Ο χάρτης της δυστυχίας στην Ευρώπη


Μεγάλο πλήθος ανθρώπων κατέβηκε στους δρόμους της Ρώμης το περασμένο σαββατοκύριακο για να διαμαρτυρηθεί για το νέο προϋπολογισμό που παρουσιάστηκε από τον πρωθυπουργό. Παρόμοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν και στο κέντρο της Λισαβόνα.

Καθώς τα ολοένα αυστηρότερα μέτρα λιτότητας, οι μειώσεις των μισθών και η εντατικοποίηση της φορολόγησης σαρώνουν τις χώρες της Ε.Ε., η ψυχική κόπωση των Ευρωπαίων μεγαλώνει και διευρύνεται όλο και περισσότερο, πυροδοτώντας έντονες αντιδράσεις που παίρνουν τη μορφή διαδηλώσεων και απεργιακών κινητοποιήσεων.
Νέα δεδομένα της eurostat (πατήστε εδώ για να διαβάσετε το pdf), τα οποία είδαν το φως της δημοσιότητας, σχετικά με τα οικονομικά των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων δείχνουν καθαρά πώς διαμορφώνεται το φάσμα και η κλίμακα της λιτότητας στην περιοχή.
Σύμφωνα με τον δικτυακό τόπο οικονομικού περιεχομένου quartz.com, το επαχθές βάρος δυσχεραίνει πολλές χώρες, κάποιες όμως βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από τις άλλες, με πρώτες στον κατάλογο την Ελλάδα και την Ισπανία, οι οποίες έχουν υποστεί τις πιο δυσβάστακτες συνέπειες της κρίσης.
Δείτε το γράφημα:


Οδηγός επιβίωσης

Ὄχι, σήμερα δὲν θὰ καταπιαστῶ μὲ τὸ ἐὰν θὰ ἔλθῃ, ὄχι ὄχι τὸ τέλος τοῦ κόσμου μας, καὶ πότε. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης… Ἔχουμε σοβαρότερα καὶ σημαντικότερα νὰ ἀντιμετωπίσουμε, κι ὁπωσδήποτε πιὸ ἄμεσα. Θὰ ξεκινήσω λοιπὸν μὲ τὰ ὀφθαλμοφανῆ. Τί περιμένουμε ἐδῶ καί μῆνες; Μήπως περιμένουμε τήν ἀνακοίνωσι τῆς χρεοκοπίας μας; Μήπως ἐπεί δή ἔχουμε πρό πολλοῦ χρεοκοπήσῃ ὑποφέρουμε τόσο πολύ; 
Λοιπόν, κατὰ πὼς ἀντιλαμβάνομαι τὰ «μηνύματα», ἡ χρεοκοπία εἶναι πολὺ κοντά μας. Ἡ ἐπίσημος χρεοκοπία, διότι τὶς ἄλλες τὶς ἔχουμε ἤδη ζήσῃ. Σὲ μίαν χρεοκοπία ὅμως εἶναι φυσικὸν ἐπόμενον, γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα, νὰ συμβοῦν σοβαροὶ κλυδωνισμοὶ στὰ οἰκονομικὰ μίας χώρας, ὅπως ἐπίσης καὶ τῶν πολιτῶν της. Κι ἐπεὶ δὴ ἡ ἀποκοπή μας ἀπὸ τὸ εὐρὼ θὰ σημαίνῃ αὐτομάτως ἐπιστροφὴ στὴν δραχμή, ἤ ἐπιλογὴ μίας νέας νομισματικῆς μονάδος, αὐτὸ θὰ ἔχῃ κάποιες σοβαρότατες ἐπιπτώσεις σὲ μεγάλα τμήματα τοῦ πληθυσμοῦ μας. Ἰδίως φυσικὰ σὲ τμήματα τοῦ ἀστικοῦ μας πληθυσμοῦ. 
Σὲ μίαν χρεοκοπία λοιπὸν τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ συμβαίνει εἶναι νὰ παύῃ ἡ παροχὴ καυσίμων πρὸς τοὺς πολῖτες. Τὰ καύσιμα προστατεύονται πλέον γιὰ νὰ νὰ παράσχονται ΜΟΝΟΝ στὸν στρατὸ καὶ στὰ νοσοκομεῖα. Ἄρα τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῶν πολιτῶν δὲν θὰ ἔχῃ πρόσβασι σὲ πηγὲς ἐνεργείας. Ἄρα θὰ μείνουμε γιὰ πολλὲς ὥρες, στὴν διάρκεια τοῦ 24ώρου, ἤ ἀκόμη καὶ γιὰ ἡμέρες, ἤ καὶ ἑβδομάδες, δίχως ῥεῦμα.  
Ἡ διακοπὴ τοῦ ῥεύματος ὅμως θὰ ὁδηγήσῃ ἐκ τῶν πραγμάτων σὲ ἀδυναμία συντηρήσεως τροφῆς ἀλλὰ καὶ σὲ ἀδυναμία μεταποιήσεως αὐτῆς. Πῶς θά μαγειρεύουμε πού ἔχουμε ἀπολύτως ἐξαρτηθῇ ἀπό αὐτό τό ῥημάδι τό ῥεῦμα; Καί πῶς θά φθάνουν οἱ τροφές στήν πόρτα μας ὅταν τά μεταφορικά μέσα θά ἀκινητοποιηθοῦν, ἀπουσίᾳ καυσίμων; Καί πῶς θά ἀγοραστοῦν, ὅταν θά ἀπουσιάζουν; 
Λύσεις εὔκολες καὶ οἰκονομικὲς ὑπάρχουν. Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἤδη προμηθευθῇ ἡλιακοὺς φούρνους, ἤ κάποιους ποὺ ἔχουν ἤδη ἑστίες, μὴ ἐξαρτώμενες ἀπὸ τὸ ῥεῦμα, στὰ σπίτια τους, ὅπως τζάκια καὶ κουζίνες ὑγραερίου, καὶ εἶναι κάπως πιὸ εὔκολα τὰ πράγματα, ὑπάρχουν καὶ οἱ ἄλλοι… Οἱ μὴ προετοιμασμένοι. 

Μέ τούς ὑπολοίπους λοιπόν τί θά συμβῇ; Τί; Θά καῖμε τά ἔπιπλά μας στίς ταράτσες γιά νά φτιάξουμε μίαν μακαρονάδα; 
Τὸ πρῶτο λοιπὸν ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε εἶναι νὰ προμηθευθοῦμε, μὲ μικρὸ σχετικὰ κόστος, μίαν ἐστία μαγειρέματος καὶ μία, ἴσως καὶ δύο, φιάλες ὑγραερίου.
 Ἡ μία φιάλη ὑγραερίου τῶν 10 κιλῶν, μπορεῖ νὰ προσφέρῃ σὲ μίαν οἰκογένεια δυνατότητα μαγειρέματος γιὰ περίπου ἕναν μήνα. Κόστος γιὰ τὴν ἀγορὰ τῆς ἑστίας, ἀπὸ 14 ἔως 25 εὐρώ, ἀναλόγως τοῦ τὶ θέλουμε. Τὸ κόστος τῆς φιάλης ποικίλει, κι ἐκεῖ πρέπει νὰ τὸ ψάξουμε λίγο περισσότερο. Πάντως γιὰ τὴν ἀναγόμωσι χρειάζονται γύρω στὰ 18-20εὐρώ, ἀναλόγως τοῦ πρατηρίου.
 Ἕνα ἄλλο σημεῖον ποὺ πρέπει νὰ φροντίσουμε εἶναι ἡ ἐπάρκειά μας σὲ τρόφιμα, ποὺ συντηροῦνται ἐκτὸς ψυγείου, γιὰ διάστημα ἑνὸς ἤ δύο μηνῶν, τὸ πολύ. Τὰ καλλίτερα καὶ ἀσφαλέστερα εἶναι τὰ ὄσπρια καὶ τὰ ζυμαρικά. Μὲ μισὸ κιλὸ ὄσπρια, μπορεῖ νὰ τραφῇ μία οἰκογένεια τεσσάρων ἀτόμων, γιὰ δύο πλήρη γεύματα. Μὲ μισὸ κιλὸ ῥύζι τὸ ἴδιο.  
Συνεπῶς, ἀναλόγως τῶν συνηθειῶν μας, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἔχουμε μίαν μικρὴ «ἀποθήκη» τροφίμων. 
Εἶναι πλέον βέβαιον πὼς θὰ χρειαστοῦν. Λαχανικὰ καὶ φροῦτα θὰ εἶναι δύσκολο νὰ προμηθευθοῦμε, ἐκτὸς κι ἐὰν διαθέτουμε κῆπο ἤ ἐὰν ζοῦμε σὲ ἐπαρχία. Στὴν Ἀθήνα ὅμως, στὸ μεγάλο μας χωνευτήρι, θὰ εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ φθάσουν ὅλα αὐτά, διότι τὰ καύσιμα θὰ εἶναι πολὺ περιορισμένα. Συνεπῶς καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἔχουμε κάποιες πολυβιταμίνες, πάλι γιὰ τὸ ἴδιο χρονικὸ διάστημα. 
Μὲ τὸ νερὸ δὲν μπορῶ ἀκόμη νὰ ἀντιληφθῶ τὸ τὶ θὰ συμβῇ. Πολὺ φοβᾶμαι ὅμως πὼς ἐὰν δὲν θὰ ὑπάρχουν καύσιμα, δὲν θὰ ὑπάρχουν καὶ ἀντλίες. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρουν ἀντλίες, τότε καὶ τὸ νερὸ μας θὰ εἶναι προβληματικό.
 Ὑπάρχουν στὸ ἐμπόριο φίλτρα ἐνεργοῦ ἄνθρακος, τὰ ὁποῖα προσαρμόζονται στὴν παροχὴ καὶ μποροῦν νὰ μᾶς προσφέρουν καθαρὸ νερό, γιὰ περίπου ἕνα μήνα, σὲ μίαν τετραμελὴ οἰκογένεια, τὸ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτά. Καὶ πάλι βέβαια εἶναι ὅλα σχετικά, ἐφ΄ ὅσον ἡ κάθε οἰκογένεια ἔχει τὶς δικές της ἀνάγκες. Τέλος, καλὸ θὰ ἦταν, γιὰ ὅσους ζυμώνουν, νὰ προμηθευθοῦν μερικὰ κιλὰ ἀλεύρι καὶ ζάκχαρι. 
Εἶναι σημαντικὸ τὸ νὰ μποροῦμε νὰ φτιάξουμε λίγο ψωμὶ ἤ ἀκόμη κι ἕνα γλυκό, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε πιθανὲς ὑπογλυκαιμίες. Ὁ χυλός, ὅπως τὸν ἔφτιαχναν παλαιότερα, παραμένει μία πλήρης τροφή, ποὺ μπορεῖ νὰ καλύψῃ πολλὲς ἀνάγκες.
 Ἐπίσης εἶναι σημαντικὸ νὰ ἔχουμε ἐπάρκεια σὲ ἁλάτι, διότι ἴσως νὰ χρειαστῇ νὰ παστώσουμε κάποια τρόφιμα. Ὅλα τὰ παραπάνω ἀφοροῦν σὲ μικρὸ χρονικὸ διάστημα, ἀπὸ ἕναν ἔως δύο μῆνες τὸ πολύ. Χρόνος ἀπαραίτητος γιὰ νὰ γίνουν νέες συμφωνίες, σὲ νέες βάσεις, μὲ νέο νόμισμα.  
Τὸ πότε θὰ συμβῇ εἶναι ἄγνωστον. Γιὰ κάθε ἐνδεχόμενον ὅμως, ἄς προετοιμαζόμαστε. Ἤδη τὰ μηνύματα εἶναι ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἀδιέξοδα τῶν ἄδειων ταμείων. Ἀκόμη ὅμως κι ἐὰν κάνω λάθος, (ποὺ πολὺ πιθανὸν νὰ κάνω) δὲν χάνουμε κάτι ἐὰν ἀποκτήσουμε μίαν μερικὴ αὐτάρκεια σὲ τροφὴ καὶ σὲ ἐνέργεια.

Φιλονόη (η.τ) 
Σημείωσις
Ἐὰν ἡ χρεοκοπία μᾶς βρῆ μέσα στὸ καταχείμωνο, ίδίως σὲ αὐτὸν τὸν χειμώνα ποὺ μᾶς ἔρχεται, ἴσως θὰ πρέπῃ μὲ κάποιον τρόπο νὰ ἔχουμε λύσῃ καὶ τὸ πρόβλημα τῆς θερμάνσεως. Δὲν μπορῶ νὰ προτείνω πολλά, ἰδίως σὲ ἐποχὲς σὰν τὴν σημερινή. 
Πάντως μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ φροντίσουμε νὰ ἔχουμε σὲ πρώτη ζήτησι χονδρὰ καὶ ζεστὰ ῥοῦχα. 
Γιὰ κανονικὴ ζέστη τὸ βλέπω κάπως δύσκολο.

Πουτανες των εταίρων στο πορνείο της κόλασης


Έρχεται κρύο πολύ. Τόσο πολύ κρύο που θα καίγονται οι ψυχές! Ανοίξανε οι πόρτες της κόλασης και οι φλόγες είναι έτοιμες να καταπιούν την ζωή και να «κεράσουν» με θάνατο εκείνους που με σκυμμένα τα κεφάλια θα διαβούν το κατώφλι του ζωντανού θανάτου.


Παγώνουν το βλέμμα οι ανθρώπινες σκιές και οι ψυχές που ρίχνονται στο αδηφάγο στόμα του θανάτου, για να χορτάσουν το θηρίο. Δαίμονες χορεύουν ολόγυρά μας, πανευτυχείς για το σχέδιο που πέτυχε, για τις ψυχές που ξεγέλασαν και που έσυραν στα καταχθόνια άδυτα της ζώσας κόλασης που χαμογελά βλέποντας την μεγάλη αυτή επιτυχία…

Πιάνω μια χούφτα γης και την ζυγίζω, προσπαθώντας με το νου μου να βρω την πραγματική της αξία. Βάζω από την άλλη όλα τα πλούτη του κόσμου, όλα τα χρυσάφια, όλα τα ρουμπίνια… και σκύβω το κεφάλι κατανοώντας το άδικο, νιώθοντας το λάθος να διαπερνά την ψυχή μου. Όλα ετούτα τα χρυσάφια, όλες ετούτες οι λάμψεις, δεν αξίζουν πιότερο από μια χούφτα γης της αιματοβαμμένης πατρίδας μου. 
Μήτε έναν κόκκο άμμο της πατρίδας μου δεν μπορούνε να αγοράσουν οι πανίσχυροι αυτής της γης. Μήτε με έναν κόκκο άμμου δεν μπορούνε να γίνουνε ισάξιοι οι δαίμονες που χοροπηδούν και αφοδεύουν τώρα επάνω στα τιμημένα ετούτα χώματα…

Κι όμως, κάποιοι διαβουλεύθηκαν ετούτη τη γη και την βρήκανε λειψή σε αξία μπροστά στα πρόσκαιρα γυαλιστερά πλούτη…!!!

Πόσο μικροί βρεθήκαμε όλοι εμείς, πόσο τιποτένιοι σταθήκαμε στο κάλεσμα της ιστορίας, για να μοιάσουμε και να τιμήσουμε τη γη που μας γέννησε, τη γη που μας έθρεψε, τη γη που μας έκανε άνδρες και που μας επέτρεψε να περπατούμε περήφανοι πάνω στα χώματά της…!
Κι αφήσαμε άλλους να διαφεντέψουν την ζωή μας…
Κι επιτρέψαμε σε άλλους να μετρήσουν την αξία μας…
Και ξεχάσαμε το προγονικό μας χρέος, ξεχάσαμε πως ετούτη η γη ανήκει σε εκείνους που έφυγαν και μας την αφήσανε βαριά κληρονομιά, να την παραδώσουμε ολόκληρη κι απάτητη σε εκείνους που έρχονται…
Και βάλαμε στο καντάρι νεκρούς κι αποθαμένους και τους πετάξαμε στον βόθρο της λήθης, στις τρύπες των δαιμόνων που σηκώθηκαν βλέποντας την δειλία μας και γέμισαν τον ουρανό για να μας κρύψουν τα χρώματα, για να μας κρύψουν τον ορίζοντα, για να μην δούμε τον δρόμο του δικού μας χρέους…
Και γίναμε σκιές…
Και γίναμε χειρότεροι κι από τα ζώα…
Κι αφήσαμε να μετρήσουνε τις ζωές μας οι δήμιοι κι αφού τις βρήκανε αδειανές, τις πέταξαν για να γίνουνε τροφή των δαιμόνων, των παθών και της μαλθακότητάς μας.

Σιμώνει η μέρα που θα τρέξουμε να ζητήσουμε έλεος από την γη που προδώσαμε, από τους νεκρούς που επιτρέψαμε να βεβηλώσουν τα πεινασμένα όρνια που κατασπαράζουν τις σάρκες μας. Τροφή στα θηρία δώσανε οι μάνες τις κόρες κι οι πατεράδες τους γιούς…, ελπίζοντας πως η γεύση των αγέννητων θα κορέσει την πείνα του θηρίου και θα γλιτώσουν οι ίδιοι…
Βάλαμε το χρήμα πάνω απ’ όλα και στο τέλος χάσαμε τη λευτεριά μας, πουλώντας την στα σκλαβοπάζαρα των ισχυρών που νοιάστηκαν να μας «φροντίσουν».
Γεμίσαμε τα πορνεία των δαιμόνων με τις ψυχές αθώων παιδιών, ελπίζοντας πως αυτοί δεν θα ξεσπάσουν επάνω μας την βρωμιά της παραδομένης στους δαίμονες ψυχής τους…
Μετρήσαμε την πατρίδα με το χρήμα και μένουμε τώρα χωρίς να βρούμε γη να μας αναπαύσει…
Τ’ αλλοτινά θηρία, γενήκαμε κιοτήδες του κερατά που σέρνονται παρακαλώντας για ένα πιάτο φαγητό, για μια αχτίδα ζέστης… μέσα στην παγωμένη κόλαση που τόσο άσκεφτα μπήκαμε, τάχατες για να σωθούμε.

Και κλείνουν μια – μια οι πόρτες, πέφτουν τα μάνταλα κι είναι βαρύς ο ήχος της σκλαβιάς που φέρνουν.
Κι όμως, αν νωρίς πιάναμε μια χούφτα από ετούτη τη γη, μια χούφτα θάλασσας αν πιάναμε για να κοιταχτούμε, τι άραγε θα γινόταν; Κλαίει η ψυχή και τα δάκρυά της σταλάζουν στην καρδιά για να της δώσουνε το θάρρος που πρέπει, για να στηρίξουνε την μεγαλοσύνη και να διώξουνε τον φόβο μακριά…
Όποιος ακούσει αυτό το κλάμα, όποιος σκύψει να πιάσει ετούτη τη γη, όποιος στα χείλη του φέρει το νερό της θάλασσας και βρει τη δύναμη να κοιτάξει στον απέραντο ουρανό, εκείνος θα νιώσει και την αξία του πραγματικού του χρέους, εκείνους θα στέρξει η ζωή του να γίνει δαυλός μέσ’ το σκοτάδι που σήμερα βαδίζουμε, μέσα στην κόλαση που σήμερα δεχθήκαμε να γίνει σύντροφός μας, μέσα στο μαύρο που σκέπασε τον λογισμό μας.

Προσευχηθείτε αδέρφια. Το σκοτάδι έρχεται να γίνει σύντροφός μας και να μας ταλαιπωρήσει, επειδή δεν σταθήκαμε ικανοί να ευεργετήσουμε τον Θεό μας που απλόχερα έδωσε το σπίτι του για πατρίδα μας. Το σπίτι που εμείς βάλαμε υποθήκη όταν ανοίξαμε δουλειές με τους δαίμονές μας…
Δικό μας, όμως, είναι ετούτο το σπίτι, δικιά μας είναι ετούτη η πατρίδα. Γιατί ό,τι ο Θεός χαρίζει δεν το παίρνει πίσω. Ας στέρξουμε, λοιπόν, στα λάθη μας κι ας του ζητήσουμε να μας βοηθήσει να πάρουμε το χάρισμά του πίσω… Δικό μας θα ‘ναι αν είμαστε ειλικρινείς απέναντί του. Δικιά μας θα ξαναγίνει η ζωή μας αν την απαιτήσουμε αντρίκια και όχι σαν ζητιάνοι… Και να θυμάστε, την πίστη μας φοβούνται οι δαίμονες, την πίστη μας φοβούνται οι δήμιοί μας, την πίστη μας τρέμουν οι εκπορνευτές των ψυχών μας. Χαίρονται που γέμισαν με μαύρο την ζωή μας, που σκέπασαν με γκρίζο την πατρίδα μας, που κομμάτιασαν τη γη που δόξασε την ελευθερία και που πρώτη τίμησε την ανδρεία…

Σιμώνει, λοιπόν η ώρα εκείνη που θα μετρήσουμε την καρδιά μας, που θα λυγίσουμε κοιτώντας το μαύρο της ψυχής μας, που θα αποφασίσουμε να σηκωθούμε για να πάρουμε στα χέρια μας την ζωή μας και να ρίξουμε ολόγυρά μας το φως για να διώξουμε τους δαίμονες που τώρα κάνουν το δικό τους πανηγύρι.
Μέχρι όμως να έρθει εκείνη την ώρα –και θά ‘ναι γρήγορα- εμείς πρέπει να μάθουμε σαν καλοί πολεμιστές τις αδυναμίες μας για να τις κρύψουμε καλά στην μεγάλη μάχη του ανθρώπου απέναντι στα κτήνη… Θα πρέπει να μάθουμε καλά τα βήματα της καρδιάς, που θα συνοδεύσουν τον χορευτή που ατρόμητος θα χορέψει στην απόκοσμη μουσική του καλέσματος των προγόνων…
Τώρα, πέφτει το μεγάλο σκοτάδι της νύχτας. Μα να θυμάστε όλοι, πως αυτό το σκοτάδι κρατάει λίγο και μετά έρχεται η αυγή…

New York Times: Θα είχε αποτραπεί η ύφεση αν υπήρχε δραχμή


Εάν η υποτίμηση του ελληνικού χρέους είχε γίνει σε δραχμές, θα είχε αποτραπεί η ύφεση, υποστηρίζεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times, στο οποίο γίνεται αναφορά στα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» που κατέχουν οι ΗΠΑ από πλευράς δανειοληψίας, σε σχέση με άλλες χώρες που δανείζονται σε ξένο νόμισμα.

Όπως τονίζεται, οι ΗΠΑ μπορούν και δανείζονται σε δικό τους νόμισμα, με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, αλλά και υπό την αμερικανική νομοθεσία, γεγονός που καθιστά αδύνατη την προοπτική μιας αναγκαστικής χρεοκοπίας.
Αντιθέτως, πολλά κράτη δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια, καθώς όταν δανείζονται σε διεθνές επίπεδο, ο δανεισμός πραγματοποιείται σε ξένο νόμισμα και τα ομόλογα διευκρινίζουν συχνά ότι οποιοδήποτε μελλοντική διαφωνία θα διευθετηθεί υπό ξένη νομοθεσία, συνήθως υπό τον αμερικανικό ή το βρετανικό νόμο, σημειώνεται.
Στη συνέχεια, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην Ελλάδα, με την επισήμανση ότι εάν η υποτίμηση του ελληνικού χρέους είχε γίνει σε δραχμές, θα είχαν βοηθηθεί κυρίως ορισμένοι Έλληνες εξαγωγείς και θα είχε σημειώσει αξιοσημείωτη άνοδο ο ελληνικός τουρισμός.
Αυτό δεν θα είχε επιλύσει τα βασικά προβλήματα της Ελλάδας, που περιλαμβάνουν ένα υπέρογκο κρατικό μισθολόγιο και μια τεράστια φοροδιαφυγή, όπως υποστηρίζεται, αλλά τουλάχιστον θα είχε αποτραπεί η ύφεση στην οποία βρίσκεται ακόμη και σήμερα.
Παράλληλα, τονίζεται, ότι από πλευράς νομοθεσίας, η πλειοψηφία των ελληνικών ομολόγων είχε εκδοθεί υπό ελληνική νομοθεσία, με αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να παρέμβει και να υποχρεώσει τους κατόχους ομολόγων να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους για νέα, μικρότερης αξίας.
Ωστόσο, για τα ομόλογα που εκδόθηκαν υπό ξένη νομοθεσία, οι κάτοχοί τους δεν ενέδωσαν και σήμερα και ένα τέτοιο ομόλογο εκτιμάται στα 90 λεπτά του ευρώ, ενώ το καλοκαίρι του 2012, ανάλογο ομόλογο πωλείτο στα 14 λεπτά.
Στο μεταξύ, σε δημοσίευμα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg γίνεται αναφορά στην έκθεση του ΔΝΤ και, όπως υπογραμμίζεται η Ελλάδα εθεωρείτο μέχρι πρόσφατα ότι θα επιτύγχανε τους στόχους, αλλά οι προβλέψεις αποδείχθηκαν υπεραισιόδοξες.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η περισυλλογή φόρων παρουσιάζει προβλήματα, η χώρα συνεχίζει να βρίσκεται σε ύφεση, ενώ η πορεία ιδιωτικοποιήσεων εξελίσσεται βραδύτερα από ό,τι είχε σχεδιασθεί.
Το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών αντέδρασε αμέσως στις νέες προβλέψεις του ΔΝΤ, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πράξει ό,τι είναι δυνατό για να επιτύχει τον στόχο του 1,5%, είτε με την περικοπή δαπανών, είτε με την αύξηση των φορολογικών εσόδων, είτε και με τα δύο.
Όπως αναφέρεται, οι περαιτέρω περικοπές ωστόσο φαντάζουν πολιτικά ανέφικτες, λόγω της δυσφορίας κατά των μέτρων λιτότητας. Η αδυναμία επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει στην καθυστέρηση εκταμίευσης της δόσης από το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη.
Τέλος, διατυπώνεται η άποψη ότι μια νέα ελληνική κρίση είναι εξαιρετικά πιθανή το επόμενο έτος.

Bloomberg…Πιθανή νέα κρίση στην Ελλάδα το 2014

Την εκτίμηση ότι μια νέα ελληνική κρίση είναι πιθανή μέσα στο 2014 εκφράζει μέσω δημοσιεύματος το Bloomberg. To διεθνές πρακτορείο κάνει λόγο για υπερεκτιμημένες προβλέψεις αναφορικά με το πλεόνασμα, ενώ αναφέρει σχετικά με την φοροεισπρακτική πολιτική: «η φοροεισπρακτική πολιτική έχει βουλιάξει. 
Η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη σε ύφεση και οι ιδιωτικοποιήσεις προχωρούν πολύ πιο αργά από ότι είχα προγραμματιστεί».
Στο δημοσίευμα επισημαίνεται επίσης, πως «το υπουργείο Οικονομικών απαντώντας στο ΔΝΤ δεσμεύθηκε να προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, όμως περαιτέρω περικοπές ίσως να είναι πολιτικά αδύνατες. Η χώρα βρίσκεται ήδη σε αναταραχή λόγω των μέτρων λιτότητας που έχουν επιβληθεί. Παράλληλα, η αποτυχία του να “πιάσουν” τους οικονομικούς στόχους, ίσως οδηγήσει σε καθυστέρηση της καταβολής επιπρόσθετης βοήθειας».

Πηγη

ΒΑΛΤΕ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ!!!

ΕΞΩΔΙΚΟ  ΚΑΤΑ ΕΦΟΡΙΑΣ !!!!!



Αναδημοσίευση

Με το κάτωθι εξώδικο το οποίο καταθέτουμε στο πρωτόκολλο της εφορίας ζητάμε από τους εφοριακούς υπαλλήλους να μην εφαρμόσουν τις παράνομες και αντισυνταγματικές εντολές που παίρνουν από την κυβέρνηση σε βάρος μας λόγω μη πληρωμής του φόρου που μας έχει καταλογιστεί .

Τους ζητάμε να μην προχωρήσουν σε κατάσχεση και πλειστηριασμό των περιουσιακών μας στοιχείων μέχρι τον τερματισμό της κατοχής που έχουμε σήμερα .
Μπορούν να καταχωρίσουν ότι φόρο τους λένε να καταχωρίσουν, αλλά να μην προχωρήσουν στην αναγκαστική είσπραξη από εμάς , έως ότου τερματιστεί η κατοχή .
Τότε θα καταχωρηθούν οι πραγματικοί φόροι που πρέπει να πληρώσουμε και τότε θα τους πληρώσουμε, διότι τα λεφτά θα μείνουν στην πατρίδα μας , δηλαδή σε εμάς και δεν θα τα πάρουν οι παράνομοι τοκογλύφοι .
Ζητάμε απλά να εφαρμόσουν τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα που ρυθμίζει τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις που έχουν για να εργάζονται στο δημόσιο, καθορίζονται από τον νόμο 3528 / 2007 και οι ίδιοι τον έχουν αποδεχθεί για να προσληφθούν .
Η εκτέλεση σε βάρος μας από αυτούς, των παράνομων εντολών που παίρνουν από την κυβέρνηση, τους καθιστά συνεργούς και συμμέτοχους σε Εσχάτη Προδοσία κατά της Πατρίδος μας , αλλά και οι ίδιοι έχουν Αστική Ευθύνη και είναι υπόλογοι σε εμάς , με την προσωπική τους περιουσία για οποιαδήποτε ζημιά πάθουμε , επειδή αυτοί θα πράξουν παράνομα σε βάρος μας .

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΕΞΩΔΙΚΟΥ

Έχουμε δυο αντίγραφα του εξωδίκου .

Πάμε στο πρωτόκολλο της εφορίας καταθέτουμε το ένα και ζητάμε τον αριθμό πρωτοκόλλου να τον γράψει στο δεύτερο εξώδικο που θα κρατήσουμε εμείς και να σφραγίσει όλες τις σελίδες .
Αν αρνηθεί να το παραλάβει η μας στείλει στον διευθυντή και εκείνος αρνηθεί να το παραλάβει , τότε τους ζητάμε να μας δείξουν τον νόμο που λέει ότι απαγορεύεται η εφορία να παραλάβει οποιαδήποτε έγγραφη δήλωση φορολογούμενου πολίτη.
Το εξώδικο είναι μια απλή έγγραφη δήλωση και δεν υπάρχει νόμος η διαταγή που να απαγορεύει στους υπαλλήλους της εφορίας να παραλαμβάνουν έγγραφες δηλώσεις από τους φορολογούμενους .
Στην περίπτωση που ο έφορος αρνείται να το παραλάβει του λέμε ότι αν δεν μας δείξει τον νόμο η την έγγραφη εντολή που του επιτρέπει να μην το παραλάβει, θα καλέσουμε την αστυνομία και θα πάμε όλοι μαζί αυτόφωρο για παράβαση καθήκοντος ( κατάχρηση εξουσίας ) εκ μέρους του.
Εμείς είμαστε οι εργοδότες του και δεν ζητάμε να ενεργήσει παράνομα αλλά να πράξει το καθήκον του.
Όπως η εφορία μας καλεί εγγράφως να πάμε να ρυθμίσουμε τις εκκρεμείς υποθέσεις μας , έτσι και εμείς εγγράφως τους καλούμε να πράξουν το καθήκον τους .
Αν δεν μπορείτε να το κατεβάσετε στείλτε email να σας στείλουμε το αρχείο:



ΕΔΩ ΤΟ ΕΞΩΔΙΚΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ:

http://www.scribd.com/doc/134845348/%CE%95%CE%9E%CE%A9%CE%94%CE%99%CE%9A%CE%9F-%CE%95%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%A3-%CE%A4%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%9F

Θυμάστε την διαφήμιση με τους αλυσοδεμένους γονείς;

 Ε λοιπόν, το Jumbo την έκανε πραγματικότητα στέλνοντας άνεργο πατέρα στην “μπουζού”. Επειδή έκλεψε μαρκαδόρους για το παιδί του!

Οφείλουμε να ανακαλέσουμε το ρεπορτάζ μας περί παραπλανητικης διαφήμισης που γράφαμε εδώ: Η UHU, τα Jumbo, και τα γραμμάρια που ανεβοκατεβαίνουν. Είναι παραπλανητική διαφήμιση;

Τα Jumbo έκαναν την επική σκηνή με τους γονείς που αλυσοδέθηκαν επειδή δεν είχαν να πάρουν σχολικά στα παιδιά τους, πραγματικότητα! Έσυραν και καταδίκασαν σε φυλάκιση τον άνεργο πατέρα που έκλεψε μαρκαδόρους για το παιδί του! Μπράβο στον εκσυγχρονιστή κύριο Βακάκη!

Αναδημοσιεύουμε:

JUMBO. 

Με € 48εκ.κέρδη, έδειξαν το ψυχρό τους πρόσωπο στα Χανιά & έστειλαν στον εισαγγελέα άνεργο πατέρα για κλοπή μαρκαδόρων στον Βόλο.

Η Εταιρία με τα 48εκ. € κέρδη που έδειξε το ψυχρό της πρόσωπο στην κοινωνία της Κρήτης 

Μια δράση κοινωνικού χαρακτήρα πραγματοποιήθηκε αυτές τις ημέρες από τον Εμπορικό Σύλλογο Χανίων και τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, όπου σκοπό είχε να συγκεντρώσει σχολικά είδη για τους μαθητές των Νηπιαγωγείων & Δημοτικών Σχολείων των Χανίων, που ωστόσο όμως είχε και μία μεγάλη «παραφωνία» – μήνυμα για την Χανιώτικη Κοινωνία..

Ο Ε.Σ. Χανίων και οι Εκπαιδευτικοί έκαναν ανοιχτό κάλεσμα μέσω των ΜΜΕ σε όλες τις επιχειρήσεις, σε όλους του φορείς και τους πολίτες για την συγκέντρωση σχολικών ειδών για παιδιά και οικογένειες που τα έχουν ανάγκη και ενώ ανταποκρίθηκαν μεγάλος αριθμός πολιτών και σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις στο χώρο, η εταιρία Jumbo δεν έδωσε ούτε ένα μολύβι.
Και αυτό την ώρα που στην σελίδα της στο διαδίκτυο ανακοινώνει με χαρά στους επενδυτές της, ότι παρόλο που έφαγε οικονομική «σφαλιάρα» με το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο, εκτιμάται ότι θα έχει και 48.000.000€ κέρδη!!
Τρομερό ποσό, χρήματα τα οποία βγαίνουν και από τις τσέπες τα πολιτών των Χανίων και δεν υπήρξε η ευαισθησία να κάνουν μία γενναιόδωρη προσφορά στην εν λόγω δράση, που πραγματικά μία δαπάνη για γραφική ύλη 300€ – 400€ αξία σε τιμές χονδρικής για το Jumbo, θα έφτανε για τα σχολικά είδη πολλών οικογενειών για όλη την χρονιά, αφού είναι γνωστό ότι τα σχολικά σε μεγάλο βαθμό εισάγονται από τρίτες χώρες σε πολύ χαμηλές τιμές για την εταιρία.
Ο άνεργος πατέρας και η κλοπή μαρκαδόρων στο Jumbo στο Βόλο
Ταυτόχρονα με το ψυχρό πρόσωπο της εταιρίας, που ενώ εισπράττει από τις τοπικές κοινωνίες, δείχνει να μην συνεισφέρει πίσω, σάλο έχει προκαλέσει το θέμα της κλοπής των μαρκαδόρων από τον άνεργο πατέρα στο Βόλο και την επιμονή της εταιρίας για την δίωξη του.
Τελικά ο πατέρας καταδικάστηκε από το δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης και πρόστιμο, ενώ στο δικαστήριο πήγε χωρίς συνήγορο και με δάκρυα στα μάτια είπε ότι έκλεψε το κουτί με τους μαρκαδόρους επειδή το παιδί του, τους ζήτησε για το σχολείο αλλά εκείνος δεν μπορούσε να τους πάρει.
Ήδη στο Βόλο έχουν ξεκινήσει κινήσεις για μποϋκοτάζ στο τοπικό κατάστημα της εταιρίας, που τους ανάγκασε να δώσουν μία ανακοίνωση στο Facebook, που πάλι όμως προκειμένου να δικαιολογήσουν την πράξη τους εκμεταλλεύτηκαν στις εκφράσεις τους την οικονομική ανέχεια των ελλήνων:
“Αγαπητοί μας φίλοι, διαβάσαμε όλα τα σχόλιά σας και τα δημοσιεύματα που μιλούν για το συμβάν στο κατάστημα Jumbo Βόλου. Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που ο εν λόγω κύριος αφαίρεσε κάποιο προϊόν. Έχει εντοπιστεί επανειλημμένα να αφαιρεί προϊόντα, σε βάθος χρόνου, πράγμα που και ο ίδιος παραδέχτηκε. Δυστυχώς, δεν έχουμε να κάνουμε με μια παρορμητική και αδιέξοδη συμπεριφορά, αλλά με μια εξακολουθητική, συνειδητή πράξη. Ο καθένας θα μπορούσε εύκολα να δικαιολογηθεί μέσα από μια συναισθηματική ιστορία και μια συγγνώμη, που όλους μας φέρνει σε αμηχανία. Όμως, πώς υπερασπίζεται κανείς τα συναισθήματα και την τίμια συμπεριφορά χιλιάδων Ελλήνων που βρίσκονται πιθανόν σε χειρότερο αδιέξοδο, αλλά δεν ψάχνουν αυτή την «εύκολη λύση»;”
Γιάν. Ξ.
(πληφορίες από flashnews.gr και Lefteria )

Οι κίνδυνοι για το ευρώ και η ελληνική διάσωση


Του Charles Wyplosz 
  
Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι τόσο καταστροφική που κάποια μορφή ανακούφισης χρέους είναι πιθανή. Το timing είναι σωστό καθώς η προεκλογική περίοδος στη Γερμανία έχει λήξει. Η πιο πιθανή λύση ωστόσο, θα καταστήσει αδύνατη την «αντιμετώπιση» άλλων χωρών. Από την αρχή, φορείς χάραξης πολιτικής είχαν εφεύρει «μοναδικές και εξαιρετικές» λύσεις για να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της Ελλάδας. Αλλά όλα αυτά κατέληξαν να γίνουν το πρότυπο για τα επακόλουθα προγράμματα που εφαρμόστηκαν σε άλλες χώρες.


 Τα ελληνικά προγράμματα δεν «δούλεψαν»


Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιοφυία στα μαθηματικά για να παρατηρήσει ότι η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα έχει επιδεινωθεί από τότε που η Ελλάδα έχει υιοθετήσει τα προγράμματα της Τρόικας. 

 Η οικονομική κατάσταση είναι φρικτή:

 

  • Το ΑΕΠ έχει μειωθεί δραματικά και συνεχίζει να συρρικνώνεται συνολικά κατά 30% τα τελευταία έξι χρόνια της επιδείνωσης της ύφεσης.
  • Η Κομισιόν προέβλεπε ότι το ελληνικό ΑΕΠ θα συρρικνωθεί 4,1% το 2013 αλλά μέχρι στιγμής διαμορφώνεται στο -5,5% σύμφωνα με το ΔΝΤ.
  • Η ανεργία διαμορφώνεται στο 27%, η ανεργία των νέων στο 57% (ναι, είναι 57 όχι 5,7).

Η οικονομική κατάσταση είναι σχεδόν εξίσου κακή:

  • Στο τέλος του 2009, πριν από την κρίση, το ελληνικό χρέος ως προς το ΑΕΠ διαμορφωνόταν στο 130%, τώρα είναι στο 175%.
  • Οι τραπεζικές καταθέσεις έχουν υποχωρήσει κατά 30%, εν μέρει φεύγοντας στο εξωτερικό, και εν μέρει ως αποτέλεσμα του ισχυρού αισθήματος μη αποταμίευσης στον πληθυσμό.
  • Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις έχουν αγγίξει το απίστευτο επίπεδο του 25% και του 31% αντιστοίχως.


Επισήμως, οι περισσότερες από τις τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί αλλά αυτά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι στους ισολογισμούς τους. Η συγκέντρωση καταστροφικών στατιστικών είναι εύκολη. Σε κάθε περίπτωση, αυτοί οι αριθμοί αδυνατούν να περιγράψουν την ανθρώπινη τραγωδία που εξελίσσεται. Οι αισιόδοξες εκτιμήσεις από επίσημα θεσμικά όργανα ούτε καν αρχίζουν να ασχολούνται με την αντιμετώπιση των μαζικών αποτυχιών της πολιτικής τους στη ρίζα αυτής της τραγωδίας.



Ανθρώπινη τραγωδία από μια απροθυμία να αντιμετωπιστεί η πραγματικότητα

 Η «απολογία του ΔΝΤ» που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιούνιο υποστηρίζει ότι «το Ταμείο ενέκρινε ένα εξαιρετικά υψηλό δάνειο στην Ελλάδα στο πλαίσιο μιας συμφωνίας το Μάιο του 2010, παρά το ότι είχε σοβαρές αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα του χρέους της Ελλάδας. Η απόφαση απαιτούσε από το Ταμείο να παρεκκλίνει από τους καθιερωμένους κανόνες της για την κατ’ εξαίρεση πρόσβαση. Ωστόσο η Ελλάδα ήρθε αργά στο Ταμείο και ο διαθέσιμος χρόνος για τη διαπραγμάτευση του προγράμματος ήταν μικρός. Οι εταίροι της ευρωζώνης είχαν αποκλείσει αναδιάρθρωση του χρέους και ήταν απρόθυμοι να παράσχουν επιπλέον εγγυήσεις χρηματοδότησης».



Ακόμη χειρότερα, ίσως, αντιμετωπίζουμε ακόμη την ίδια ακριβώς απροθυμία να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να αφήσουμε την κρίση πίσω μας. Το χειρότερο από όλα, οι αποφάσεις που πιθανώς θα ληφθούν τώρα που έχουν τελειώσει οι γερμανικές εκλογές, θα καταστήσουν σχεδόν αδύνατη τη διαχείριση της κρίσης οπουδήποτε αλλού, επαναλαμβάνοντας ένα γνώριμο μοτίβο.



Αντιμετωπίστε την πραγματικότητα: Στείλτε την Ελλάδα στο Paris Club

 Σήμερα, το χρέος της ελληνικής κυβέρνησης διαμορφώνεται σε 320 δισ. ευρώ περίπου. Η συνολική αξία των δανείων που παρέχονται από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ ανέρχεται σε 200 δισ. ευρώ, από τα οποία περίπου 176 δισ. ευρώ έχουν εκταμιευθεί. Επιπλέον, τα δάνεια από το ευρωσύστημα ανέρχονται σε 85 δισ. ευρώ.



Αυτό σημαίνει τρία πράγματα:

 Πρώτον, η «βοήθεια» από την Ευρώπη στην Ελλάδα ήταν ο πιο σημαντικός παράγοντας στην αύξηση του χρέους από την έναρξη της κρίσης. Το χρέος μειώθηκε περίπου κατά 60 δισ. ευρώ μέσω του PSI, αλλά το φορτίο των ζημιών επωμίστηκαν οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια έπρεπε να ανακεφαλαιοποιηθούν.



Δεύτερον, η Ελλάδα απλώς δεν μπορεί να ανακτήσει σταθερή ανάπτυξη υπό το βάρος του συσσωρευμένου χρέους. Ακόμη και εάν υπάρχουν αμφιβολίες για το αποτέλεσμα των Reinhart and Rogoff ότι τα χρέη υψηλότερα του 90% του ΑΕΠ πνίγουν την ανάπτυξη, το χρέος της Ελλάδας και ορισμένων άλλων χωρών είναι πολύ υψηλότερα αυτού του ορίου. Τα μεγάλα χρέη καθιστούν τις δυναμικές του χρέους αρκετά ασταθείς, όπως απεικονίζουν έντονα τα τελευταία τέσσερα χρόνια λιτότητας-συσσώρευσης χρέους.



Τρίτον, το μεγαλύτερη μέρος του ελληνικού χρέους είναι τώρα στα χέρια του επίσημου τομέα. Ο φόβος ότι η αναδιάρθρωση θα αποσταθεροποιήσει τις τράπεζες ανά τον κόσμο –κυρίως στις χώρες στον πυρήνα της Ευρώπης- έχει τώρα εξαφανιστεί. Η Ελλάδα αποτελεί φυσικό υποψήφιο για μια συμφωνία Paris Club-η εδώ και χρόνια άτυπη ομάδα πιστωτών του επίσημου τομέα που επιδιώκει να βρίσκει και να συντονίζει λύσεις στις δυσκολίες πληρωμής των εθνών-οφειλετών.


 Από το PSI στο OSI: Αναδιάρθρωση χρέους του επίσημου τομέα

 Στην πραγματικότητα, οι φορείς χάραξης πολιτικής έχουν εκφράσει την κατανόησή τους ότι θα πρέπει να λάβει χώρα κάποια αναδιάρθρωση χρέους. Το ΔΝΤ επισημαίνει ότι «το χρέος αναμένεται να υποχωρήσει στο 124% το 2020, μετά από επιπλέον ενδεχόμενα μέτρα ανακούφισης της τάξης του 4% από τους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας, που θα καθοριστούν το 2014-2015.



Επιπρόσθετα, οι Ευρωπαίοι εταίροι είναι δεσμευμένοι να μειώσουν το χρέος σε κάτω του 110% του ΑΕΠ το 2022, εάν χρειαστεί και με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του προγράμματος». Αυτή η απόφαση έχει μείνει στο σκοτάδι εξαιτίας των γερμανικών εκλογών αλλά είναι βέβαιο ότι θα έρθει στο προσκήνιο τώρα.



Αυτή η «ενδεχόμενη ανακούφιση» θα παρουσιαστεί αναμφίβολα ως μια ακόμη «μοναδική και εξαιρετική» πολιτική. Αλλά δεν μπορεί να είναι. Άλλες χώρες θα χρειαστούν επίσης ανακούφιση. Σίγουρα η Πορτογαλία, η Ιταλία και ίσως η Ισπανία. Για αυτό το λόγο, η κίνηση πρέπει να γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί να αναπαραχθεί παντού, ακόμη και για μεγάλες χώρες.



Προς μια πιο συστημική προσέγγιση

 Η αναδιάρθρωση του χρέους μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς τρόπους. Τα χρέη μπορεί να μειωθούν άμεσα μέσω swaps ή μέσω απομειώσεων. Μπορεί να επιμηκυνθούν με ευνοϊκά επιτόκια. Μπορούν να ανταλλαγούν έναντι μετοχών ή ομολογιών όπως τα Brady Bonds που χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία στη Λατινική Αμερική στη δεκαετία του 1980. Μπορεί να νομισματοποιηθούν. Αυτή η τεχνική πλευρά έχει σημασία διότι επηρεάζει το μέγεθος της ελάφρυνσης του χρέους.



Το ΔΝΤ αναφέρει μια ανακούφιση του χρέους της τάξης του 4% του ΑΕΠ. Η τελευταία απομείωση του ελληνικού χρέους- κατ’ ευφημισμό ονομάζεται «συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα»- διέγραψε (χρέος) περίπου 30% του ΑΕΠ. Αυτό δυστυχώς δεν ήταν αρκετό. Το χρέος μετά από την ελάφρυνση θα έπρεπε ιδανικά να είναι περίπου στο 50%-60% του ΑΕΠ. Με ένα χρέος ύψους 175% του ΑΕΠ, μια μείωση 4% δεν είναι σημαντική, έστω και σε συμβολικό επίπεδο.



Ασφαλώς, η αναδιάρθρωση του χρέους μπορεί και πρέπει να συνοδεύεται από πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων, αλλά αυτό μπορεί να επηρεάζει μόνο μια μέτρια αναλογία της προσαρμογής. Παρόμοιοι αριθμοί ισχύουν και για άλλες υπερχρεωμένες χώρες. Το συμπέρασμα είναι ότι ο στόχος 4% δεν είναι απλώς μη ρεαλιστικός για την Ελλάδα. Καθιερώνει επιπλέον έναν ελαττωματικό κανόνα που αναμένεται να κρατήσει την κρίση για πολύ περισσότερο καιρό.


Χρειάζεται ισχυρότερο φάρμακο.


 Η αναδιάταξη του χρέους μπορεί εύκολα να εξαφανίσει χρέους ύψους 4% του ΑΕΠ. Η πολύ μεγαλύτερη ελάφρυνση που χρειάζεται, απαιτεί πιο ισχυρά μέσα. Είναι κρίσιμο το ότι το ελληνικό χρέος είναι μικρό, και ανέρχεται συνολικά σε ελαφρώς περισσότερο του 3% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Οι φορείς χάραξης πολιτικής θα έχουν λογικά την τάση να διαχειριστούν οποιαδήποτε ελάφρυνση του χρέους με έναν τρόπο που το καθιστά σχεδόν απαρατήρητο.

 Το ιταλικό χρέος ανέρχεται στο 20% της ευρωζώνης επομένως δεν θα γίνουν «τόσο έξυπνες» διευθετήσεις που γλιστρούν κάτω από τη γέφυρα. Αυτό σημαίνει ότι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα πρέπει να υπάρξει κάποια νομισματοποίηση του χρέους. Η Ελλάδα είναι ένα καλό μέρος για να ξεκινήσει, έστω και μόνο επειδή είναι τόσο μικρή.

 Συμπεράσματα

 Οι άνθρωποι σωστά ανησυχούν για τον ηθικό κίνδυνο. Αντιτίθενται σε οποιαδήποτε αναδιάρθρωση χρέους με την αιτιολογία ότι απλώς θα ενθαρρύνει την Ελλάδα και άλλες χώρες να δανειστούν περισσότερα, αντί να βάλουν τα του οίκου τους σε τάξη.



Στην πραγματικότητα, μια αναδιάρθρωση χρέους θα έλυνε έναν εντελώς διαφορετικό ηθικό κίνδυνο: την τάση των σταθερών χωρών να κερδίσουν χρόνο, υποχρεώνοντας τις χώρες σε κρίση να δανείζονται αντί να αναδιαρθρώνουν τα χρέη τους νωρίς, όταν είναι μικρότερα.



Οι δημοσιονομικά απείθαρχες χώρες έχουν τιμωρηθεί αυστηρά τα τελευταία χρόνια. Έχει έλθει η ώρα για τους «γενναιόδωρους» επίσημους πιστωτές να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της κοντόφθαλμης προσέγγισής τους. Αυτό είναι η κακή είδηση που η Καγκελάριος Merkel πρέπει να πει τώρα στους ανθρώπους της.


*Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο VoxEU.org, ένα policy portal που ιδρύθηκε από το Center for Economic Policy Research (CEPR)

Άρνηση πληρωμών/άρνηση υπακοής-συμμόρφωσης στα μέτρα, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ.




Πολέμησε ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας

Γράφει η Στεφανία Λυγερού
Πολιτική ανυπακοή στη φορολογική δήλωση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ.
Άρνηση πληρωμών/άρνηση υπακοής-συμμόρφωσης στα μέτρα, κάνοντας χρήση του ακροτελεύτιου άρθρου 120 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ.
Καταγγελία στους προδότες για την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ.
Ο καθένας από την θέση που είναι να επιλέξει τον τρόπο εκείνον που θα τους φέρει πλήγμα. Πλήγμα σ’ αυτούς φέρνει ΜΟΝΟ η μη συναίνεση, η μη συμμετοχή. Πολέμα, όχι γιατί φτωχύναμε, όχι για τους μισθούς, όχι για τις απολύσεις, πολέμα μόνο γι’ αυτό: ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας. Μόνο γι’ αυτό δεν έχουν αντεπιχείρημα –όσο κι αν τροποποιήσουν τους νόμους δεν σώζονται.
Η χούντα τους επειδή ακριβώς είναι κρυμμένη πίσω από την μάσκα της δημοκρατίας είναι για μας όπλο. Η δημοκρατία δουλεύει πρώτα και κύρια για τον λαό. Αν δηλώσεις άρνηση συμμετοχής με λόγο την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις και την κατάλυση του Συντάγματος, για να σε νικήσουν πρέπει ή να αποδείξουν ότι δεν ξεπουλάνε την Ελλάδα ή να αλλάξουν το πολίτευμα ή να παραδεχτούν ότι είμαστε σε πόλεμο.
(Αυτά που προτείνω τα έχω η ίδια κάνει και έχω σταματήσει με ΝΟΜΙΜΟ τρόπο κάθε αξίωση της πολιτείας εις βάρος μου.)

Κάλεσμα προς όσους δεν είναι μόνο ένας Αριθμός Φορολογικού Μητρώου

Πήρα μια απόφαση:

Μου έχουν πάρει τη δουλειά, το μισθό, τη σύνταξη, την περίθαλψη και τόσα άλλα.

Δεν θα μου πάρουν και το σπίτι. Δεν θα μου πάρουν τη γη μου. Δεν θα μου πάρουν τη ζωή. 

Δεν θα αποφασίζουν για το πώς θα ζήσω, παραβιάζοντας όλα τα βασικά δικαιώματα του πολίτη, όπως ορίζονται, από διεθνείς διατάξεις, το Σύνταγμα, την Ηθική, τις Αξίες και τις Αρχές μας.

Η Ύπατη Αρμοστεία της Αυτοκρατορίας των Τραπεζιτών που παριστάνει την κυβέρνηση ανεξάρτητου κράτους προανήγγειλε, ανάμεσα σε άλλα “νέα” μέτρα, και την έναρξη των κατασχέσεων της περιουσίας.

Όλο και συχνότερα ακούς συμπολίτες να λένε “θα τους περιμένω με το δίκανο”.

Τα λόγια τέλειωσαν. Είναι η ώρα της πράξης και της αντίστασης.

Επικαλούμενοι το μόνο χρέος που έχουμε στην ιστορία μας, στους πατεράδες μας, στον διπλανό μας και στα παιδιά μας, το μόνο που μας μένει είναι να οργανωθούμε και να ενεργοποιήσουμε το δικαίωμα στην αντίσταση, όπως το ορίζει το άρθρο 120 παρ.4 του Συντάγματος:

«η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον Πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία.»

Σε πρώτη φάση, απευθύνεται κάλεσμα συμμετοχής σε όσους μετατράπηκαν σε “οφειλέτες”, σε κάθε είδους πληγέντες από τη συστηματική παραβίαση σωρείας άρθρων του Συντάγματος, τη λεηλασία των δικαιωμάτων και την καταστρατήγηση της ισότητας των πολιτών έναντι του νόμου.

Άρθρο 4 παρ. 1: Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Άρθρο 4 παρ. : Οι Έλληνες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

Άρθρο 17 παρ. 1: Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του κράτους

Άρθρο 17 παρ. 2: Κανείς δεν στερείται της ιδιοκτησίας του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια

Άρθρο 22 παρ. 1: Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το κράτος.

Την ώρα, που η πλειονότητα του ελληνικού λαού πλήττεται ποικιλοτρόπως από τις αποφάσεις και την άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας , οι κατ’ εξοχήν υπεύθυνοι της κρίσης, οι τραπεζίτες διασώζονται, με την εγγύση του δημοσίου και με χρήματα που καλείται να πληρώσει ο φορολογούμενος πολίτης.

Όσοι επιθυμούν να υπερασπιστούν αυτό που απειλείται ή να ανακτήσουν αυτό που μας πήραν, με τη βία και κατόπιν απαίτησης ξένων, ας το δηλώσουν:

ithacanet.gr@gmail.com (προσωρινός τρόπος επικοινωνίας)

Σύντομα, θα οριστεί συνάντηση για να καθοριστούν τα περαιτέρω.

Κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει από μόνος του τη συντονισμένη δράση μιας εξουσίας που υπηρετεί συμφέροντα κάποιων λίγων ντόπιων και ξένων ιδιοκτητών του χρήματος και του χρέους.

Πριν οδηγηθούμε σε ακραίες καταστάσεις. Πριν έρθει το τέλος που μας ετοιμάζουν, να ενωθούμε για να επιβάλουμε αυτό που θέλει ο λαός και όχι κάποιοι λίγοι.

Να ορθώσουμε τη Δύναμη της Ενότητας των πολλών απέναντι στη Βία των λίγων.

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΟΣΑ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝΕ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΑΠΑΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ:

– ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΣΕ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΛΙΓΩΝ.

– ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΙΔΙΩΤΕΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΚΧΩΡΗΘΕΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ΤΟ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΑ.
Η περίοδος της “αγανάκτησης” τέλειωσε. Είναι η ώρα της απόφασης και της πράξης. Ας γίνουμε οι:

Αποφασισμένοι στην Κεφαλονιά

(Σε αντίστοιχη πράξη μπορεί και πρέπει να προβεί ο καθένας σε κάθε γωνιά της Ελλά