ΗΠΑ: Στενογράφος φωνάζει στο Κογκρέσο για τον Χριστό και κατά των Μασόνων


Μέσα σε όλο το χάος της συμφωνία της τελευταίας στιγμής στην Ουάσιγκτον, για την αποφυγή της χρεοκοπίας, υπήρξε μια ασυνήθιστη στιγμή στον Λευκό Οίκο, μόλις πέρασε το νομοσχέδιο.


Μια στενογράφος του Λευκού Οίκου και γνωστή εργαζόμενη πήρε ήρεμα το μικρόφωνο και άρχισε να φωνάζει.


Τα μέλη του Σώματος και οι βοηθοί εξεπλάγησαν από τη σκηνή.


Ο λόγος για την Dianne Reidy η οποία  ανέβηκε στο βήμα, την ώρα που η αίθουσα ήταν γεμάτη γερουσιαστές, μετά την κρίσιμη ψηφοφορία.


Η ασφάλεια του κτιρίου κινήθηκε άμεσα για να την κατεβάσει από το βήμα, ενώ κάποιοι παριστάμενοι προσπαθούσαν να την ηρεμήσουν. Η γυναίκα συνέχισε να φωνάζει μέχρι τη στιγμή που οι πράκτορες την έβαλαν μέσα σε ένα από τα ασανσέρ του κτιρίου.


Μεταξύ των όσων είπε, μπορεί κανείς να ακούσει τα παρακάτω:


“Αυτός (ο Χριστός) δεν θα γελοιοποιηθεί. Δεν θα γελοιοποιηθεί -μην με ακουμπάτε- δεν θα γελοιοποιηθεί … Η μεγαλύτερη απάτη εδώ μέσα είναι ότι αυτό εδώ δεν είναι ένα έθνος κάτω από τον Θεό. Ποτέ δεν ήταν. Και αν ήταν δεν θα μπορούσε να παραμείνει. Δεν θα μπορούσε … Το Σύνταγμα δεν θα είχε συνταχθεί από τους Μασόνους. Αυτοί εναντιώνονται στο Θεό. Δεν μπορείς να υπηρετείς δύο αφέντες. Δοξάστε τον Θεό. Κύριε Ιησού Χριστέ. Δοξάστε τον Ιησού”.



Η Dana Bash του CNN μίλησε με πολλά επιτελικά στελέχη που γνώριζαν καλά τη γυναίκα.


«Είναι ένα πολύ γνωστό πρόσωπο, είναι ένας τέλεια καλός άνθρωπος, ένας καλός συνάδελφος, κάποια που είναι αξιοσέβαστη και αξιόπιστη, και αυτό είναι πολύ περίεργο για όλους που εργάζονται μαζί της» ανέφερε η Bash στον αέρα.


Η σελίδα της Reidy στο Facebook περιείχε πολλά θρησκευτικά θέματα, μεταξύ των οποίων μία αναφορά σε “αλεξιπτωτιστές του Θεού.”


Το Fox News είπε ότι η κα Reidy, παντρεμένη και μητέρα 2 παιδιών, είναι αρκετά συμπαθής στο Καπιτώλιο – σε καμία περίπτωση ο τύπος του φανατικού ατόμου – και η κίνησή της έκανε αρκετά μέλη να εκφράσουν την ανησυχία τους για την ψυχική της υγεία. Το κανάλι ανέφερε επίσης ότι η κα Reidy εστάλη σε νοσοκομείο για μια ψυχική αξιολόγηση αμέσως μετά το συμβάν.Νεότερη είδηση λέει ότι το νοσοκομείο την άφησε να φύγει. Ο σύζυγός της Dan Reidy, δήλωσε ότι είναι υπερήφανος για αυτήν.  


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώεδώ και εδώ

STAIRWAY TO HELL



Κάθε νόμισμα είναι τόσο ισχυρό όσο η οικονομία παρέχει μέσα για εξαργύρωση αυτού. Όλη η ρητορική και όλες οι ανοησίες που ακούγονται από τα λεγόμενα των ισχυρών δέν είναι τίποτα άλλο παρά απεγνωσμένες προσπάθειες των ιθυνόντων να κρατήσουν το σύστημα επιπλεύσιμο. Όσο αυξάνουν το όριο χρέους τόσο υπερπληθωρίζουν το πρόβλημα, στον βωμό της ακόμα λίγο παραπάνω χαρισάμενης ζωής σήμερα. Τα μετρητά που διανέμονται τα τελευταία 40 χρόνια δεν είναι τίποτα παραπάνω από κουπόνια χρέους χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα από τις ύπο πτώχευση τράπεζες.

Το οικονομικό μοντέλο με βάση το χρέος, απαιτεί το υφιστάμενο χρέος ή ρευστό να έπανα-υποθηκευθεί σήμερα και να έπανα-πληρωθεί διογκωμένο αύριο. Το σύστημα είναι αποκλειστικά εξαρτημένο στην διαρκή απόκτηση χρέους και αποπληρωμής του στο διηνεκές του χρόνου. Εάν περικοπούν οι δαπάνες και ζήσουμε ανάλογα με τις δυνατότητές μας, το σύστημα καταρρέει. Συντηρείτε αποκλειστικά και μόνο από την διαιώνιση και διόγκωση του χρέους. Το χρέος είναι η τροφή του. Είναι μονόδρομος για τους εφαρμοστές του η άρση του ταβανιού του χρέους και η επαναχρηματοδοτηση περαιτέρω δαπανών. Δέν μπορούν να σταματήσουν, ούτε να κάνουν πίσω. Δεν υπάρχει άλλη λύση, διαφορετικά το σύστημα ζαλίζεται και πέφτει από υποσιτισμό. Επέρχεται άτακτη κατάρρευση. Οι πολιτικοί το γνωρίζουν πάρα πολύ καλά αυτό και αυτό όπως ακούτε διαρκώς είναι το επιχείρημά τους. Εξού και τα τρομοκρατικά διλήμματα. Ο μόνος που δέν καταλαβαίνει σε τί παιχνίδι έχει εμπλακεί είναι ο μέσος πολίτης, που μάλλον τώρα άρχισε να αντιλαμβάνεται βιαίως την ουσία τους συτήματος που ήταν ενταγμένος τα τελευταία 40 χρόνια. Μάλλον η πέινα προσφέρει και διαύγεια.
Πώς όμως φτάσαμε ώς εδώ; Φτάσαμε τμηματικά και με τρία καθοριστικά γεγονότα ορόσημα της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας. Θα ακολουθήσουν και άλλα δύο. Όταν ο Nίξον αποφάσισε να καταργήσει τελειωτικά τον χρυσό κανόνα του δολαρίου, ήταν μία προσωρινή απόφαση όπως δημόσια είπαν για να μπορέσει η Αμερική να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο του Βιετνάμ. Το δολάριο ήταν δεσμευσμένο με τον χρυσό σαν αντίκρυσμά. Όταν ένα νόμισμα όμως περιορίζεται με τον χρυσό ή το ασήμι σαν αντίκρυσμα περιορίζει και τον οποιονδήποτε από το να εκδόσει χαρτονιμίσματα εκ του μηδενός και κατά βούληση λόγω του πεπερασμένου της ποσότητας του αντικρύσματος. Η Αμερική χρειαζόταν λοιπόν ένα οικονομικό σύστημα που θα απελευθέρωνε τις τράπεζες για την χρηματοδοτήση του πολέμου αυτού.
Η προπαγάνδα της εποχής έλεγε ότι η Αμερική έπρεπε να εμπλακεί στο Βιετνάμ για να πολεμήσει τον κουμουνισμό για χάρη της Δημοκρατίας. Τώρα έχουμε την τρομακρατία, τότε τον κουμουνισμό. Η Αμερική ενεπλάκει με αφορμή το λεγόμενο ( http://en.wikipedia.org/wiki/Gulf_of_Tonkin_incident ) Ισχυρίστηκαν ότι το USS Maddox, ένα μοντέρνο Αμερικανικό αντιτορπιλικό της εποχής δέχθηκε επίθεση από τους Βιετκόνγκ, στον Κόλπο του Τόνκιν. Οι Βιετγκόνγκ όμως στην πραγματικότητα δέν είχαν κάν πολεμικό ναυτικό την εποχή εκείνη. Είχαν μόνο κάτι απαρχειωμένες τορπιλλοβόλες βάρκες τις οποίες πήραν από την Γαλλία μετά τον δευτέρο παγκοσμίο πολέμο. Ποιός στρατηγός όμως θα επιτίθονταν ποτέ σε ένα σύγχρονο αντιτορπιλικό με απαρχειωμένες πολεμικές βάρκες και ποιός στρατηγός θα ήθελε να προκαλέσει μια μεγάλη υπερδύναμη σε ευθή πολεμική διαμάχη μέσα στην χώρα του; Κανένας φυσικά. Το περιστατικό όμως επινοήθηκε για να δημιουργήσει το έρεισμα της εμπλοκής της Αμερική στο Βιετνάμ. Ακόμα και βετεράνοι του πληρώματος του USS Μaddox δήλωσαν μετά από χρόνια ότι το πλοίο δέν δέχθηκε ποτέ επίθεση.
Το κατα φαντασίαν περιστατικό αυτό όμως εξασφάλισε την εμπλοκή της Αμερικής στο Βιετνάμ, δημιούργησε την ανάγκη του Αμερικανικού κράτους για την χρηματοδότησή ενός πολυδάπανου πολέμου και την εδραίωση ενός νομισματικού συστήματος απαλλαγμένο από περιορισμούς και σταθερές. Το 1971 έγινε η τελειωτική άρση της συσχέτισης του δολαρίου με τον χρυσό και το 73’ τα στρατεύματά της Αμερικής εγκατέλειψαν το Βιετνάμ. Τι βολικό; Ο σκοπός λοιπόν είχε επιτευχθεί. Όσες ψυχές ανθρώπων χάθηκαν στον πόλεμο αυτό, χάθηκαν αποκλειστικά για να αρθεί ο χρυσός κανόνας του δολαρίου και για κανένα άλλο λόγο. Ούτε κάν τους ενδιέφερε αν τελικά θα κερδίσουν ή θα χάσουν τον πόλεμο. Η διαιώνισή του τους ενδιέφερε. Αυτό ήταν το πρώτο βήμα.
Μόλις εξασφαλίστηκε λοιπόν νόμισμα χωρίς αντίκρυσμα είχαν αυτόματα την δυνατότητα και των απεριορίστων δαπανών. Αλλά χρειαζόταν να κάνουν και κάτι άλλο. Χρειαζόταν να καθιερώσουν το πετροδολάριο. Το σύστημα του πετροδολαρίου ήταν και αυτό που τσιμεντοποίησε το δολάριο ώς παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Προσεφέρθει λοιπόν η Αμερική σαν η μεγαλύτερη πολεμική και στρατιωτική δύναμη να προστατέψει τις OPEC Nations και το πετρέλαιο τους. Ζήτησαν επίσημα δηλαδή το πληρεξούσιο από τις χώρες τις Μέσης Ανατολής να παίξουν το ρόλο του παγκόσμιου σωματοφύλακα τους με αντάλλαγμα να κοστολογήσουν οι χώρες αυτές το πετρέλαιο τους σε δολάριο. Η Μέση Ανατολή όπως γνωρίζουμε συμφώνησε και έδωσε το πληρεξούσιο.
Αυτό σήμαινε ότι ο οποιοσδήποτε επιθυμούσε να προμηθευτεί πετρέλαιο από τις χώρες της Μέσης Ανατολής χρειαζόταν να μετατρέψει το νόμισμα του σε Αμερικάνικο δολάριο. Έτσι μέσω της διαρκούς αυξανόμενης και διευρυνόμενης ζήτησης για δολάριο επετεύχθει και η εγκαθίδρυσή του ώς παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Ταυτόχρονα φυσικά αναβαθμίστηκε και το FED σάν την πρώτη παγκόσμια τράπεζα στην ιστορία λόγω της παγκόσμιας αποκλειστικότητάς της να εκτυπώνει δολάρια. Αυτό ήταν το δεύτερο βήμα.
Το τρίτο βήμα ήταν και πιό εύκολο από τα άλλα δύο, γιατί συμπεριλάμβανε τον άμεσο προσωρινό πλουτισμό όλων. Την υπερχρέωση και τον εύκολο δανεισμό των πάντων. Και φυσικά λίγοι όπως αποδείχθηκε μπόρεσαν να αντισταθούν στην πλεονεξία και στην υπερβάλλουσα υπερκατανάλωση. Έγιναν πολλές μακροχρόνιες δανειακές επενδύσεις με πολύ βραχυπρόθεσμες προβλέψεις βασισμένες στην καλή πίστη μεταξύ των συμβαλλομένων που τελικά διαψεύθηκε.
Όσο δανειζόμασταν όμως από το μέλλον για να ζήσουμε ένα καλύτερο σήμερα, δημιουργήσαμε στην κυριολεξία ένα παράλληλο σύμπαν. Μια παράλληλη εικονική διάσταση, την διάσταση του χρέους, του ηλεκτρονικού χρέους που γεννάται αποκλειστικά μέσω πληκτρολογίων και γίνεται ορατό μόνο μέσω του αντικατοπτρισμού του στον πραγματικό κόσμο , σαν σκιά με είδωλό το πραγματικό χρήμα. Δημιουργηθηκε ένα οικονομικό τέρας που προκειμένου να συντηρηθεί και να αναπτυχθεί απαιτεί το πραγματικό ρευστό να δανειστεί τώρα και να χρεωθεί στο διηνεκές του χρόνου. Το τρίτο βήμα οδήγησε σε μία φούσκα χρέους πρωτοφανών διαστάσεων που η ανθρωπότητα δέν έχει ξαναδεί και αποτελεί πλέον την πιό επικύνδυνη απειλή της.
Η φούσκα του χρέους αυτή όμως αναγκαστικά θα σκάσει όπως όλες οι προηγούμενες στο παρελθόν. Όλες φούσκωσαν και έσκασαν λόγω υπερφουσκώματος. Όλες έσκασαν διότι φούσκωθηκαν με οποιοδήποτε μέσο πέρα από το σημείο που η έκρηξη δεν μπορούσε να συγκρατηθεί. Έτσι και αυτή. Η έκρηξη όμως αυτή την φορά θα έχει βιβλικές διαστάσεις, θα διεκδικήσει ανθρώπινες ζωές ανά τον κόσμο διότι με αυτή, οι πόροι θα καταστούν σπάνιοι. Θα καταλήξει στις βασικές ανάγκες και την αδυναμία πρόσβασης του κόσμου σε αυτές. Βήμα τέταρτο λοιπόν. Αυτό το βήμα πιάνει στομάχι.
Η απόγνωση που θα επέλθει παγκοσμίως θα γεννήσει αυτόματα και την παγκόσμια ανάγκη για νέο νόμισμα με αντίκρυσμα κάτι σταθερό, όπως ο χρυσός, το ασήμι και κτλ. Έχοντας όμως ήδη εξαγοράσει σχεδόν όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές ενέργειας και μετάλλων θα παρουσιαστεί εν τέλει και το νέο ποθούμενο νόμισμα σαν ο μοναδικός σωτήρας της κατάστασης με αντίκρυσμα κάτι μάλλον χρυσό που αποκλειστικά και εξ’ολοκλήρου θα κατέχουν οι ίδιοι. Και έτσι θα οδηγηθούμε στο πέμπτο βήμα, το τελευταίο βήμα της απόλυτης παγκόσμιας κυριαρχίας.
Το σχέδιο είναι ολοκληρωτικό και εν εξελίξη. Επειδή όμως ακόμα ο χρυσός, το ασήμι και οι πηγές ενέργειας διεκδικούνται και κατέχονται αυτή την στιγμή που μιλάμε και από άλλες υπερδυνάμεις πέρα από τους ίδιους, όπως Ρωσία και Κίνα, το σχέδιο έχει φροντίσει και για αυτό. Μέσω ενός καλόστημένου καυγά-πολέμου μεταξύ των υπερδυνάμεων και λόγω της μηδαμινής στρατιωτικής υπεροχής του ενός αντιπαλου έναντι του άλλου, θα επέλεθει και μαθηματικά η αμοιβαία εξασθένιση των αμφότερων πλευρών, γεγονός που θα καταστήσει ευκολότερη και φθηνότερη την απόκτηση και υφαρπαγή των υπολοίπων αποθεματικών πολύτιμων μετάλλων και πηγών ενέργειας.
Σήμερα είμαστε ένα κλίκ από το τέταρτο βήμα.
Σε λίγο καιρό θα δούμε τί συμβαίνει όταν μια ασταμάτητη δύναμη συναντά ένα ακούνητο εμπόδιο; Μάλλον θα μάθουμε πολύ σύντομα τι γίνεται, όταν το πάρα πολύ χρέος συναντήσει τον πάρα πολύ πεπερασμένο κόσμο.
Όταν σε τσιμπάει παρεμπιπτώντος ένα δηλητηριώδες φίδι δεν βάζεις επίδεσμο στην πληγή, δέν καταφέρνεις τίποτα με αυτό, ρουφάς λίγο λίγο το δηλητήριο έξω από τον οργανισμό. Αυτές οι κινήσεις θα έπρεπε να γίνονται. Να αφήνουν τμηματικά το χρέος και τους οργανισμούς που το υποστηρίζουν και το διογκώνουν να καταρρεύσουν. Όσο εγχύεται παραπάνω δηλητήριο τόσο επιταχύνεται και η πορεία του πρός την καρδιά. Όσο περιορίζεται η ποσότητα του δηλητηρίου που μολύνει τον οργανισμό τόσο περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης υπάρχουν. Εμείς δυστυχώς τώρα βρισκόμαστε παγκοσμίως θα έλεγα, στην φάση της παράλυσης των νεύρων και της αδυναμίας κινήσεων.
Αναζητείται θαύμα.
Αυτό είναι το κάρμα του κόσμου εν ολίγης, αυτή είναι η μοίρα μας και αυτή είναι η σκάλα των πέντε βημάτων πρός την κόλαση. Κανένας πλέον δέν μπορεί να την αλλάξει, δυστυχώς είναι πέρα πλέον από την οποιαδήποτε μεμονωμένη η ακόμα και οργανωμένη προσπάθεια ανατροπής, δέν νικιέται με χρήμα, ούτε νομικά, ούτε πολιτικά, ούτε αντιδραστικά, ούτε αντάρτικα. Η ρότα είναι προδιαγεγραμμένη, καλό-προμελετημένη και εφαρμόζεται ενεργά τα τελευταία πενήντα χρόνια ταυτόχρονως από τους εκάστε ισχυρότερους ανθρώπους στον πλανήτη.
Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι…ο Θεός να βάλει το χέρι του. Αμήν.

"Κάντο όπως η Ισλανδία": Οι εθνικιστές σάρωσαν εκλογές και … δανειστές!

ΜΕ 38ΧΡΟΝΟ ΗΓΕΤΗ! 

“Κάντε όπως η Ισλανδία”: Η νησιωτική χώρα επλήγη πρώτη και επλήγη συντριπτικά από την οικονομική κρίση του 2008. Και απ’ότι φαίνεται είναι η πρώτη που θα εξέλθει από αυτή εφαρμόζοντας πρακτικές υπερήφανου εθνικισμού σε όλα τα επίπεδα, αλλά πάνω απ’όλα στο οικονομικό επίπεδο.
Πέντε χρόνια αφότου οι ασύδοτοι τραπεζίτες (ίδιοι παντού…) προκάλεσαν την κατάρρευση της οικονομίας της χώρας την εξουσία ανέλαβε ένας δεξιός εθνικιστικός συνασπισμόςμε έναν 38χρονο ηγέτη τον πρωθυπουργό Σιγκμούντουρ Γκουνλάουγκσον που εξελέγη τον Απρίλιο με ένα κεντρικό σύνθημα: Υποσχέθηκε ανακούφιση από τις ασφυκτικές δόσεις των στεγαστικών για όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων.


H άνοδος του Γκουνλάουγκσον στην εξουσία εξέπληξε αρνητικά πολλούς πολιτικούς παρατηρητές που δεν περίμεναν ότι το εθνικιστικό ρεύμα θα σάρωνε την Ισλανδία, όπως ακριβώς στην Ελλάδα το 2012 δεν περίμεναν ότι οι εθνικιστές σε όλο το δεξιό φάσμα, από ΝΔ μέχρι Λαϊκό Σύνδεσμο, θα κυριαρχούσαν.
Ομως ο συνασπισμός ο συνασπισμός Αριστερών και Πρασίνων που είχε αναλάβει την εξουσία και είχε επιβάλει στη χώρα το πρόγραμμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) υπέστη τη χειρότερη ήττα στην ιστορία της χώρας. Όπως ακριβώς συνέβη και στην Ελλάδα με το ΠΑΣΟΚ.
Την εξουσία κατέλαβε ένας εθνικιστικός συνασπισμός δεξιών κομμάτων – το Κόμμα της Ανεξαρτησίας και το Προοδευτικό Κόμμα του Γκουνλάουγκσον – ο οποίος κυβερνούσε τη χώρα τα χρόνια της άνθησης (2003-8) που προηγήθηκαν της κατάρρευσης.
Αλλά με ένα νέο φλογερό εθνικιστή ηγέτη. Οι προεκλογικές διακηρύξεις του Σιγκμούντουρ Γκουνλάουγκσον στάθηκαν αφορμή να κατηγορηθεί από τα συστημικά κόμματα και τους τραπεζίτες ως “λαϊκιστής” αλλά αυτά που έκανε μετά την περήφανη νίκη του, έκανε τους παντες “να τρίβουν τα μάτια τους”:
Είχε υποσχεθεί επίσης ότι θα έτριζε τα δόντια στους ξένους πιστωτές της Ισλανδίας – κυρίως Βρετανούς και Ολλανδούς – οι οποίοι συνεχίζουν να στοιχειώνουν τη χώρα. Και το έκανε!
Αντί να συνεχίσει την πολιτική κατευνασμού των προκατόχων του προς τη βρετανική και την ολλανδική κυβέρνηση, τους είπε να μαζεύουν τα μπογαλάκια τους και να φύγουν από την Ισλανδία την οποία“αρκετά είχαν ρουφήξει” όπως τους είπε. Και αρνήθηκε να μετακυλίσει στους πολίτες το χρέος των τραπεζών!
«Εμείς οι Ισλανδοί, ως απόγονοι των Βίκινγκ, είμαστε πολύ ατομιστές και δυσκολευόμαστε να ανεχθούμε την εξουσία, πόσο μάλλον την καταπίεση» είπε σε μια από τις πρώτες ομιλίες του ως πρωθυπουργού και όσοι τον άκουσαν τους ήρθε στο μυαλό η Ελλάδα και οι Έλληνες…
Η κύρια προεκλογική υπόσχεση του Γκουνλάουγκσον ήταν ότι θα απαιτούσε από τους ξένους πιστωτές – τους οποίους αποκαλούσε «γύπες» – κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα για 10% ανακούφιση στα στεγαστικά δάνεια όλων των ιδιοκτητών ακινήτων.
Οι αντίπαλοί του στις εκλογές τον περιγελούσαν για αυτή την υπόσχεση. «Δεσμεύεται ότι θα επαναφέρει το 2007» έλεγαν περιπαικτικά. Αλλά το απαίτησε και … πέτυχε!
Οι Ισλανδοί έχουν ανακτήσει την περηφάνειά τους και τον έχουν θεοποιήσει: “Μιλάει στους δανειστές όπως πρέπει και διεκδικεί αυτά που πρέπει” σχολίαζε ένα κάτοικος του Ρέϊκιαβικ, μιλώντας στο CNN.
Ο Ισλανδός πρωθυπουργός έχει υποσχεθεί ότι θα δώσει το τελικό πλάνο για το πρόγραμμα φορολογικών ελαφρύνσεων και μειώσεων των στεγαστικών δανείων εντός του Νοεμβρίου.
Είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί υπό πίεση για να εξηγήσει πώς σκοπεύει να χρηματοδοτήσει το πρόγραμμά του, αλλά η Μόσχα είναι έτοιμη να στηρίξει….
“Αναμένουμε να δούμε αν θα κερδίσει περισσότερα στύβοντας τους ξένους πιστωτές από όσα θα χάσει από το πλήγμα που θα δεχθεί η φήμη της Ισλανδίας ανάμεσα στους διεθνείς επενδυτές” έγραψε ο «Guardian».
Τον περασμένο μήνα ο Γκουνλάουγκσον πήγε στο Λονδίνο για να μιλήσει στο Επενδυτικό Φόρουμ της Ισλανδίας και τελείωσε την ομιλία του δηλώνοντας: “Ελπίζουμε να δούμε εσάς και τα χρήματά σας στην Ισλανδία με διαφορετικούς όρους απ’ότι οι κερδοσκόποι μας κατέστρεψαν το 2008” είπε καταχειροκροτούμενος.
Ήδη η Ρωσία έχει προσφερθεί να δώσει περισσότερα από 20 δισ. ευρώ στην Ισλανδία, αν η χώρα χρειαστεί φτηνό δάνειο για να ανορθωθεί η οικονομία της…

10 Ενδείξεις ότι Ζούμε σε μια Ψεύτικη Οικονομία!



Έχοντας αναφερθεί πολλάκις στα προβλήματα που δημιουργεί η έλλειψη διαφάνειας και η μη πρόσβαση όλων των ανθρώπων στα πραγματικά αγαθά και στο κλειστό μοντέλο διοίκησης που έχει επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα, με σύμμαχο το σοσιαλιστικό, με τα διάφορα μέσα που χρησιμοποιεί, είναι φανερό πως όλος ο κόσμος μας σε βασικά του σημεια, βασίζεται σε ένα τίποτα, σε ένα ψέμα, σε μια φούσκα!
Κάποιοι έχουν κάνει ειρωνικές αναρτήσεις, για το ότι μιλάμε για Ανοιχτό Κώδικα και το πως η λογική αυτού σε κάθε τομέα, μπορεί να αλλάξει την ζωή μας. Και όταν λέμε να αλλάξει να την κάνει καλύτερη.

Δυο από τα πιο γνωστά τέτοια “πειράματα” Ανοιχτού Κώδικα στην ίδια την ζωή είναι αυτό της Μαρινελαντα που συμβαίνει αυτή την στιγμή, καθώς και του Wörgl, το 1931.
Η ουτοπία με την έννοια του ανέφικτου, είναι αυτή που προσπαθεί να πείσει τους ανθρώπους το καπιταλιστικό σύστημα, μέσω κυβερνήσεων και πολυεθνικών.
Η ευτοπία από την άλλη είναι αυτό που μπορούν να καταφέρουν οι άνθρωποι μόνοι τους, χωρίς σωτήρες, χωρίς αφεντικά, μα με αυτοργάνωση και οριζόντια διοίκηση.
Ακόμα και αν δεχτούμε ότι ο άνθρωπος «κουβαλάει» στο DNA του κάποιες τάσεις, είναι απολύτως βέβαιο ότι το κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα διαμορφωθεί καθορίζει το αν οι «καλές» ή «κακές» του τάσεις θα καλλιεργηθούν ή θα αποδυναμωθούν…
Το Οικονομικό σύστημα που επικρατεί στον κόσμο μας τους τελευταίους αιώνες είναι το μονεταριστικό χρηματοπιστωτικό, η οικονομία του χρήματος δηλαδή.

Το οικονομικό αυτό καπιταλιστικό σύστημα ή σύστημα τα ελεύθερης αγοράς, μπορεί όταν δημιουργήθηκε να ήταν το καλύτερο δυνατόν (!?) αλλά στην εξέλιξή του, γίνεται όλο κ πιο συγκεντρωτικό, όλο κ πιο αδιέξοδο για την πλειοψηφία των πολιτών όλου του κόσμου.
Το χρήμα «κινείται» δια μέσω του χρέους (που απλά σημαίνει ότι αν δεν χρώσταγε κανένας σε αυτό τον κόσμο δεν θα υπήρχε να κυκλοφορεί ούτε σεντς).
Εμείς όμως, στον 21ο αιώνα, ζούμε σε μια κοινωνία όπου ΟΛΟΙ χρωστάνε σε ΟΛΟΥΣ ακόμα και απίστευτα, μυθικά ποσά, που μόνο σαν αριθμούς μπορεί να τα δει κάποιος στις περισσότερες περιπτώσεις…
Είναι ένα σύστημα φτιαγμένο να λειτουργεί έτσι, προς όφελος των λίγων, δεν είναι φτιαγμένο για την ευημερία όλων.
Οι υποτιθέμενες προσπάθειες που κάνουν οι ανά τον κόσμο «ειδικοί» του χρήματος (τραπεζίτες, οργανισμοί, φορείς, πολιτικοί, οικονομολόγοι κλπ) για να βρουν δίκαιους τρόπους κατανομής και ελάφρυνσης των φτωχών και δυστυχισμένων είναι τουλάχιστον υποκριτικές κ ψεύτικες.

Από την άλλη μεριά, αν δει προσεκτικά κάποιος, θα διαπιστώσει ότι η κοινή βάση σχεδόν όλων των κοινωνικών προβλημάτων που μαστίζουν την ανθρωπότητα αιώνες τώρα είναι οικονομική, θα διαπιστώσει επίσης εύκολα ότι ζούμε σε κοινωνία στέρησης και σπανιότητας των αγαθών και των υπηρεσιών, με την έννοια της πρόσβασης ΟΛΩΝ.
Η φτώχεια, ο πόλεμος, η εγκληματικότητα, οι διακρίσεις, οι ανισότητες, η ανεργία, η μετανάστευση, τα ναρκωτικά, η πορνεία, το εμπόριο όπλων κλπ είναι φαινόμενα η βάση των οποίων είναι οικονομική.

Η καταστροφή του περιβάλλοντος κ η εξάντληση των πόρων έχει να κάνει με το οικονομικό μοντέλο που κυριαρχεί.
Αναρωτιέμαι πόσα χρόνια ή αιώνες θα χρειαστεί ο άνθρωπος για να καταλάβει ότι αυτό που χρειάζεται να αλλάξει ριζικά στις κοινωνίες του είναι το οικονομικό σύστημα κ όχι τους πολιτικούς και άλλους σωτήρες…
Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι αυτό το οικονομικό μοντέλο, το μονεταριστικό χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι εντελώς αποτυχημένο, άχρηστο και επικίνδυνο σχεδόν για όλους.

Το Οικονομικό αυτό σύστημα απλά δεν είναι φτιαγμένο για το όφελος ΟΛΩΝ και δυστυχώς δεν μπορεί να διορθωθεί, να βελτιωθεί ριζικά για το όφελος όλων!!!
Μπορεί μονάχα να αντικατασταθεί!!!
Το γεγονός ότι όλοι γεννηθήκαμε μέσα σε αυτό το οικονομικό μοντέλο ΔΕΝ σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάποιο άλλο καλύτερο κ δικαιότερο!!!
Τώρα θα αναρωτιέστε βέβαια πιο οικονομικό σύστημα θα μπορούσε να αντικαταστήσει το παρών και να λειτουργήσει για το όφελος ΟΛΩΝ των ανθρώπων.
Και έχετε φυσικά απόλυτο δίκιο.

Αρκετά πια…είναι πολύ εύκολο να κρίνεις και να κατηγορείς χωρίς να προτείνεις κάτι πραγματικά ΡΙΖΙΚΟ ώστε όλος αυτός ο εφιάλτης να πάψει μια για πάντα από τον κόσμο μας.
Ξεκάθαρα λοιπόν φίλοι μου, το μόνο Οικονομικό μοντέλο-σχέδιο που μπορεί να αντικαταστήσει το παρών και να υπάρχει για το όφελος ΟΛΩΝ είναι αυτό που θα βασίζεται αποκλειστικά κ μόνο στους υπάρχοντες διαθέσιμους πόρους, οι οποίοι δεν θα ανήκουν σε κάποια ελίτ όπως συμβαίνει στον κόσμο μας τους τελευταίους αιώνες….μα θα αποτελούν, αυτονόητα, κοινή παγκόσμια κληρονομιά όλου του ανθρώπινου είδους.



Που θα στηρίζεται στις σύγχρονες γνώσεις μας για τον κόσμο μας, στις επιστήμες και την σύγχρονη τεχνολογία με τις απεριόριστες δυνατότητές τους.

Δυστυχώς, στο σύγχρονο κόσμο μας, τα παραπάνω «εργαλεία» στη διαδρομή τους μέσα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα αποτελούν άλλη μια πηγή κέρδους και όχι προσφορά στην ανθρώπινη κοινότητα, δεν έχουν όλοι πρόσβαση.


Φυσικά καταλαβαίνετε ότι αυτό που περιγράφω σημαίνει ότι μιλάμε για μια ανθρωπότητα ουσιαστικά και πραγματικά ενωμένη, που λειτουργεί για το καλό όλων.

Θα ήτανε σίγουρα πολύ δύσκολο να σας εξηγήσω και να σας πω πολλά σχετικά με το παγκόσμιο κοινωνικό σχέδιο VENUS PROJECT και την Οικονομία που βασίζεται στους Πόρους, το οποίο είναι η ΠΡΟΤΑΣΗ.

Να σας πω απλά ότι το VP «βλέπει» τον κόσμο σαν ένα ενιαίο εν δυνάμει οργανισμό και την ανθρώπινη κοινότητα ως μια μεγάλη οικογένεια καθώς ΟΛΟΙ οι μεταξύ των ανθρώπων διαχωρισμοί είναι κατασκευασμένοι μέσα σε αυτό το κατεστημένο μοντέλο που ζούμε.
Μοναδικός στόχος είναι η επίλυση των προβλημάτων όλων των ανθρώπων και όχι το κέρδος μιας ελίτ που της ανήκουν οι πόροι.

Μοναδικά εργαλεία, όπως είπα κ παραπάνω, είναι οι επιστήμες και η τεχνολογία, που αν χρησιμοποιηθούν συνετά μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες όλων των ανθρώπων και παράλληλα να προστατέψουν το περιβάλλον που μέσα σε αυτό το οικονομικό μοντέλο που ζούμε χρησιμοποιείται και αυτό για το κέρδος κάποιων.

ΟΙ 10 Ενδείξεις ότι Ζούμε σε μια Ψεύτικη Οικονομία!

(όπου Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, μπορείτε να βάλετε και Ευρωπαϊκή, με τα δικά μας δεδομένα. Η δε έννοια του “Αμερικάνικου Ονείρου”, δεν χρίζει ανάλυσης, Την ζήσαμε και την πληρώνουμε (πολύ άσχημα)….
Ήρθε η ώρα να παραδεχθούμε ότι ζούμε σε μια ψεύτικη οικονομία.
Καπνός και καθρέφτες χρησιμοποιούνται για να μας κάνουν να πιστεύουμε ότι η οικονομία είναι πραγματική˙ αλλά είναι όλα μια περίτεχνη ψευδαίσθηση.

Τη μια μέρα ακούμε από τους εκπροσώπους του Συστήματος να μιλάνε με ενθουσιασμό για «πράσινα βλαστάρια» και την αμέσως επόμενη μέρα (για να μη σας πω και την ίδια, δηλαδή) παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα τα δημοσιονομικά βράχια που έρχονται να μας κατατροπώσουν και τις προειδοποιήσεις περί επείγουσας ανάγκης για απεριόριστες διασώσεις / bailouts από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Federal Reserve).

Ακούμε τους ανθρώπους, όχι απλά να ικετεύουν αλλά στην κυριολεξία, να επαιτούν για μια θέση εργασίας και τους πολιτικούς να υπόσχονται˙ αλλά οι πολιτικοί δε μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας.
Βλέπουμε τους ανθρώπους έξω να ψωνίζουν και πιστεύουμε πως όλα βαίνουν καλώς, ενώ στην πραγματικότητα η αγορά βουλιάζει. Η καταναλωτική οικονομία είναι ακμάζουσα μόνον φαινομενικά, καθώς τα πάντα αγοράζονται με πίστωση.
Τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για να μας αποσπούν την προσοχή από το να δούμε κάτι πραγματικό. Βλέπουμε τα μέσα ενημέρωσης να δοξάζουν την τάδε ή τον δείνα που πλούτισε με το να είναι διάσημος, και έγινε γνωστός απλώς γιατί ήταν πλούσιος. Μαθαίνουμε ποιος παντρεύτηκε με ποια, ποιος χώρισε και γιατί. Όλα τα μαθαίνουμε, εκτός από αυτά που θα έπρεπε να ξέρουμε.

Εν τω μεταξύ, τα χρηματοπιστωτικά μέσα ενημέρωσης κάνουν την οικονομία να φαίνεται περίπλοκη και ban-άρουν (απαγορεύουν) από τα ερτζιανά τους κύματα, όποιον μιλάει με ειλικρίνεια για την οικονομία.
Είναι να απορεί κανείς γιατί οι άνθρωποι είναι θυμωμένοι και επικρατεί μια σύγχυση σχετικά με την οικονομία;
Ελπίζω, λοιπόν, αυτά τα σημάδια ότι ζούμε σε μια ψεύτικη οικονομία, να βοηθήσουν να ξεκαθαρίσουμε -ένα μέρος- έστω αυτής της σύγχυσης.

1. Ψεύτικες Θέσεις Εργασίας:
Δεν είναι μόνο ότι οι “επίσημοι” αριθμοί της ανεργίας είναι μια απάτη αλλά και οι πραγματικές θέσεις εργασίας είναι ψεύτικες.
Αναρωτηθείτε πόσα πολλά επαγγέλματα παράγουν πραγματικά κάτι που αξίζει; Το 80% των θέσεων εργασίας θα μπορούσε να εξαφανιστεί αύριο και να μην επηρεάσει τη βασική ανθρώπινη επιβίωση ή την ευτυχία στο ελάχιστο.
Ναι, στην κοινωνία μας -έτσι όπως είναι δομημένη- χρειαζόμαστε χρήματα για να επιβιώσουμε. Και η απασχόληση αμείβεται με χρήματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μια “δουλειά” έχει κάποιο πραγματικό όφελος για την κοινωνία.
Για το κατά πόσον, όμως, μία θέση εργασίας διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην κοινωνία μας (και αν όχι, για ποιον τέλος πάντων λόγο συνεχίζει και υφίσταται αυτή η θέση εργασίας!) θα αναφερθούμε εκτενέστερα στο 2ο σημείο.

2. Προβλήματα δημιουργούν οι θέσεις εργασίας, Όχι Λύσεις:
Δεν θα διορθώσουμε τα πραγματικά προβλήματα, διότι θα καταστρέψουμε περισσότερες ψεύτικες θέσεις εργασίας.
Δε μπορούμε να τερματίσουμε τους πολέμους και να φέρουμε όλους τους μετέχοντες σπίτια τους, όταν το ποσοστό ανεργίας έχει ήδη χτυπήσει κόκκινο.
Δε μπορούμε να τερματίσουμε τον πόλεμο για τα ναρκωτικά, γιατί τι θα τους κάναμε τότε όλους αυτούς τους, πράκτορες της δίωξης ναρκωτικών, τους φύλακες, το δικαστικό σύστημα, τους υπαλλήλους που είναι υπεύθυνοι για τις αναστολές αλλά και το υπόλοιπο προσωπικό που εργάζεται υποστηρικτικά;
Δε μπορούμε να απλοποιήσουμε τον φορολογικό κώδικα, επειδή οι λογιστές, οι καθηγητές της λογιστικής, και οι δικηγόροι θα έμεναν άνεργοι.
Δε μπορούμε να μειώσουμε την γραφειοκρατία της κυβέρνησης ή τον εξορθολογισμό της υγειονομικής περίθαλψης, επειδή όλοι αυτοί οι κύριοι γραφειοκράτες έχουν πολύ λίγες άλλες αξιοσημείωτες ικανότητες.
Δε μπορούμε να σταματήσουμε την κατασκοπεία των Αμερικανών, διότι απασχολεί σήμερα εκατομμύρια ανθρώπους.
Δεν μπορούμε να περιορίσουμε το καζίνο της Wall Street, γιατί αλλιώς δεν θα μείνει ούτε μία θέση εργασίας.
Τέλος, τι θα συμβεί στις πανεπιστημιακές θέσεις εργασίας, όταν οι άνθρωποι είτε συνειδητοποιήσουν πως το προϊόν τους (τα πτυχία που παίρνουμε από το πανεπιστήμιο) δεν αξίζει το κόστος είτε ανακαλύψουν ότι μπορούν να πάρουν την ίδια εκπαίδευση μέσω ιντερνέτ και μάλιστα, σχεδόν δωρεάν;
Με άλλα λόγια, χρειαζόμαστε αυτά τα κατασκευασμένα προβλήματα για να δημιουργούν κάλπικη εργασία.

3. Το χρήμα δεν έχει καμμία αξία:
Το χρήμα είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση από όλα.
Χρήματα μας δανείζονται μόνο και μόνο για να υφίστανται αυθαίρετα επιτόκια, από ένα ιδιωτικό μονοπώλιο.
Έχουν αξία μόνο επειδή ένας νόμος λέει ότι έχουν αξία και η αξία αυξομειώνεται με βάση το πόση είναι η προσφορά στην οικονομία η οποία, και πάλι, ελέγχεται από ένα κερδοσκοπικό μονοπώλιο.
Η πραγματική τους αξία είναι το απόλυτο μηδέν, δεδομένου ότι είναι απλά ένα κομμάτι χαρτί με φανταχτερό μελάνι πάνω του!
Τα μόνα πράγματα που έχουν πραγματική αξία για τον άνθρωπο είναι οι δεξιότητες (εργασίας), τα εργαλεία και τα υλικά, τα τρόφιμα, το νερό και η ενέργεια.

4. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα αγοράζει τώρα το 90% του χρέους του Έθνους:
Μιλώντας για χρήματα, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα δανείζει χρήματα προς την κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία εκδίδει ομόλογα για να καλύψει τις δαπάνες της. Αυτά τα ομόλογα πωλούνται στην ελεύθερη αγορά, μέσω δημοπρασιών, στους επενδυτές που πιστεύουν στην ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να υλοποιήσουν κάτι καλό με αυτά τα ομόλογα.
Προφανώς, οι ΗΠΑ δεν έχουν περισσότερους επενδυτές, διότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα αγοράζει πλέον το 90% των νέων κρατικών ομολόγων. Αυτό ονομάζεται νόμιμη προσφορά χρέους ή κατ ‘ουσίαν, monetizing χρημάτων. Λειτουργεί με τέτοιον τρόπο ώστε να κρατήσει τα επιτόκια τεχνητά χαμηλά, επειδή θα έπρεπε να τα αυξήσουν για να προσελκύσουν εξωτερικούς “επενδυτές”.
Με άλλα λόγια, ολόκληρο το νομισματικό μας σύστημα είναι μία χάρτινη τίγρη, ένα σπίτι από τραπουλόχαρτα, ή οποιαδήποτε αλληγορία θέλετε να χρησιμοποιήσετε για να περιγράψετε κάτι το ψεύτικο.



5. Ποια είναι η αξία του τίποτα;
Ο μηχανισμός διαμόρφωσης των τιμών ή η διαδικασία για τον προσδιορισμό της αξίας ενός περιουσιακού στοιχείου στην αγορά, έχει γίνει τόσο περίπλοκη που ο προσδιορισμός της πραγματικής αξίας του, γίνεται σχεδόν αδύνατος.
Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση δίνει επιχορηγήσεις για πράγματα όπως είναι τα τρόφιμα, τα καύσιμα, η εκπαίδευση, η στέγαση, η ασφάλιση, τα αυτοκίνητα, οι Φόροι, οι ρυθμίσεις (οι διακανονισμοί των δανείων) και οι νόμοι, αλλά και για τη χειραγώγηση της αξίας του χρήματος και τα επιτόκια, για το παιχνίδι της Wall Street επί των εμπορευμάτων.
Πώς λοιπόν ορίζεται η πραγματική αξία του οτιδήποτε;
Για παράδειγμα, γιατί η ουγγιά της μαριχουάνας (ένα αγριόχορτο που μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε) να κοστίζει μέχρι και $ 500;
Αυτή είναι η πραγματική αξία με βάση την εργασία και τα υλικά αλλά και την προσφορά και τη ζήτηση;
Φυσικά όχι. Η αξία της είναι φουσκωμένη, κυρίως λόγω των νόμων και των κανονισμών.

6. Η Αποτυχία επιβραβεύεται:
Συνειδητοποιούμε ότι ζούμε σε μια ψεύτικη οικονομία, όταν ανταμείβεται η αποτυχία και η επιτυχία τιμωρείται.
Έχουν πει στους πολίτες όλου του κόσμο ότι πρέπει να σφίξουν το ζωνάρι τους και να εργαστούν σκληρότερα ώστε -οι ίδιοι οι πολίτες!- να μπορέσουν να διασώσουν την κυβέρνηση, τις τράπεζες, τις ασφαλιστικές εταιρείες, ακόμη και τις εταιρείες αυτοκινήτων.
Και όταν δουλέψουν πιο σκληρά και επιτύχουν, θα φορολογούνται βαριά επ’ αόριστον για να πληρώνουν για αυτά τα απατηλά θεσμικά όργανα.
Ωστόσο, αυτή η άπειρη δημιουργία χρήματος και η φορολογία είναι έτη φωτός από την επίλυση της αιτίας του προβλήματος.
Η πραγματικότητα είναι ότι οι λύσεις των τραπεζών είναι το πρόβλημα, εμπλουτίζοντας την κατηγορία των επενδυτών σε βάρος της μεσαίας τάξης. Οι παγκόσμιοι τραπεζίτες παίζουν με τα χρήματα των φορολογουμένων -και τα χρήματα των μελλοντικών γενεών- σε ένα παγκόσμιο Καζίνο Royale που είναι καταδικασμένο να αποτύχει, έτσι ώστε να μπορούν να πάρουν τα περιουσιακά στοιχεία των ανθρώπων.
Και σ’ αυτό το παιχνίδι του παγκόσμιου καζίνο, παίζουν όλοι.
Αλλά τα δικά τους χρήματα τους είναι ψεύτικα ενώ τα δικά μας περιουσιακά στοιχεία είναι που τίθενται σε πραγματικό κίνδυνο!

7. Εταιρείες (Νομικά Πρόσωπα) που έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους ανθρώπους, αλλά δεν είναι οι ίδιες οι τιμωρίες:
Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που έκρινε ότι οι εταιρείες έχουν ελεύθερα δικαίωμα λόγου πάνω στους ανθρώπους, ήταν ένα από τα τελευταία καρφιά στο φέρετρο της δημοκρατίας.
Χρηματικά συμφέροντα μπορούν πλέον να χρηματοδοτούν ανοιχτά τις εκλογές και να αγοράζουν τη νομοθεσία που χρειάζονται για να δρουν με ατιμωρησία.
Οι Εταιρείες μπορεί να απαρτίζονται από ανθρώπους, αλλά δεν υποβάλλονται στο ίδιο πρότυπο της ανθρωπότητας.

8. Οι άνθρωποι αγοράζουν πράγματα που δεν χρειάζονται, με τα χρήματα που δεν έχουν!:
Σε μία απίστευτη δίνη χρέους που ολοένα και κλιμακώνεται, οι ανεξέλεγκτες δαπάνες της εκάστοτε κυβέρνησης, χωρίς επαρκή περιουσιακά στοιχεία για να ανταπεξέλθει σ’ αυτές, αντανακλώνται στη συμπεριφορά του καταναλωτή. Παρά τον πληθωρισμό, η αύξηση της ανεργίας, καθώς και η συνεχιζόμενη κατάρρευση στην αγορά ακινήτων, δεν έχει σταματήσει τις πιστωτικές δαπάνες.
Οι καταναλωτές αυξάνουν το δανεισμό τους. Η κάθε είδους δανειοδότηση, όπως δάνεια για αγορά αυτοκινήτου, φοιτητικά δάνεια, καταναλωτικά δάνεια, στεγαστικά, αυξάνεται συνεχώς. Το ίδιο και ο δανεισμός μέσω πιστωτικών καρτών.
Πιο ανησυχητικό, όμως, είναι το είδος του δανεισμού. Ο χειρότερος εν δυνάμει δανεισμός θα μπορούσε να είναι η αδυναμία επιστροφής αυτών των αρνητικών επενδύσεων, όπως είναι τα φοιτητικά δάνεια, οι πιστωτικές κάρτες, και τα αυτοκίνητα που προαναφέρθηκαν.

9. Οι επιχειρηματίες τιμωρούνται:
Έχει γίνει σχεδόν αδύνατον να διεξάγουμε μια απλή αυτάρκη ζωή.
Η Ελλάδα έχει γίνει μια χώρα γεμάτη με γραφειοκρατικές διαδικασίες που ανατρέπει ενεργά τη δημιουργία μικρής επιχείρησης και ποινικοποιεί την ανεξαρτησία. Δεν υπάρχει ίσως κανένα καλύτερο παράδειγμα για αυτό από τις επιθέσεις που εξαπολύονται κατά της απόλυτης επιχειρηματικής προσπάθειας της αυτοδυναμίας, που δεν είναι άλλο από το οικογενειακό αγρόκτημα.
Μέσα από συλλογικά μοντέλα όπως αυτό της Agenda 21, οι μακροχρόνιες οικογενειακές φάρμες έκλεισαν και αντικαταστάθηκαν με «προστατευόμενες ζώνες».

Στην περίπτωση της Agenda 21, μια οικογενειακή φάρμα στρειδιών έκλεισε με βάση αποδεδειγμένα ψευδή επιστημονικά δεδομένα που είχαν ως στόχο να αποδείξουν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και οικονομικές επιπτώσεις. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν εντελώς ψευδή και κατασκευασμένα. Έκλεισαν όμως μία τοπική οικογενειακή επιχείρηση 80 ετών, που προσέλκυε 50.000 τουρίστες ετησίως και έδινε εργασία, με πλήρη απασχόληση, σε 30 κατοίκους της περιοχής.
Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, τα ομοσπονδιακά κλεμμένα περιουσιακά στοιχεία, καταλήγουν στα χέρια των developers (developers = προγραμματιστές˙ κοινώς, αυτοί που προγραμματίζουν τις ζωές μας!) οι οποίοι δεν έχουν κανένα συμφέρον σε μια πραγματική τοπική οικονομία.
Είναι αναπόσπαστο μέρος της κάθε ψεύτικης οικονομίας να δημιουργήσει εξάρτηση˙ μια εξάρτηση που δεν θα έπρεπε καν να υφίσταται!

10. Κατασκευασμένη δουλεία:
Πιστεύετε ότι η δουλεία πέθανε στη δεκαετία του 1800; Σκεφτείτε ξανά.
Οι οικονομικοί εκτελεστές (κοινώς, οι δανειστές) έχουν υποδουλώσει με επιτυχία, ολόκληρα έθνη, ολόκληρες βιομηχανίες, κρατικές και τοπικές κυβερνήσεις και σχεδόν κάθε άτομο στον πλανήτη.
Και όλα αυτά μέσω του χρέους.

Και αγόρασαν τη δουλεία σας με χρήματα που δεν είχαν ποτέ˙ δημιούργησαν απλά από το πουθενά.
Ακόμα κι αν ένα άτομο δεν έχει καμμία τραπεζική χρηματοδότηση ή πιστωτικές κάρτες, πληρώνει ακόμα την ιδιωτική Ομοσπονδιακή Τράπεζα, μέσω του πληθωρισμού και των φόρων εισοδήματος. Ο συγγραφέας του «Confessions of an Economic Hit Man» (= Εξομολογήσεις ενός Οικονομικού Συντελεστή), ο John Perkins, θα έλεγε:
έχει έρθει η ώρα για τις τράπεζες να συλλέγουν «λίβρα σάρκας» από τον μέσο πολίτη, επιβάλλοντας υψηλότερους φόρους, παρέχοντας λιγότερες κοινωνικές υπηρεσίες και δίνοντάς σας συντάξεις λιτότητας.

Για μια διαφωτιστική εξήγηση ως προς το πώς ασκούν οι οικονομικοί εκτελεστές τη σκοτεινή μαγεία τους, μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο που ακολουθεί:
Εάν εξακολουθείτε και είστε μπερδεμένοι, δείτε αυτά τα 10 σημάδια και ίσως συνειδητοποιήσετε ότι θα μπορούσατε να θεωρήσετε εαυτόν, σκλάβο.
Όπως είπε ο George Carlin:
Το λένε το αμερικανικό όνειρο, γιατί πρέπει να είσαι κοιμισμένος για να το πιστέψεις.






ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑΒΟΥΝ ΣΕ ΟΜΑΔΙΚΟΥΣ ΤΑΦΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΣΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ


Θα ήταν, ήδη, αρκετά άσχημο αν περιοριζόταν σε μία μόνο χώρα, αλλά βιώνουμε τώρα ένα παγκόσμιο συλλογικό όνειρο που φαντασιώνεται μια κυβέρνηση που προσπαθεί (???) να βρει λύσεις, ακριβώς στην εγκοπή του χρόνου.
Ωστόσο, στον πραγματικό κόσμο, η κατάρρευση έχει αρχίσει για τα καλά.
Μέχρις ότου να είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε τα 10 παραπάνω σημεία, θα παραμείνουμε στο έλεος μιας ψευδαίσθησης.
Ωστόσο, υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις μέσω διαμαρτυριών σε όλο τον κόσμο, οι εναλλακτικές διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών, και μυριάδες δημιουργικές λύσεις στις πλέον πληγείσες χώρες, όπως η Ισλανδία, η Ελλάδα, η Ισπανία.
Οι άνθρωποι αρχίζουν να ξυπνάνε από τον ύπνο/ λήθαργο στον οποίον είχαν πέσει, κοιτάζονται στον καθρέφτη και συνειδητοποιούν ότι το όνειρο της οικονομίας που τους πώλησαν, σχεδιάστηκε για να τους κάνει να αναζητήσουν λύσεις σε εντελώς λάθος κατεύθυνση.

Έναν "αποαμερικανοποιημένο" κόσμο θέλουν στην Κίνα





Καθώς στις ΗΠΑ συνεχίζεται η αντιπαράθεση Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών για τον προϋπολογισμό και την αύξηση του νομίμου ορίου δανειοδότησης της χώρας, ο κόσμος θα πρέπει να επιχειρήσει να “αποαμερικανοποιηθεί”, υποστηρίζει σε σημερινό άρθρο γνώμης το επίσημο κινεζικό πρακτορείο Νέα Κίνα.

“Ενώ οι Αμερικανοί πολιτικοί” δεν καταφέρνουν “να βρουν μια βιώσιμη συμφωνία για να επαναλειτουργήσουν κανονικά οι πολιτικοί θεσμοί για τους οποίους υπερηφανεύονται τόσο, είναι ίσως η κατάλληλη στιγμή για τον κατάπληκτο πλανήτη να αρχίσει να εξετάζει την οικοδόμηση ενός αποαμερικανοποιημένου κόσμου” γράφει το πρακτορείο.

“Οι ανησυχητικές ημέρες στις οποίες η μοίρα άλλων χωρών βρίσκεται στα χέρια ενός υποκριτικού έθνους πρέπει να πάρουν τέλος και να εφαρμοστεί μια νέα παγκόσμια τάξη όπου όλα τα έθνη (…) θα δουν ότι τα συμφέροντά τους γίνονται σεβαστά και προστατεύονται επί ίσοις όροις” συνεχίζει το πρακτορείο στο σχόλιό του.

Λόγω των διαφωνιών μεταξύ των δύο κομμάτων στο Κογκρέσο οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ υπολειτουργούν εδώ και δέκα ημέρες ενώ στις 17 Οκτωβρίου η Ουάσινγκτον μπορεί να κηρύξει στάση πληρωμών εάν βουλευτές και γερουσιαστές δεν καταλήξουν σε μια συμφωνία για την αύξηση του ορίου του χρέους.

Το Πεκίνο πολλαπλασίασε τις τελευταίες ημέρες τις εκκλήσεις του για συμβιβασμό των δύο πλευρών, προβάλλοντας τις “αδιαχώριστες” σχέσεις που συνδέουν τις οικονομίες Κίνας και ΗΠΑ. “Η εμπλοκή που παραλύει κάθε δικομματική συμφωνία στην Ουάσινγκτον όσον αφορά τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό και την αύξηση του ορίου του χρέους απειλή εκ νέου τα σημαντικά αποθέματα πολλών χωρών σε δολάρια και αγχώνει υπερβολικά τη διεθνή κοινότητα”, τονίζει το Νέα Κίνα.

Οι εξελίξεις στην Ουάσινγκτον αφορούν άμεσα το Πεκίνο που είναι ο μεγαλύτερος κάτοχος αμερικανικών χρεωστικών τίτλων καθώς κατέχει ομόλογα αξίας 1,277 τρισ. δολαρίων, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ.

“Αντί να τιμήσει με υπευθυνότητα τις υποχρεώσεις της ως παγκόσμιος ηγέτης, η Ουάσινγκτον, έχοντας κατά νου τα δικά της συμφέροντα, έκανε κατάχρηση της ιδιότητάς της ως υπερδύναμης και ενέτεινε το χάος στον κόσμο, μεταφέροντας στο εξωτερικό τους κινδύνους” του οικονομικού συστήματός της αλλά επίσης και “αναζωπύρωσε τις εντάσεις σε διάφορες περιοχές, διεξάγοντας άδικους πολέμους καλυπτόμενη από ψέματα”, προσθέτει το κινεζικό πρακτορείο, κάνοντας προφανώς αναφορά στον πόλεμο του Ιράκ.

“Οι αναδυόμενες οικονομίες θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερο λόγο στους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς”, σύμφωνα με το πρακτορείο το οποίο ζητά τη δημιουργία ενός “νέου αποθεματικού νομίσματος” στη θέση του δολαρίου και τη μεταρρύθμιση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου όπου σήμερα το Πεκίνο έχει το ίδιο βάρος με την Ιταλία.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Θα έχει η Αμερική την τύχη της Σοβιετικής Ένωσης;

Του Γιάννη Μήτσιου, 
πολιτικού επιστήμονα, διεθνολόγου, 
Μάστερ Παν/μιου Northeastern Βοστώνης 

Ο Οκτώβρης έμεινε στην ιστορία για την Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία το 1917, την άνοδο των Μπολσεβίκων και την κατάργηση της Ρωσικής αυτοκρατορίας που στη θέση της δημιουργήθηκε η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Το πείραμα άντεξε 82 χρόνια και μια νέα παγκόσμια τάξη αναδύθηκε με την μοναδική υπερδύναμη, τις ΗΠΑ, που για την εικοσαετία 1990-2010, χαρακτηρίστηκε από πολλούς διανοητές και ως η «αμερικανική αυτοκρατορία».

Όπως, όμως κάθε αυτοκρατορία έχει την ακμή και την παρακμή της, έτσι και σήμερα η Αμερική είναι προ των πυλών μιας φάσης της ιστορίας της. Ο φετινός Οκτώβρης αποδεικνύεται για τις ΗΠΑ εφιαλτικός τόσο για το εσωτερικό της μέτωπο αλλά και για την παρουσία της στον κόσμο. Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία γονάτισε από το σύνδρομο της υπερεξάπλωσης (overstretching syndrome), το βάρος των οικονομικών απαιτήσεων και την παρακμή του πολιτικού της κόσμου. Σε παρόμοια θέση μοιάζει να βρίσκονται και οι ΗΠΑ σήμερα.

Τραγική ειρωνεία, το φετινό φθινόπωρο ξεκίνησε με την οπισθοχώρηση των ΗΠΑ στην πιθανότητα επέμβασης στη Συρία και ευρύτερης αβέβαιης εμπλοκής στον κινούμενο βάλτο της Μέσης Ανατολή. Συνεχίστηκε με την ομιλία Ομπάμα στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που εξήγγειλε ουσιαστικά το τέλος των ατέρμονων παρεμβάσεων σε όλο τον κόσμο λέγοντας μεταξύ άλλων: «Η ιδέα μιας αμερικανικής αυτοκρατορίας είναι ίσως μια χρήσιμη προπαγάνδα αλλά δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πολιτική που ακολουθεί η Αμερική και στο τι επιθυμεί η κοινή γνώμη» και έκλεισε με την ιστορική προσέγγιση με τον ορκισμένο της εχθρό το Ιράν. 
Στο εσωτερικό μέτωπο από 1ης Οκτωβρίου επεβλήθη το κλείσιμο (shutdown) λειτουργιών της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης μετά το αδιέξοδο του Κογκρέσου και της Γερουσίας για την ψήφιση του νόμου για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (Affordable Care Act ή και Obama care). Ενώ αν δεν βρεθεί λύση μέχρι την 17η Οκτωβρίου στο άλλο μεγάλο πρόβλημα της αύξησης του ορίου δανεισμού οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε επιλεκτική χρεωκοπία (Default)!!
Ήδη το χρέος της Αμερικής ανέρχεται σχεδόν στα 17 τρις δολ. που πιάνει το όριο δανεισμού με την υφιστάμενη νομοθεσία (Debt ceiling/ ταβάνι χρέους). Αν δεν ψηφίσει το κογκρέσο αύξηση ορίου δανεισμού (που και αυτό θα κοστίσει μόνο για τόκους 120 δις δολ. ετησίως) η Αμερική θα μείνει με 30 δις δολ. ρευστό όπως δήλωσε ο υπουργός οικονομικών Τζακ Λου στο Κογκρέσο (25/9), θα οδηγηθεί σε δημοσιονομικό γκρεμό (fiscal cliff) και θα έχει καταστροφικές συνέπειες τόσο για την Αμερική αλλά και για την παγκόσμια οικονομία.

“Μια αποτυχία του μεγαλύτερου οφειλέτη στον κόσμο να πληρώσει το χρέος του – κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στη σύγχρονη ιστορία – θα καταστρέψει τις χρηματιστηριακές αγορές από τη Βραζιλία μέχρι τη Ζυρίχη. Θα παγώσει έναν παγκόσμιο μηχανισμό δανεισμού συνολικού ύψους 5 τρισ. δολ. για τους επενδυτές που βασίζονται στα αμερικανικά ομόλογα, θα εκτινάξει το κόστος δανεισμού για δισεκατομμύρια ανθρώπους και επιχειρήσεις, θα διαλύσει το δολάριο και θα ρίξει την αμερικανική και τις υπόλοιπες οικονομίες σε έναν νέο κύκλο ύφεσης και οικονομικής δυσπραγίας”, αναφέρει το Bloomberg.

Γιατί; Οι χρηματαγορές εμπιστεύονται τα αμερικανικά ομόλογα ως το ύστατο επενδυτικό καταφύγιο. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι αίφνης γίνεται αντιληπτό πως τα αμερικανικά ομόλογα δεν είναι ασφαλή. Το σύστημα θα κατέρρεε πλήρως. ‘Ισως, αν ήμασταν τυχεροί, να μπορούσαν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να προσφέρουν μια εναλλακτική λύση. Θα ήταν όμως πιθανόν να πυροδοτήσει μια πτώχευση, μια τεράστια χρηματοπιστωτική κρίση, δίπλα στην οποία η προ πενταετίας κατάρρευση της Lehman Brothers θα έμοιαζε με παιχνίδι για παιδιά, θα γράψει ο Paul Krugman στους Τάιμς της Νεας Υόρκης.

Παγκόσμια ανησυχία
Είναι τέτοιο το ρίγος και η ανατριχίλα στις παγκόσμιες αγορές που με απανωτές δηλώσεις και μηνύματα στέλνουν καθημερινά στην Αμερική, για να λειτουργήσει υπεύθυνα, οι Κινέζοι, η ΕΕ, η Γερμανία, το ΔΝΤ, η Ιαπωνία, η Ελβετία κλπ. Από το χρέος των 17 τρις δολ. των ΗΠΑ μόνες τους η Κίνα και η Ιαπωνία κατέχουν το 43% μέσω ομολόγων κλπ. του αμερικανικού δημοσίου δηλαδή 7 τρις δολ. περίπου!! (Πηγή: USTreasury.gov).

Σε πολιτικό επίπεδο ανήσυχες είναι και οι χώρες της Δύσης. Ήδη οι γερμανικές εφημερίδες γράφουν ότι οι ΗΠΑ είναι ήδη πολιτικά χρεωκοπημένες και υπονομεύουν την θέση τους ως δυτική δύναμη, ενώ η απουσία του Προέδρου των ΗΠΑ από την ετήσια σύνοδο των χωρών του ειρηνικού APEC, έδωσαν τη δυνατότητα σε Κίνα και Ρωσία να καλύψουν το κενό.

Πολιτικός Εμφύλιος
Κύρια αιτία της μοναδικής αυτής κατάστασης αποτελεί η εσωτερική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ όπου επικρατεί απόλυτη πόλωση με τους Ρεπουμπλικανούς και Δημοκράτες η οποία σε επίπεδο λαού αγγίζει τα όρια του μίσους. Το ρεπουμπλικανικό κόμμα είναι σε ομηρεία στην ουσία από την λαϊκιστική /ακραία του πτέρυγα το κόμμα του Τσαγιού (Tea Party) με κύριο εκφραστή του τον Jim De Mitt, (πρόεδρο του Heritage Foundation).
Ακόμη χειρότερα αν αρχίζουν να εμφανίζονται φαινόμενα ανυπακοής από μέρους πολιτειών να εφαρμόσουν ομοσπονδιακούς νόμους η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει. Ήδη πολλοί αναλυτές γράφουν για μια «Νέα Oμοσπονδία/New Confederacy” που μπορεί να οδηγήσει σε αποσχίσεις με απρόβλεπτες συνέπειες για τις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής όπως θα γράψει στο Bloomberg o καθηγητής του παν/μιου της Τζώρτζια Στέφεν Μιχμ.

Βρεθεί δε βρεθεί λύση η Αμερική αρχίζει και παίρνει μια πορεία αυτοαπομόνωσης με νέα δεδομένα για την παγκόσμια ασφάλεια, σταθερότητα, οικονομία και συμμαχίες. Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε σχεδόν βελούδινα. Ποια θα είναι όμως η επόμενη μέρα για τις ΗΠΑ;

* Συγγραφέας του βιβλίου: «Το στοίχημα της Αναγέννησης. Το διεθνές περιβάλλον, η Ευρώπη και το μέλλον της Ελλάδας».

Τι κρύβεται πίσω από το προσωρινό «λουκέτο» των χρεοκοπημένων ΗΠΑ;



Τι μπορεί να σημαίνουν τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Αμερική; 

Αυτά που εκτυλίσσονται στις ΗΠΑ σήμερα σημαίνουν, επί της ουσίας, ότι η ζωή των Αμερικανών θα γίνει ακόμη πιό άθλια, ενώ η κυβέρνηση θα συνεχίζει την είσπραξη των φόρων, την προώθηση ξένων πολέμων και ο,τιδήποτε άλλο θα μπορούσε να πράξει μια αντισυνταγματική κυβέρνηση. 

Φυσικά, μην νομίζετε ότι έφτασε ακόμη η στιγμή για να χρεοκοπήσει (η ήδη χρεοκοπημένη) Αμερική, αφού ο δάκτυλος της Μαύρης Αδελφότητας, δηλαδή των μοναρχιώνπου ελέγχουν πλέον πολιτικές δυνάμεις σε όλο τον πλανήτη, παρενέβη με τους εκπροσώπους του και έκλεισε προσωρινά το μαγαζί των ΗΠΑ. 

Μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε μετά τα γεγονότα που ακολούθησαν στην Αμερική, δείχνει ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών ψηφοφόρων (58 %) θα ψηφίσει “όχι” στην αύξηση του ανώτατου ορίου του χρέους. 

Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της δημοσκόπησης δείχνουν ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί είναι σύμφωνοι με τη θέση του Κόμματος του Τσαγιού (Tea Party) για το ανώτατο όριο του χρέους. 

Τον Ιανουάριο του 2011, δεκάδες εκπρόσωποι του Tea Party εκλέχθηκαν στην Bουλή των Aντιπροσώπων και στηρίζουν τους Pεπουμπλικάνους κόντρα στους Δημοκρατικούς του Ομπάμα, κατά περίπτωση. 

Ο φετεινός προϋπολογισμός των ΗΠΑ έπρεπε να εγκριθεί, όπως κάθε χρόνο, αλλά ο νόμος για την υγεία, αυτό το περιβόητο έκτρωμα που σύμφωνα με καταγγελίες έχει σκοπό να μειώσει τον πληθυσμό των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με δεκάδες άλλες φορολογικές και “περιβαλλοντολογικές” παρεμβάσεις που θα ισχυροποιούσαν το μοντέλο παγκόσμιας διαχείρισης των λαών που προτιμά η Λευκή Αδελφότητα (δηλ. οι κοινοβουλευτικές ηγεσίες), δεν θα μπορούσε να περάσει εύκολα, αφού αντίκειται στα σχέδια της Μαύρης Αδελφότητας και την συμφωνία κοινής γραμμής την οποία έκαναν πριν μερικούς μήνες, η Λευκή και Μαύρη Αδελφότητα. 

Το βασικό πρόβλημα είναι η προώθηση ταχείας μείωσης του πληθυσμού των ΗΠΑ που επιδιώκει η Λευκή Αδελφότητα και δεν θέλει η Μαύρη. Τα γεγονότα στην Αμερική μπορείτε να τα εκλάβετε επίσης και ως προμήνυμα για τη στιγμή που θα αποφασίσουν να πτωχεύσει η Αμερική και θα επακολουθήσει η παγκόσμια κατάρρευση, ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και η εμφάνιση του Αντιχρίστου

Η κυβέρνηση Ομπάμα απο τις πιέσεις που είπαμε οτι δέχεται, αναγκάστηκε να ξεκινήσει ενα ολέθριο, σωφρονιστικό, επιλεκτικό “κλείσιμο” που έχει σχεδιαστεί για να κρατήσει ομήρους τους Αμερικανούς έως ότου ο Ομπάμα βρεί το δρόμο του. 

Η «απαίτηση των λύτρων του» είναι η συνολική συνθηκολόγηση με τις απαιτήσεις του για ατελείωτες δαπάνες, τη συνολική εξαγορά της ιατρικής από το Obamacare, και τη συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των λίγων. 

Η κυβέρνηση Ομπάμα οδηγήθηκε σε ένα παρόμοιο τέχνασμα λίγους μήνες πρίν, όταν άρχισε την απελευθέρωση χιλιάδων εγκληματιών με κακουργήματα από τις φυλακές των ΗΠΑ,υποστηρίζοντας ότι αναγκάστηκε να το πράξει λόγω των περικοπών του προϋπολογισμού. 

Σήμερα, η κυβέρνηση Ομπάμα έκλεισε την πρόσβαση στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, έκλεισε μέρη των θαλασσών, έκλεισε τουριστικές περιοχές προβολής από διάσημα αξιοθέατα και έβαλε πλώρη για να προκαλέσει τον πόνο και την ταλαιπωρία στο λαό της Αμερικής.  

Mε πληροφορίες από PrisonPlanet.grIntelliHub και Αθέατη Γνώση

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους