Είναι άραγε η ΕΕ κοντά στην κατάρρευση;

Η ΕΕ θα καταρρεύσει, όπως και η Σοβιετική Ένωση, προβλέπουν οι ειδικοί. Η ηγέτης των Γάλλων εθνικιστών Μαρίν Λε Πεν αποκάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μία «παγκόσμια ανωμαλία», που δεν διορθώνεται. Ποιο είναι το μέλλον του κυριότερου γεωπολιτικού σχεδίου του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα; Οι ειδικοί για το θέμα αυτό παρουσιάζουν όλων των ειδών τα σενάρια.

Ο πληθυσμός της Ευρώπης, σημειώνει η Μαρίν Λε Πεν, σήμερα «δεν είναι σε θέση να ελέγχει όχι μόνο το νόμισμα και την οικονομία του, αλλά και τη μετακίνηση στην επικράτεια των χωρών». Σύμφωνα με την άποψή της, όταν η ΕΕ πάψει να υπάρχει, την Ευρώπη περιμένει η αναγέννηση και η ευημερία. Τις ζοφερές προβλέψεις της πολιτικού σχετικά με την τύχη του ευρωσχεδίου συμμερίζονται όχι μόνο οι πολίτες της ΕΕ. Στην Τουρκία, την οποία οι Βρυξέλλες πρόσφατα κάλεσαν να επαναλάβουν τις διαπραγματεύσεις για ένταξη στην ΕΕ, μειώθηκε σημαντικά το ενδιαφέρον για ένταξη. Αν νωρίτερα αυτήν την ιδέα υποστήριζαν τα τρία τέταρτα του πληθυσμού, τώρα είναι το ένα πέμπτο.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι εκτός από το αρνητικό και το θετικό σενάρια σχετικά με την κατάρρευση ή την ευημερία της ΕΕ, υπάρχει και μία τρίτη επιλογή. Αυτό είναι όταν τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα κρατούν καθαρά ωφελιμιστική στάση απέναντι στους μηχανισμούς λειτουργίας της και θα επωφελούνται σύμφωνα με τις προσωπικές τους απόψεις για το τι είναι η ενωμένη Ευρώπη.

Προς το παρόν στα σχέδια της ΕΕ είναι η επέκταση μέσω της Αλβανίας, της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, της Ισλανδίας, του Κοσόβου, της ΠΓΔΜ, της Σερβίας, της Τουρκίας και του Μαυροβουνίου. Ωστόσο, το περασμένο έτος την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση διεκδικούσαν τα ίδια κράτη. Και δεν υπάρχει λόγος να υποστηρίζουν ότι το καθεστώς τους θα αλλάξει στο εγγύς μέλλον. Πρώτα απ’ όλα, επειδή η νομοθεσία αυτών των χωρών δεν είναι εναρμονισμένη με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Ενώ η Ισλανδία ανακοίνωσε πρόσφατα ότι προτίθεται να καθυστερήσει την ένταξή της. Υπάρχει η αφορμή για να προβληματιστούμε σχετικά με τον εκσυγχρονισμό της ΕΕ, αναφέρει ο επικεφαλής του Κέντρου Γερμανικών Μελετών του Ινστιτούτου Ευρώπης Βλαντισλάβ Μπελόφ:

Υπάρχουν προβλήματα τόσο σε οικονομικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Αλλά αυτά αποτελούν τη βάση για την περαιτέρω ανάπτυξη, επειδή κάθε κατάσταση κρίσης οδηγεί σε μία ποιοτική ανανέωση. Τα επόμενα 10-15 χρόνια δεν βλέπω παγκόσμιες αιτίες για έξοδο από την ΕΕ ορισμένων κρατών μελών. Αλλά όσον αφορά την ένταξη νέων χωρών, δεν θα το συνιστούσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήδη είναι αρκετά περίπλοκη η δομή.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπέι έχει επανειλημμένα επισημάνει, ότι στις χώρες της ΕΕ οι ακροδεξιοί πολιτικοί γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς. Ακριβώς σε αυτό ο ίδιος βλέπει τον κίνδυνο. Αφού η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί δεν μπορεί να μην αντικατοπτριστεί στις επικείμενες εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο. Ο Ρομπέι είναι πεπεισμένος ότι οι εκλογές θα είναι εξαιρετικά δύσκολες. Αφού πρόκειται όχι απλά για πολιτικές μάχες σε προσωπικό επίπεδο, αλλά για ενίσχυση της ομάδας των ευρωσκεπτικιστών, οι οποίοι για διάφορους λόγους θέλουν να αναλάβουν το ρόλο του νεκροθάφτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Μέρκελ ζητά αλλαγή των Συνθηκών της ΕΕ.

Όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο με βάση τη μέχρι σήμερα συμπεριφορά της καγκελαρίου Μέρκελ, αναμένεται μια σκλήρυνση της γερμανικής πολιτικής προς το υπόλοιπο της ευρωζώνης . Σύμφωνα με πληροφορίες του Der Spiegel,η Μέρκελ προτίθεται να ζητήσει αλλαγή των Συμφωνιών της ΕΕ για να θέσει σε τάξη όλα εκείνα τα κράτη που δεν ακολουθούν μια άκαμπτη και αυστηρή πολιτική όπως η Γερμανία. Για όλα τα παραπάνω η Μέρκελ έχει ήδη ενημερώσει τον πρόεδρο της ΕΕ Hermann van Rompuy.

Όλα αυτά στο πλαίσιο των συνομιλιών με το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Η Μέρκελ προτίθεται να παραχωρήσει το υπουργείο οικονομικών στους σοσιαλδημοκράτες αφού προηγουμένως οι τελευταίοι έχουν αποδεχθεί ότι δεν θα υποστηρίξουν την έκδοση ευρωομολόγων ή άλλες παρόμοιες παραχωρήσεις στις ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονται σε κρίση . Ως αντάλλαγμα θα δοθεί η υπόσχεση για μεγαλύτερη προσπάθεια αύξησης της απασχόλησης και του κοινωνικού κράτους στη Γερμανία.

Ήδη μελετούνται οι τρόπο για εισαγωγή στο Πρωτόκολλο 14 των Ευρωπαϊκών Συνθηκών οι απαιτούμενες αλλαγές οι οποίες θα απαιτούν νέους κοινούς κανόνες για τον έλεγχο των κρατικών προϋπολογισμών των κρατών της ευρωζώνης και γενικά της οικονομικής πολιτικής.

Με άλλα λόγια , προκειμένου να συνεχισθεί η υποστήριξη μέσω χρηματοδοτήσεων, του ευρώ, το Βερολίνο ζητά μια αποφασιστική μείωση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών και μεταφορά αυτής σε υπερεθνικό επίπεδο. Οι αλλαγές αυτές θα είναι θωρακισμένες με υπογραφές και με χρονική διάρκεια και θα ελέγχονται από ευρωπαϊκές αρχές όποτε το επιθυμούν.

Είναι βέβαιον ότι οι αντιδράσεις έχουν ήδη αρχίσει να εκφράζονται από διάφορα κράτη μέλη αλλά και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πάντως όλα δείχνουν ότι η ευρωζώνη εισέρχεται σε μια νέα περίοδο σύγκρουσης όταν τα κράτη της Ν.Ευρώπης και η Γαλλία βρίσκονται σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση , η κοινωνική συνοχή διαλύεται και τα ακροδεξιά κόμματα σηκώνουν απειλητικά κεφάλι. Το μέλλον της ΕΕ δεν προοιωνίζεται καθόλου ευοίωνο.

Η ΕΕ βρίσκεται ίσως στο χειρότερο σημείο της ιστορίας της.


New York Times: Θα είχε αποτραπεί η ύφεση αν υπήρχε δραχμή


Εάν η υποτίμηση του ελληνικού χρέους είχε γίνει σε δραχμές, θα είχε αποτραπεί η ύφεση, υποστηρίζεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times, στο οποίο γίνεται αναφορά στα «συγκριτικά πλεονεκτήματα» που κατέχουν οι ΗΠΑ από πλευράς δανειοληψίας, σε σχέση με άλλες χώρες που δανείζονται σε ξένο νόμισμα.

Όπως τονίζεται, οι ΗΠΑ μπορούν και δανείζονται σε δικό τους νόμισμα, με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, αλλά και υπό την αμερικανική νομοθεσία, γεγονός που καθιστά αδύνατη την προοπτική μιας αναγκαστικής χρεοκοπίας.
Αντιθέτως, πολλά κράτη δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια, καθώς όταν δανείζονται σε διεθνές επίπεδο, ο δανεισμός πραγματοποιείται σε ξένο νόμισμα και τα ομόλογα διευκρινίζουν συχνά ότι οποιοδήποτε μελλοντική διαφωνία θα διευθετηθεί υπό ξένη νομοθεσία, συνήθως υπό τον αμερικανικό ή το βρετανικό νόμο, σημειώνεται.
Στη συνέχεια, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην Ελλάδα, με την επισήμανση ότι εάν η υποτίμηση του ελληνικού χρέους είχε γίνει σε δραχμές, θα είχαν βοηθηθεί κυρίως ορισμένοι Έλληνες εξαγωγείς και θα είχε σημειώσει αξιοσημείωτη άνοδο ο ελληνικός τουρισμός.
Αυτό δεν θα είχε επιλύσει τα βασικά προβλήματα της Ελλάδας, που περιλαμβάνουν ένα υπέρογκο κρατικό μισθολόγιο και μια τεράστια φοροδιαφυγή, όπως υποστηρίζεται, αλλά τουλάχιστον θα είχε αποτραπεί η ύφεση στην οποία βρίσκεται ακόμη και σήμερα.
Παράλληλα, τονίζεται, ότι από πλευράς νομοθεσίας, η πλειοψηφία των ελληνικών ομολόγων είχε εκδοθεί υπό ελληνική νομοθεσία, με αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να παρέμβει και να υποχρεώσει τους κατόχους ομολόγων να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους για νέα, μικρότερης αξίας.
Ωστόσο, για τα ομόλογα που εκδόθηκαν υπό ξένη νομοθεσία, οι κάτοχοί τους δεν ενέδωσαν και σήμερα και ένα τέτοιο ομόλογο εκτιμάται στα 90 λεπτά του ευρώ, ενώ το καλοκαίρι του 2012, ανάλογο ομόλογο πωλείτο στα 14 λεπτά.
Στο μεταξύ, σε δημοσίευμα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg γίνεται αναφορά στην έκθεση του ΔΝΤ και, όπως υπογραμμίζεται η Ελλάδα εθεωρείτο μέχρι πρόσφατα ότι θα επιτύγχανε τους στόχους, αλλά οι προβλέψεις αποδείχθηκαν υπεραισιόδοξες.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η περισυλλογή φόρων παρουσιάζει προβλήματα, η χώρα συνεχίζει να βρίσκεται σε ύφεση, ενώ η πορεία ιδιωτικοποιήσεων εξελίσσεται βραδύτερα από ό,τι είχε σχεδιασθεί.
Το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών αντέδρασε αμέσως στις νέες προβλέψεις του ΔΝΤ, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πράξει ό,τι είναι δυνατό για να επιτύχει τον στόχο του 1,5%, είτε με την περικοπή δαπανών, είτε με την αύξηση των φορολογικών εσόδων, είτε και με τα δύο.
Όπως αναφέρεται, οι περαιτέρω περικοπές ωστόσο φαντάζουν πολιτικά ανέφικτες, λόγω της δυσφορίας κατά των μέτρων λιτότητας. Η αδυναμία επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει στην καθυστέρηση εκταμίευσης της δόσης από το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη.
Τέλος, διατυπώνεται η άποψη ότι μια νέα ελληνική κρίση είναι εξαιρετικά πιθανή το επόμενο έτος.

"Η ελληνική διάσωση δεν ήταν για την… Ελλάδα, αλλά για την ευρωζώνη"


Το ΔΝΤ προχώρησε στη διάσωση-ρεκόρ της Ελλάδας το 2010 παρά τις βαθιές εσωτερικές διαιρέσεις για το εάν θα είχε αποτέλεσμα, σύμφωνα με εμπιστευτικά αρχεία που έρχονται σε αντίθεση με τις δημόσιες δηλώσεις του Ταμείου.

Όπως αποκαλύπτει η Wall Street Journal, οι νέες λεπτομέρειες για την κόντρα έρχονται καθώς το ΔΝΤ πιέζει τώρα τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για «ελαφρύνουν» μέρος από το χρέος της χώρας σε ένα νέο γύρο δύσκολων συνομιλιών.

Η πρόταση δεν είναι δημοφιλής στη Γερμανία και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη καθώς οι φορολογούμενοί τους θα υποστούν το βάρος, αναφέρει η WSJ. Ωστόσο, είναι μια ευκαιρία καθώς το ΔΝΤ καθιστά τώρα τη μελλοντική στήριξη να εξαρτάται από τη σημαντική μείωση του φορτίου χρέους της Ελλάδας.

Το θέμα θα είναι ψηλά στην ημερήσια διάταξη όταν συναντηθούν οι υπουργοί Οικονομικών παγκοσμίως στην Ουάσιγκτον αυτή την εβδομάδα για την ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ.

Η αποφασιστικότητα του Ταμείου να δει να μειώνεται το χρέος, προκύπτει εν μέρει από την πικρία για το πώς εγκρίθηκε η πρώτη διάσωση σε συνεδρίαση του δ.σ. του Ταμείου στις 9 Μαΐου 2010, όπως επισημαίνουν στελέχη του Ταμείου.

Τα κείμενα που αποδεικνύουν την απόφαση, και είναι με την ένδειξη «μυστικό» ή «strictly confidential» και στα οποία είχε πρόσβαση η WSJ, παρέχουν μια σπάνια ματιά στο εσωτερικό του ΔΝΤ καθώς το Ταμείο πάλεψε για να αποτρέψει τη ραγδαία εξελισσόμενη οικονομική καταστροφή.

Όπως αναφέρει η WSJ, σχεδόν το ένα τρίτο των μελών του δ.σ., που εκπροσωπούν περισσότερα από 40 μη ευρωπαϊκά κράτη, προέβαλαν σοβαρές αντιρρήσεις για το σχεδιασμό της διάσωσης στη συνάντηση, σύμφωνα με τα απόρρητα έγγραφα. Πολλοί είχαν εγείρει ενστάσεις ότι τοποθετούνταν όλο το φορτίο μιας επώδυνης προσαρμογής στους Έλληνες, ενώ δεν ζητούνταν τίποτα από τους Ευρωπαίους πιστωτές. Άλλοι πάλι υποστήριξαν ότι η διάσωση ήταν καταδικασμένη να αποτύχει εάν οι πιστωτές των Ελλήνων δεν μείωναν μέρους του υπέρογκου χρέους της Ελλάδας.

«Η εναλλακτική μιας εθελοντικής αναδιάρθρωσης του χρέους θα έπρεπε να είχε τεθεί στο τραπέζι», είχε δηλώσει στη συνάντηση του 2010 ο Αργεντίνος, τότε εκτελεστικός διευθυντής του ΔΝΤ, Andres Pereira. Το Ταμείο, είχε δηλώσει, ρισκάρει απλώς την «αναβολή και ίσως την επιδείνωση του αναπόφευκτου»-μιας ελληνικής χρεοκοπίας.

Οι διευθυντές από τη Βραζιλία, τη Ρωσία, τον Καναδά, την Αυστραλία –που εκπροσωπούν 38 επιπλέον χώρες- ανησυχούσαν για τους «τεράστιους κινδύνους» του προγράμματος, σύμφωνα με τα πρακτικά της συνάντησης. Το πρόγραμμα μπορούσε να αποδειχθεί «κακοσχεδιασμένο και τελικά μη βιώσιμο», προειδοποίησε ο εκτελεστικός διευθυντής της Βραζιλίας, ή απλώς «μια διάσωση των κατόχων ελληνικών ομολόγων του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων».

Μερικοί από τους διαφωνούντες στο ΔΝΤ κατά τη συνάντηση και ορισμένα μέλη του προσωπικού του ΔΝΤ εκτιμούν ότι τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών δυνάμεων είχαν τοποθετηθεί πάνω από αυτά της Ελλάδας. Αυτό βοηθάει στη διαμόρφωση της θέσης του ΔΝΤ σήμερα πηγαίνοντας σε διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους αναφορικά με την αναδιάρθρωση του χρέους, σύμφωνα με ορισμένους νυν και πρώην αξιωματούχους του Ταμείου6.

«Η ελληνική διάσωση δεν ήταν ένα πρόγραμμα για την Ελλάδα, αλλά για την ευρωζώνη», ανέφερε ένας αξιωματούχος που συμμετείχε στη συνάντηση του 2010.

Τα έγγραφα του 2010 εμφανίζουν ότι αρκετοί διευθυντές του ΔΝΤ ήταν βαθιά δύσπιστοι για τις οικονομικές προβλέψεις του προσωπικού από την αρχή, και τις χαρακτήριζαν «μάλλον αισιόδοξες», υπερβολικά ήπιες.

Εκπρόσωπος του ΔΝΤ δήλωσε ότι το Ταμείο συνεχίζει να περιμένει ανάκαμψη στην Ελλάδα όσο λαμβάνει χώρα η οικονομική αναδιοργάνωση. «Αλλά είμαστε πιο συντηρητικοί από ό,τι στο παρελθόν, και ασφαλώς συνειδητοποιούμε ότι θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για την Ελλάδα για να επανέλθει στην ανάπτυξη», δήλωσε.

Ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ, Dominique Strauss-Kahn δήλωσε στους δημοσιογράφους μετά από τη συνεδρίαση του Μαΐου του 2010 ότι το Ταμείο «δεν είχε αμφιβολία» πως η διάσωση θα είχε αποτέλεσμα. Αλλά στο παρασκήνιο, ένας σημαντικός αριθμός μη Ευρωπαίων διευθυντών, είχαν εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες –ακόμη και θυμό- για το σχέδιο διάσωσης, σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίασης και με σχόλια μελών του δ.σ. στις ημέρες που προηγήθηκαν και ακολούθησαν της συνεδρίασης.

Η κλίμακα των δημοσιονομικών προσαρμογών που θα απαιτούνταν από την Ελλάδα θα ήταν ένα «φορτίο-μαμούθ που η οικονομία μετά βίας θα μπορούσε να επωμιστεί», είχε δηλώσει στη συνεδρίαση ο πρώην διευθυντής της Ινδίας, Arvind Virmani. Διερωτόταν εάν το μέγεθος της σύσφιξης που το ΔΝΤ περίμενε, θα προκαλούσε το πρόγραμμα διάσωσης να αποτύχει και τη χώρα να χρεοκοπήσει.

Έκτοτε το ΔΝΤ ωστόσο έχει παραδεχθεί κάποιες αποτυχίες. Εκ των υστέρων, ήταν πολύ αισιόδοξο για τις οικονομικές προβλέψεις στο οποίο βασιζόταν το πρόγραμμα, ανέφερε σε report του τον Ιούνιο.

Αξιωματούχοι του ΔΝΤ πάντα υποστήριζαν ότι δεν θεωρούσαν πως η Ελλάδα θα πρέπει να αναδιαρθρώσει το χρέος της, όταν εγκρίθηκε το πρόγραμμα διάσωσης το 2010.

«Το Μάιο του 2010 ξέραμε ότι η Ελλάδα χρειαζόταν μια διάσωση αλλά όχι ότι θα απαιτούνταν αναδιάρθρωση χρέους. Δεν είχαμε ιδέα ότι η συνολική οικονομική κατάσταση θα επιδεινωνόταν τόσο γρήγορα», δήλωσε σε συνέντευξή της τον Ιούνιο η Christine Lagarde.

Μέχρι τις αρχές του 2011, όταν έγινε ξεκάθαρο ότι το ελληνικό χρέος είχε γίνει μη βιώσιμο, το ΔΝΤ συνηγόρησε υπέρ της αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας, δήλωσε ένας εκπρόσωπος του ΔΝΤ.

Αλλά τα έγγραφα του ΔΝΤ εμφανίζουν ότι υπήρξαν έντονες συζητήσεις σχετικά με την ανάγκη να διαγραφεί μέρος του ελληνικού χρέους από την αρχή. Στη συνάντηση του Μαΐου του 2010, οι διευθυντές από χώρες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής ρωτούσαν επανειλημμένως γιατί δεν τους δόθηκε αυτή η επιλογή.

Οι Ευρωπαίοι διευθυντές «εξεπλάγησαν» όταν η Ελβετία εισχώρησε «δυναμικά» στην μειοψηφούσα πλευρά, αναφέρουν τα πρακτικά. «Γιατί δεν έχουν εξεταστεί η αναδιάρθρωση του χρέους και η εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα στο ταμείο διάσωσης;», είχε ρωτήσει τότε ο Ελβετός διευθυντής, Rene Weber.

Το ΔΝΤ τονίζει σήμερα ότι η αναδιάρθρωση χρέους απλώς δεν ήταν εφικτή το 2010 διότι ο κίνδυνος να επεκταθεί η οικονομική κρίση της Ελλάδας και σε άλλες χώρες, ήταν πολύ υψηλή.

Μεγάλο μέρος του χρέους διακρατούνταν από τις ήδη ευάλωτες γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, επομένως τα ευρωπαϊκά κράτη δεν θα το εξέταζαν. Και οι ΗΠΑ φοβήθηκαν την τρισ. δολαρίων έκθεσή τους στις ευρωπαϊκές τράπεζες.

Η Lagarde ήταν υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας εκείνη την περίοδο και πρόθυμη να αποφύγει τις ζημιές για τις τράπεζες της χώρας της, η οποία είχε δανείσει αρκετά στην Ελλάδα. Ο Strauss-Kahn, ευρύτερα γνωστό για τις προσπάθειές του αναφορικά με την γαλλική προεδρία εκείνη την περίοδο, εγκατέλειψε την προσπάθεια να ασκήσει πιέσεις για το θέμα, μετά από την ευρωπαϊκή αντίδραση που συνάντηση πριν από τη σύνοδο του ΔΝΤ.

Τον Ιούνιο του 2013 έκθεση του ΔΝΤ παραδέχθηκε «αξιοσημείωτες αποτυχίες» στην πρώτη ελληνική διάσωση, ενώ κατέληξε ότι το Ταμείο είχε ευρέως ακολουθήσει τις σωστές πολιτικές. «Μια εκ των προτέρων αναδιάρθρωση του χρέους θα ήταν καλύτερη για την Ελλάδα αν και αυτό δεν ήταν αποδεκτό από τους Ευρωπαίους εταίρους», ανέφερε.

Εκ των υστέρων, το report ανέφερε ότι «το πρόγραμμα λειτούργησε ως μια λειτουργία που επέτρεπε στους πιστωτές να μειώσουν την έκθεσή τους, αφήνοντας τους φορολογούμενους και τον επίσημο τομέα να επωμιστούν το βάρος».

Αρκετοί διευθυντές του ΔΝΤ είχαν προειδοποιήσει για αυτή την έκβαση πριν από τρία χρόνια. Το πρόγραμμα «ίσως να φαινόταν όχι ως διάσωση της Ελλάδας, η οποία θα πρέπει να υποστεί μια επώδυνη προσαρμογή, αλλά ως μια διάσωση των ιδιωτών ομολογιούχων της Ελλάδας, κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών οργανισμών», είχε δηλώσει στη συνεδρίαση του Μαΐου του 2010 ο Βραζιλιάνος διευθυντής, Paulo Nogueira Batista.

Οι αμφισβητίες τελικά αποδείχθηκε ότι είχαν δίκιο. Η Ελλάδα δεν μπορούσε να πετύχει τους στόχους και ζήτησε νέα διάσωση το 2012. Οι εναπομείναντες ιδιώτες επενδυτές υπέστησαν ένα haircut στο πλαίσιο της μεγαλύτερης αναδιάρθρωσης χρέους στην ιστορία.

Το ελληνικό χρέος έχει διογκωθεί από τότε διότι η οικονομία κατέρρευσε, υποχρεώνοντας τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης να αντιμετωπίζουν τώρα την προοπτική μιας τρίτης διάσωσης στην οποία θα πρέπει επίσης να απομειώσουν μέρος του ελληνικού χρέους.

Πηγή:www.capital.gr

Γιατί το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας κρίνεται στη Γερμανία


  • Πώς η απόφαση του γερμανικού δικαστηρίου για την νομιμότητα του προγράμματος αγοράς κρατικών ομολόγων της ΕΚΤ ενδέχεται να «βυθίσει» την Ευρωζώνη στην ύφεση 
  • Τα τρία βασικά σενάρια…

Αν και το κυβερνητικό «λουκέτο» των ΗΠΑ και ο επερχόμενος κίνδυνος χρεοκοπίας του αμερικανικού δημοσίου «μονοπωλεί» τις διεθνείς αγορές, οι εξελίξεις, οι οποίες δύνανται να αλλάξουν άρδην το ρου της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, λαμβάνουν χώρα στην… Γερμανία και ειδικότερα, στο Γερμανικό Διαιτητικό Δικαστήριο. 

Σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται το Ίδρυμα Διεθνούς Στατιστικής(ISI), οι επενδυτές «κρέμονται» στην κυριολεξία, από τα χείλη των Γερμανών δικαστών, οι οποίοι αναμένεται να αποφανθούν επί της νομιμότητας του προγράμματος αγοράς κρατικών ομολόγων(OMT) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. 

Η σημαίνουσα απόφαση αναμένεται να δημοσιοποιηθεί εντός του Οκτωβρίου. 

Το πρόγραμμα OMT σύμφωνα με τους αναλυτές, αποτέλεσε το πρωτεύον εργαλείο αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, ενώ παράλληλα, λειτούργησε ως παράγοντας σταθεροποίησης της εύθραυστης οικονομικής ισορροπίας. 

«Η επικείμενη απόφαση του γερμανικού δικαστηρίου συνιστά για την οικονομία, μεγαλύτερο κίνδυνο από μία ενδεχόμενη χρεοκοπία των ΗΠΑ»


προειδοποιεί ο Krishna Guha, αντιπρόεδρος της ISI. 

Αν και η πιθανότητα το ΟΜΤ να κριθεί αντισυνταγματικό παραμένει μικρή – γύρω στο 5% με 10% – η εγερθείσα «ζημιά» τόσο για την Ευρωζώνη όσο και για την παγκόσμια αγορά asset θα είναι άκρως εκτεταμένη, προειδοποιεί ο Krishna Guha. 

Σύμφωνα με τον ίδιο, μία ενδεχόμενη αρνητική απόφαση, θα επαναφέρει τον κίνδυνο για την Ευρωζώνη, σηματοδοτώντας την εκτίναξη του κόστους δανεισμού της περιφέρειας αλλά και οδηγώντας αρκετές χώρες εκτός της Ευρωζώνης…. 

«Η περιφέρεια θα βυθιστεί εκ νέου στην ύφεση» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Εν συνεχεία, ο K. Guha παραθέτει τα τρία βασικά σενάρια για το μέλλον της Ευρωζώνης, το οποίο εξαρτάται απόλυτα από την απόφαση του γερμανικού δικαστηρίου. 

– Το βασικό σενάριο, – αποσπά πιθανότητα 70% με 75% – φέρει το δικαστήριο να κρίνει σύννομο το ΟΜΤ με τον γερμανικό νόμο 

– Το δικαστήριο κρίνει εντελώς έκνομο το ΟΜΤ, εγείροντας μείζονα νομικά ζητήματα, με αποτέλεσμα οι γερμανικές τράπεζες, μεταξύ των οποίων και η Bundesbank, να αποχωρήσουν από το πρόγραμμα της ΕΚΤ. Το εν λόγω σενάριο συγκεντρώνει πιθανότητες 5% με 10% 

– Το δικαστήριο αναβάλλει την ετυμηγορία του, παραπέμποντας στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το εν λόγω σενάριο αποσπά πιθανότητες γύρω στο 20%. 

Πηγή: Banking News 

Το φυσικό αέριο και τα πετρέλαια πίσω απο την οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη


Ξέρω ότι λόγω του τίτλου του άρθρου, το μυαλό σας θα πάει μόνο στον τεράστιο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας και κυρίως στους υδρογονάνθρακες. Ήδη έχει γίνει φανερό ότι στόχος των δανειστών και του διεθνούς κεφαλαίου είναι η υφαρπαγή του ορυκτού πλούτου της Ελλάδα μέσα απο το ΤΑΙΠΕΔ, απο το σχηματισμό ΕΟΖ (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες), απο περιοχές Natura στις οποίες θα επιτρέπεται εξόρυξη και κατασκευή λιμένων κλπ. Αυτό που δεν έχει γίνει φανερό είναι ότι το “σχέδιο” αυτό δεν έχει στόχο μόνο τα κοιτάσματα των υδρογονανθράκων σε Ελλάδα (ΙόνιοΒόρειο Αιγαίο και κεντρική Μακεδονία,Κρήτη και Καστελόριζο) και Κύπρο (βλέπετε εδώ) αλλά και τα κοιτάσματα άλλων χωρών που είναι σε οικονομική κρίση, όπως της Ιταλίας και της Ιρλανδίας! Αυτό θα γίνει νοητό στη συνέχεια.
 
Ο γνωστός φιλάνθρωπος και μεγαλοεπενδυτής George Soros πρώην σύμβουλος του ΓΑΠ και “στηρικτής” της FYROM που είναι τίγκα στους υδρογονάθρακες, ο άνθρωπος που καταστρέφει οικονομίες κρατών, εν μία νυκτί, και παράγει “αερολεφτά” εκ του μηδενός χωρίς να γνωρίζει τι σημαίνει παραγωγή, σε συνέντευξή του στο Der Spiegel, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα είναι αδύνατον να αποπληρώσει το χρέος της υπό οποιεσδήποτε νυν ή μελλοντικές οικονομικές συνθήκες και προτείνει διαγραφή του χρέους της (κάτι δύσκολο) ή την αποπληρωμή του με άλλο τρόπο “φωτογραφίζοντας” την έκδοση ομολόγων με εγγύηση τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της χώρας. Εγγυήσεις για φαγητό…
Η οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη ξεκίνησε απο τις PIGS (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία) και στη πορεία προσετέθη και η Ιρλανδία με τη Κύπρο. Απο αυτές τις χώρες, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία και η Ιρλανδία έχουν σχετικά μεγάλα έως πολύ μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων, αρκετά για να δώσουν μεγάλη ανεξαρτησία για πολλά χρόνια στην οικονομία της Ευρώπης απο τη Ρωσία. 
Η ιστορία έχει δείξει ότι οι εταιρείες πετρελαίων εφαρμόζουν δύο τρόπους  για να αποκτήσουν τον έλεγχο και να έχουν το μεγαλύτερο κέρδος των κοιτασμάτων. Ο ένας είναι ο πόλεμος και ο άλλος είναι ο υπερδανεισμός και η χρεοκοπία των κρατών μέσω της χρήσης ΜΚΟ, οικονομικών δολοφόνων, περιβαλοντολογικών οργανώσεων, παρατηρητηρίων, εξαγορά κομμάτων, πολιτικών, MME κλπ.
Τρείς  γνωστοί πόλεμοι που έγιναν, αφορούν το Ιράκ (εκμετάλλευση πετρελαίων Ιρακινού Κουρδιστάν), τη Γιουγκοσλαβία (βλέπετε εδώ) και τη Συρία (βλέπετε εδώ) ενώ ένας ακόμη είναι στα σκαριά (Ιράν).
Η οικονομική κρίση κατά τη γνώμη μου που στοχοποίησε τις χώρες του Νότου της Ευρωζώνης κρύβει μια μάχη για τον έλεγχο των υδρογοναθράκων. Η διόρθωση της ανταγωνιστικότητας των χωρών του Νότου την οποία η Γερμανία επιθυμεί χωρίς παράλληλα να προωθεί την ενοποίηση της Ευρώπης, βασίζεται σε ένα οικονομικό μοντέλο που δεν περιέχει ρήτρα για ανάπτυξη των χωρών αυτών παρά μόνο τρόπους διόρθωσης των δημοσιονομικών τους. Αποτέλεσμα αυτού είναι μια συνεχιζόμενη οικονομική ύφεση, μια διαρκής αύξηση της διαφοράς ανταγωνιστικότητας των χωρών του Νότου απο εκείνες του Βορρά και μια διαρκής αύξηση του χρέους τους. Αυτά τα περί πλεονάσματος που ακούγονται δεν έχουν νόημα όσο το χρέος αυτξάνει και διαιωνίζεται.
Αν είχαν γίνει κινήσεις που να ενισχύσουν την ανάπτυξη στην Ελλάδα πχ δημιουργία βιομηχανικών υποδομών και νέων βιομηχανιών, τα χρόνια που πέρασαν και αν οι εφοπλιστές επλήρωναν τα 15 δις ευρώ το χρόνο φόρους και αν είχε γίνει επανέλεγχος του χρέους δεν θα υπήρχε ανάγκη να γίνονται συζητήσεις για βιωσιμότητα του χρέους και πιθανόν η χώρα να μην είχε μπεί ποτέ στο ΔΝΤ!
Η παρουσία στην Ελλάδα ενός τόσο διεφθαρμένου, διαπλεκόμενου πολιτικού συστήματος που έχει κατηγορηθεί για τόσες συνωμοσίες και εγκλήματα, που παρέδωσε αμαχητί την Εθνική κυριαρχία στους δανειστές, που έχει κάνει τη χώρα ένα τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος χρημάτων όλης της ΕΕ μέσω διαφόρων μηχανισμών σίγουρα δεν αποτελεί ελπίδα για τις επόμενες γενεές των Ελληνοπαίδων ούτε αφήνει περιθώρια στους Έλληνες πολίτες να περιμένουν ανάπτυξη και όχι διάσωση, όπως τους επιβάλλεται για να αυξηθούν στο μέλλον τα κέρδη των πετρελαικών εταιρειών απο εκδόσεις φτηνών ομολόγων και άλλα τραπεζικά προιόντα.
Η υπερδανειοδότηση της χώρας και η φτωχοποίηση της ήταν τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν για να ξεχάσει ο Ελληνας πολίτης τον πλούτο που κρύβεται στην Ελληνική ΑΟΖ, τον οποίο δικαιούται να επικαρπούται. Ο κακός γείτονας ήταν το άλλο όπλο πίέσης, που δεν άφησε την Ελλάδα απο το 1974 τουλάχιστον και μετά (βλέπετε εδώ), να χρησιμοποιήσει τα τεράστια αποθέματα υδρογονανθράκων που έχει στο Αιγαίο για να γίνει μια τεράστια οικονομική δύναμη στο χώρο της Ανατ. Μεσογείου. Βοήθησαν όμως και οι διεφθαρμένοι Έλληνες πολιτικοί και επιχειρηματίες. Δεν είναι τυχαίο “ποιοί και γιατί” διαφεντεύουν τη χώρα αυτή τη στιγμή.
Την τύχη της Ελλάδας ακολούθησε και η Κύπρος, που έχει και αυτή πάρα πολλά κοιτάσματα υδρογονανθράκων (βλέπετε εδώ). Στο ΔΝΤ επίσης είναι και η Ρουμανία, που κατά σύμπτωση έχει και αυτή κοιτάσματα υδρογοναθράκων, κάτι πολύ γνωστό απο καιρό…
Στον χάρτη, φαίνεται πάνω σε ένα ανάγλυφο χάρτη της Google στη περιοχή της Ιρλανδίας μια διαφάνεια ενός μέρους ενός άλλου χάρτη γνωστού απο το 2007, για τον οποίο σας έχω μιλήσει προηγουμένως εδώ στον οποίο φαίνονται μετρήσεις ΜΑD (Magnetic Anomaly Detection) που έχουν γίνει  στην περιοχή.
Οι περιοχές στους χάρτες, που έχουν κόκκινο χρώμα είναι περιοχές που είναι υποψήφιες να έχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Αυτές με το κίτρινο χρώμα δείχνουν την ύπαρξη κοιτασμάτων σε μεγαλύτερο βάθος,
Παρατηρείστε την ύπαρξη ενός μεγάλου κοιτάσματος στην περιοχή Α με μέγεθος τριπλάσιο του μεγέθους της χώρας. Στα δυτικά της Ιρλανδίας εντοπίσθηκε μετά το Φεβρουάριο του 2011, τεράστιο κοίτασμα σχιστολιθικού αερίου. Οι έρευνες συνεχίζονται… Είδατε πόσο καλοί είμαστε στις “προβλέψεις”; Στη θάλασσα δεν έχουν ψάξει ακόμη. Θα ψάξουν όμως…
Στη συνέχεια ακολουθεί ένας παρόμοιος χάρτης για την Ιταλία και τη Μάλτα.
Στο χάρτη της Ιταλίας παρατηρείστε το κοίτασμα Β που δίνει σε πολλά σημεία της Ιταλίας τη δυνατότητα εξόρυξης, όπως και το κοίτασμα στη περιοχή C. Κοιτάσματα υπάρχουν εντός της Ιταλικής ΑΟΖ και στις περιοχές που δείχνουν τα δύο λευκά βέλη, γύρω απο τα νησάκια που υπάρχουν στην περιοχή αυτή, πρός τη μεριά της Τυνησίας. Η Ιταλία σαφώς δικαιούται περισσότερη ΑΟΖ για τα νησιά αυτά στη περιοχή αυτή.
Στον χάρτη δεξιά μπορείτε να δείτε γνωστές θέσεις κοιτασμάτων στην Ιταλία το 2004. Παρατηρείστε σε πόσο καλή σύμπτωση  είναι οι “προβλέψεις”  του “δικού” μας χάρτη σε σχέση με τα παρόντα γνωστά κοιτάσματα. Τα υπόλοιπα κοιτάσματα θα τα βρούν αργότερα, όταν θα τους τα ζητήσουν οι δανειστές…
Ενδιαφέρον έχει και το κοίτασμα Ε στις ακτές της Κροατίας (πρώην Γιουγκοσλαβίας), όπως και το κοίτασμα D στη περιοχή της Μάλτας πρός τη περιοχή της Λιβύης.
Σημειώστε, ότι σε πολύ παλαιότερα άρθρα μας (βλέπετε εδώ και εδώ) είχαμε αναφέρει την ύπαρξη shale gas (σχιστολιθικού φυσικού αερίου) στη Δυτική Θράκη.
Πρόσφατα, η Τουρκία ξεκίνησε τις έρευνες στην Ανατολική Θράκη για σχιστολιθικό φυσικό αέριο. Η Τουρκία όπως και άλλες χώρες είχαν την πρόνοια να στείλουν τεχνικούς για μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ για να ειδικευθούν στην εξόρυξη shale gas. Η Ελλάδα απούσα ως συνήθως…
Στο χάρτη αριστερά βλέπετε που υπάρχει σχιστολιθικό φυικό αέριο στην Ευρώπη. Η Πολωνία, η Ουκρανία η Ρουμανία και η Βουλγαρία  (κόκκινα βέλη), της οποίας το κοίτασμα εκτείνεται στην Δυτική και την Ανατολική Θράκη κατά σύμπτωση παίρνουν δάνεια απο το IMF (ΔΝΤ).
Στην Κροατία πρόσφατα επίσης ξεκίνησαν έρευνες απο Αμερικανικές εταιρείες και μια θυγατρική της Gazprom. Στην Ελλάδα  συνεχίζουν να μιλούν για φαντάσματα, να τρώνε κουραμπιέδες και να αερολογούν. Μπανανία η χώρα, λουμπίνες, κοπρίτες, ανεύθυνους και άσχετους γεμάτη. 
Αποδείξαμε λοιπόν, πως


όσα κράτη έχουν πολλά οικονομικά προβλήματα στην ΕΕ έχουν και πολλά κοιτάσματα υδρονανθράκων…

Τί άλλο να εξηγήσουμε;
Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί αλλά όχι με το παρόν διαβρωμένο και απαξιωμένο πολιτικό σύστημα. 

Πηγή Zcode

Χρεοκοπία, η μεγάλη κρυμμένη αλήθεια της Ε.Ε.



Η μονολεκτική αλήθεια για τα οικονομικά της ΕΕ: «χρεοκοπία»


Του John Ward 
The Slog  
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Τις τελευταίες εβδομάδες, από αυτό το ιστολόγιο αμφισβητήσαμε επανειλημμένα την επίσημη εκδοχή της «κατάστασης πραγμάτων» της Ευρωπαϊκής Ένωσης: την «σοφία» του γερμανικού εκλογικού σώματος, τα μυστηριωδώς εξαφανισμένα στοιχεία για τις επενδύσεις στην Ευρωζώνη, την κατάσταση των ισπανικών τραπεζών, την πραγματική σκοπιμότητα πίσω από τα χρονοδιαγράμματα αποπληρωμής του ελληνικού «χρέους» και τις δυνατότητες ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, την προφανώς αναληθή φύση των ιταλικών οικονομικών δεδομένων, την αφερεγγυότητα της ιταλικής τράπεζας Monte dei Paischi, καθώς και εάν ή όχι ο Ντέιβιντ Κάμερον έχει όντως εξασφαλίσει τη μείωση του προϋπολογισμού της Κομισιόν. 

Συγκεκριμένα, πιστεύω ότι ο καταιγισμός δεδομένων – σοκ που διαδέχθηκε τη νίκη της Μέρκελ το περασμένο Σαββατοκύριακο, αν μη τι άλλο, χρήζει κάποιου σχολείου. Εσείς θα κρίνετε ποια είναι η πραγματική κατάσταση στην ΕΕ σήμερα, βάσει των ακόλουθων δεδομένων: 

Η Γαλλική τράπεζα Société Générale δημοσίευσε την εξής καταδικαστική δήλωση σχετικά με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη: 

«Η παροχή δανείων για την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα μειώθηκε περαιτέρω κατά € 8 δισ. ή κατά 1,5% σε ετήσια βάση. Μακροπρόθεσμα, αυτό σημαίνει ότι ανάκαμψη των ιδιωτικών επενδύσεων σε τοπικό επίπεδο δεν προβλέπεται στο άμεσο μέλλον. Το ποσοστό δανείων προς τον ιδιωτικό τομέα παρέμεινε αρνητικό τον Αύγουστο, ενώ μειώθηκε κατά 2,0% σε ετήσια βάση. Το ποσοστό παροχής δανείων προς τον ιδιωτικό τομέα, όπως διαμορφώθηκε για τις πωλήσεις και τιτλοποιήσεις, μειώθηκε κατά 8 δις €, μετά από κατακόρυφες μειώσεις της τάξεως των € 35 δισ. και € 44 δις ευρώ αντίστοιχα, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Τα δάνεια προς τον ιδιωτικό τομέα ήταν 1,5% κάτω από τα περυσινά επίπεδα (του Αυγούστου του 2012)».


Όσον αφορά την φυγή κεφαλαίων / επενδύσεωντα ίδια τα στοιχεία της ΕΚΤ καθιστούν σαφή την σημερινή πραγματικότητα: 

Παρ’ όλο που μια νέα έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) δείχνει «άγριες» αποκλίσεις σε όλους τους τομείς και τις χώρες, η παροχή δανείων προς μη χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις υποχώρησε κατά € 11 δισ. τον Αύγουστο (2,9% σε ετήσια βάση ), μετά από μειώσεις της τάξεως των € 19 δισ. (2,1% σε ετήσια βάση) και € 12 δισ. (2,3%) τον Ιούλιο και τον Ιούνιο αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει, συγκεντρωτικά, μια κατακόρυφη πτώση και φυγή κεφαλαίων της τάξεως των € 42 δισ., γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η ανάκαμψη των επιχειρηματικών επενδύσεων είναι σχεδόν αδύνατη στο εγγύς μέλλονΙδού το διάγραμμα που τα λέει όλα: 


Όπως βλέπετε, δεν έχει υπάρξει ούτε μια θετική τάση στην παροχή δανείων προς μη τραπεζικά επιχειρηματικά σχήματα από τον Ιούνιο του 2012. 

Αυτή είναι η πραγματική ουσία του αυτοκτονικού αδιέξοδου της ΕΕ: δεν έχουμε να κάνουμε με μια «πανδαισία» ρευστότητας, αλλά με μια έρημο δανεισμού. 

Και εδώ είναι αυτό που τελικά εξηγεί τη δυσλειτουργία του ισπανικού τραπεζικού συστήματος – μια πραγματικότητα την οποία έχω επανειλημμένα σχολιάσει από τα τέλη του 2011 – και την τρομακτική αφερεγγυότητα του συνόλου του ιταλικού τραπεζικού συστήματος


Από το περασμένο φθινόπωρο, ο τραπεζικός δανεισμός στην Ισπανία έχει μειωθεί δραματικά, σε βαθμό καταστροφικό, και η Ιταλία πρόκειται να ακολουθήσει την ίδια ακριβώς πορείαΗ δε Γαλλία θα ακολουθήσει σύντομα. 

Όσο για έστω την παραμικρή πιθανότητα να υπάρξουν μειώσεις στον προϋπολογισμό της Κομισιόν, ο Κάμερον ας το πάρει απόφαση από τώρα ότι είναι πραγματικά δεμένος χειροπόδαρα: 

Ο Επίτροπος για θέματα προϋπολογισμού της ΕΕ Janusz Lewandowski δήλωσε χθες το βράδυ: 

«Θα χρειαστούν επιπρόσθετα κεφάλαια προκειμένου να ανταποκριθούμε στις νομικές υποχρεώσεις μας»


…και αμέσως ζήτησε ευθέως το ποσό των € 4,20 δισ. , ένα»πακετο διάσωσης» που θα αντληθεί από τις χώρες – μέλη της ΕΕ … 

…«διαφορετικά θα ξεμείνουμε από μετρητά μέσα σε λίγους μήνες» (!)


Η είδηση «έσκασε» σαν βόμβα,  έξι μόλις μήνες αφού η ΕΕ δαπάνησε άλλα € 5,4 δισ. για να κρατηθεί «ζωντανή». Αυτό το επιπλέον ποσό θα διαμορφώσει τον προϋπολογισμό της στα 150 δισ. ευρώ – κατά 8,4% αυξημένο σε σχέση με αυτόν του προηγούμενου έτους, και παρά τις περικοπές της τάξεως του 13% που προανήγγειλε ο Κάμερον από πέρυσι.  

Να θυμίσουμε ότι αυτή η «οργάνωση» που ονομάζεται Κομισιόν (ή Ευρωπαϊκή Επιτροπή) έχει υπερβεί τον προϋπολογισμό της συστηματικά κάθε χρόνο από τότε που άρχισε να «λειτουργεί», και δεν υπάρχει ελεγκτής οπουδήποτε στον κόσμο που να ήταν διατεθειμένος να υπογράψει το κλείσιμο των λογαριασμών επί δεκαεννέα συναπτά χρόνια, τόσο «παρά φύσιν» είναι μερικά από τα ποσά που καταγράφονται εκεί. 

(Ρίξτε μια ματιά στην ανάλυσή μας για το πού πήγαν € 2,1 δισ., σε χθεσινή μας ανάρτηση για την Ελλάδα ). 

Έτσι, μπορούμε να προσθέσουμε όλα τα παραπάνω στη λίστα των πικρών ειδήσεων που διαδέχθηκαν την νίκη της Μέρκελ, μόλις τέσσερις ημέρες μετά τη νέα διαμόρφωση του γερμανικού Bundestag: την επανέναρξη του προγράμματος LTRO της ΕΚΤ από τον Mάριο Ντράγκι, το φαλιμέντο της Monte del Paschei, την άκρως ύποπτη πρόβλεψη από την Deutsche Bank, καθώς και τηνλεηλασία των συντάξεων στην Πολωνία

Καληνύχτα σε όλους, και την επόμενη φορά που θα ακούσετε για «ανάκαμψη»«ανόρθωση»,«success story» και όλες τις υπόλοιπες μα%#@ίες, δώστε σε όποιον σας τις είπε ένα γερό ταρακούνημα, δίνοντάς του μαζί και τον σύνδεσμο αυτής εδώ της σελίδας. Η Αμερική είναι σε κατάσταση χάους, το δολάριο είναι σε ακόμη μεγαλύτερο χάος, η Ευρώπη είναι στάσιμη και αφερέγγυα, και η επιστημονικής φαντασίας ομαλή προσγείωση της Κίνας θα είναι αδύνατη χωρίς την μαζική απορρόφηση των προϊόντων της από αυτές εδώ τις αγορές της Δύσης. 

Ένα τελευταίο μόνο. Για να επαναδιατυπώσω το συμπέρασμά μας, όταν από τις 11 Σεπτεμβρίου κάναμεκάποιες προβλέψεις για τις γερμανικές εκλογές… 

«… Όπως συμβαίνει συχνά, τα εξωτερικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι η γερμανική πλειοψηφία πρόκειται να διαπράξει ένα τραγικό σφάλμα… Οι Γερμανοί, που τόσο αρέσκονται στις πεζοπορίες, στην πραγματικότητα έχουν αρχίσει μια πορεία προς την καταστροφή, με την ίδια αυτάρεσκη «ζε μ’ αν φου» αισιοδοξία που διακατείχε τη μεσαία τους τάξη την εποχή της Βαϊμάρης, μετά το 1931 ».


Τέλος, ας μου επιτραπεί να επαναλάβω την τελευταία μου χθεσινή σύσταση: 

«Ο δημοσιονομικός και οικονομικός καπιταλισμός της παγκοσμιοποίησης βρίσκεται σε μια βαθιά τάφρο με σκ%&ά , την οποία δημιούργησαν αφελείς νεοφιλελεύθεροι ακαδημαϊκοί και ψυχωσικοί, άπληστοι τραπεζίτες. Δεν υπάρχει διέξοδος. Ας το αποδεχθούν επιτέλους και ας προετοιμαστούν ανάλογα».