤΕ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ????

Ετοιμάζεται σοκ αθρόων απολύσεων στις τράπεζες…..


Η τρόικα κατέστησε σαφές στις διοικήσεις των τεσσάρων μεγάλων ελληνικών τραπεζών ότι από τώρα έως και το τέλος του 2017 θα πρέπει να έχουν μειώσει τους εργαζόμενους τους κατά 20.000 

Θα πρόκειται για την μεγαλύτερη απώλεια θέσεων εργασίας στον τραπεζικό κλάδο, σχεδόν, από συστάσεως του. 

Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, η τρόικα κατέστησε σαφές στις διοικήσεις των τεσσάρων μεγάλων ελληνικών τραπεζών ότι από τώρα έως και το τέλος του 2017 θα πρέπει να έχουν μειώσει τους εργαζόμενους τους κατά 20.000. 

Αν συνυπολογισθεί ότι αυτή τη στιγμή υπολογίζονται σε κάτι παραπάνω από 70.000, αντιλαμβάνεται κανείς ότι οδεύουμε προς κανονική αφαίμαξη του κλάδου. 

Ενδεικτικό στοιχείο του κλίματος που καλλιεργεί η τρόικα αναφορικά με το θέμα της τραπεζικής απασχόλησης στην χώρα μας, είναι το γεγονός ότι μόνο για το 2014, το σύνολο των αποχωρήσεων από τις εναπομείνασες ελληνικές τράπεζες θα φτάσει στις 7.000! 

Υπάρχει μάλιστα το ενδεχόμενο να ξεφύγει και λίγο παραπάνω από αυτό το νούμερο, το οποίο, ούτως ή άλλως, είναι τρομακτικό. 

Ποτέ άλλοτε στην Ελλάδα δεν τέθηκε ζήτημα τέτοιων και τόσων απολύσεων, μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, οπότε το σοκ που αναμένεται να προκαλέσει το πρώτο κύμα των αναγκαστικών αποχωρήσεων, εκτιμάται ότι θα είναι άνευ προηγουμένου. Αναλογικά, ακόμα και για τα ευρωπαϊκά επίπεδα. 

Πηγή: Βόρεια 

Άλλα λόγια (και πράξεις), να ξεχνιόμαστε…

Με άλλα λόγια: ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ…

Αυτά τα εγκλήματα, η κουβέντα περί ”θεωρίας” των δύο άκρων(!), ο καυγάς για το ποιό κόμμα ανήκει και ποιό όχι στο ”συνταγματικό τόξο” (άλλη εφεύρεση-παπαριά της Αυτού Χυδαιότητας), όλα αυτά ΠΟΛΥ ΒΟΛΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ…

Πάνω που το κίνημα των πολιτών για ανατροπή της δωσιλόγων φαίνεται να παίρνει μπροστά, τα πρόσφατα γεγονότα συσκοτίζουν τα μείζονα.

Ξεχνάμε τα θανατηφόρα μέτρα, τα νέα μνημόνια που χαλκεύονται, την χρεοκοπία της χώρας, την προδοτική ανικανότητα του ”πρωθυπουργού” και των συνεταίρων του, ξεχνάμε ποιοί είναι οι πραγματικοί εγκληματίες.

Το ακροδεξιό κόμμα αποτελεί το μακρύ χέρι των μνημονίων και των ανδρεικέλων που κυβερνούν.
Η γιγάντωσή του είναι δικό τους δημιούργημα, έστω (για τους καλόπιστους) και έμμεσα…

Θυμίζει (για τους κακόπιστους) πολύ την 17Ν, που κάθε φορά που η εκάστοτε βρώμικη κυβέρνηση του ΠαΣοΚ βρισκότανε σε δύσκολη θέση, με ένα της ”χτύπημα” έστρεφε την προσοχή του κόσμου αλλού.. 

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ ΧΕΡΙ, ιδιωτικό ή συλλογικό (ως κόμμα), ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΡΙΕΨΕΙ.

Πραγματικός δολοφόνος είναι η κυβέρνηση και τα μνημόνια!
Οι μνημονιακές κυβερνήσεις είναι ο εχθρός του λαού και της χώρας!
Όλα, μα όλα τ’ άλλα, είναι αποτελέσματά τους, παρελκόμενά τους!

Όταν ανατραπούν μνημόνια και δωσίλογοι και επανέλθει η κοινωνική ηρεμία στην χώρα, τα ”φαντάσματα” θα ξαναγυρίσουν στην αφάνειά τους και στην γραφικότητά τους.

Υ.Γ. ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν δίνουμε άφεση αμαρτιών στον φυσικό εγκληματία ή εγκληματίες! Αυτός είναι ορατός και θα πάει φυλακή. Οι ηθικοί αυτουργοί όμως είναι χειρότεροι και πιό επικίνδυνοι: δεν τιμωρούνται, δεν φαίνονται, ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΝ!