Μας δολοφονούν! Θα παραμείνουμε αδρανείς;



Οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν έχουν μέτρο, δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτούν και εξοντώνουν κυριολεκτικά το σύνολο του ελληνικού λαού. Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα, μια μικρή ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα είναι, χωρίς υπερβολή, ανατριχιαστικά.
Μας έφεραν τον Αρμαγεδδώνα στη ζωή μας, και το χειρότερο είναι ότι δεν γνωρίζουμε τι, ακόμη, θα μας ζητήσουν, στο άμεσο μέλλον, γιατί απέδειξαν προ πολλού ότι δίνουν εύκολα και συνεχώς υποσχέσεις, εν γνώσει τους ότι δεν θα είναι σε θέση να τις τηρήσουν, εφόσον η δουλικότητα, μπροστά στην τρόικα, είναι δεδομένη και αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου.
Φαντάζουν, λοιπόν, φαιδρά-ή και σκηνοθετημένα- τα επαναλαμβανόμενα τις τελευταίες ημέρες ως πρώτο θέμα από τα “γνωστά και μη εξαιρετέα κανάλια”, ότι…”η Κυβέρνηση έχει θυμώσει”… ότι… “τα σπάνε με την τρόικα”… ότι… “δεν πρόκειται να ληφθούν οριζόντια μέτρα”…
Κι επειδή δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα τους, που πάντως δεν έχει σχέση με την οικονομική επιστήμη που εγώ διδάχθηκα, ερωτώ, αν η υφαρπαγή των καταθέσεων ανυποψίαστων πολιτών χαρακτηρίζεται ως μέτρο “οριζόντιο”, “κάθετο” ή ΛΗΣΤΡΙΚΟ, που έτσι εγώ το κατατάσσω.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, δεν πρέπει ούτε λεπτό πια να γίνει ανεκτή μια τόσο εγκληματική – εθνοδολοφονική πολιτική. Ούτε δευτερόλεπτο. Μας θεωρούν αναλώσιμη ύλη και μας αποτελειώνουν με μέθοδο και σύστημα, ενώ ταυτόχρονα μας πανικοβάλλουν στο άκουσμα της δραχμής.
Αλλά, ας το σκεφθούμε:
Τι χειρότερο θα μπορούσε να μας φέρει η επάνοδος στη δραχμή; Για μας, τώρα που φθάσαμε στο τελευταίο σκαλί, μόνο βελτίωση μπορεί να σημαίνει… για την ευρωζώνη, όμως τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα.
Μας θυσίασαν μια φορά, με την άρνηση να γίνει το κούρεμα όταν έπρεπε, και όταν θα μας ωφελούσε, για να μην επεκταθεί η κρίση, όπως δήλωσε με αδιανόητη κυνικότητα η κυρά Λαγκάρντ… να δεχθούμε και άλλη θυσία, τώρα;
Να οριζοντιωθούμε και να χαθούμε για χάρη της Ευρωζώνης, η οποία μας διαλύει;

Να σκεφθούμε, ακόμη, τι άλλο μπορούν να μας ζητήσουν οι τραπεζίτες/δανειστές, όταν θα έχουν πάρει τα σπίτια, τους μισθούς και τις συντάξεις, τις καταθέσεις, το περιεχόμενο των τραπεζικών θυρίδων, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα δημόσια, αλλά φυσικά και τα ιδιωτικά κτίρια- μέσω των αμέτρητων φόρων επί των ακινήτων-, τον επίγειο και υπόγειο πλούτο, τα νησιά, δηλαδή ΟΛΑ.

ΟΛΑ; Ε όχι…
Θα μείνει και κάτι ακόμη, και αντί να μας τρομάζει η σκέψη, να μας κάνει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να αντιδράσουμε στους δαίμονες που τρώνε τη ζωή μας.
Τι άλλο;
Μα, το επόμενο που θα απαιτήσουν θα είναι ανθρώπινα όργανα.
Όχι δεν είναι επιστημονική φαντασία.
Αντιμετωπίζουμε καταστάσεις, που δεν διαθέτουν ανθρώπινα όρια.
Advertisements

ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ

 Οι δανειστές ζητούν να κατάσχουν την περιουσία της Εκκλησίας, του Αγίου Όρους και του Οικουμενικού Πατριαρχείου!


Σάλος αναμένεται να προκληθεί στους κόλπους της Ιεράς Συνόδου μετά τηναπόφαση της Τρόικας να κάνει ντου στα ταμεία της Εκκλησίας.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα Γεραμανών δημοσιογράφων οι δανειστές έχουν βάλει στο μάτι την
τεράστια ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας, εκείνη του Αγίου Όρους καθώς και τουΟικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Οι Τροικανοί ζητάνε σχεδόν το σύνολο της περιουσίας που ελέγχουν οι 3 φορείς της Ορθοδοξίας για να προχωρήσουν σε αντίστοιχο κούρεμα του χρέους!
Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες είναι έτοιμες οι διεθνείς εταιρίες εκτιμητών παγκοσμίου κύρους να δώσουν προσφορές για να αναλάβουν το έργο της αποτίμησης της περιουσίας της Ιεράς Συνόδου, του Αγίου Όρους καθώς και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Σε περίπτωση που προχωρήσει η υλοποίηση αυτής της απαίτησης γύρευε μπορεί να εντοπίσουν στο άβατο των Οικονομικών της Εκκλησίας!
Η συγκεκριμένη απόφαση βόμβα των δανειστών έρχεται λίγες ώρες μετά την πρωτοφανή “οδηγία”, του Οικουμενικού Πατριάρχη ο οποίος ζητούσε από τους Έλληνες πολίτες να αντιδράσουν με την λογική “σφάξε με αγάμ ν΄ αγιάσω…”!
-Να αντιμετωπίσετε την κρίση με πνευματικό τρόπο ώστε να γίνεται ευτυχισμένοι άνθρωποι!
Δηλαδή συνεχίστε να πεινάτε εσείς και τα παιδιά σας, την ίδια στιγμή που κάποιοι διεφθαρμένοι παράγοντες του τόπου θα εξακολουθούν να πλουτίζουν. Έτσι θα βρείτε την πραγματική ευτυχία!
Παρόμοιες είναι οι υποσχέσεις του Μωάμεθ προς τους μουσουλμάνους που γίνονται ανθρώπινες βόμβες: Σας περιμένει η ευτυχία και τα ουρί του Παραδείσου!
Κατά τη δοξολογία που πραγματοποιήθηκε στον Ναό του Τιμίου Προδρόμου στη Νεάπολη, ο Οικουμενικός σημείωσε ότι «είναι απαραίτητο ο ελληνικός λαός να οπλιστεί με υπομονή και ελπίδα για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες τού καθημερινού βίου».
Και πρόσθεσε ότι «μέχρι σήμερα η αληθινή ευτυχία ταυτίστηκε επανειλημμένως με την οικονομική ευμάρεια. Γι’ αυτό τον λόγο, αν η οικονομική κρίση αντιμετωπιστεί με ορθό και πνευματικό τρόπο, αυτό μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμο, καθώς η πραγματική ευτυχία δεν βρίσκεται ούτε στην οικονομική άνεση, ούτε στην οικονομική ευημερία, ούτε στην αφθονία των αγαθών».
Με απλά λόγια ο Οικουμενικός Πατριάρχης ξεπέρασε και το “μαζί τα φάγαμε…” του Πάγκαλου!…
Να δούμε τώρα που οι δανειστές απαιτούν την περιουσία του Πατριαρχείου αν θα είναι εξίσου παθητική η αντίδρασή του…

Στα μνημόνια δεν υπάρχουν αδιέξοδα…


Ακούμε το τελευταίο διάστημα τους κρότους των άσφαιρων πυρών με τα οποία η ελληνική κυβέρνηση προβάλλει σθεναρή αντίσταση έναντι των απαιτήσεων των δανειστών για νέα δανεικά, νέο μνημόνιο και φυσικά νέα μέτρα. Οι εντιμότατοι φίλοι της κυβέρνησης στις Βρυξέλλες το Βερολίνο και αλλού, ουδόλως φαίνεται να πτοούνται από την «απειλή» των εκλογών που εκτόξευσε ο Σαμαράς, καθώς η απάντησή τους μπορεί να συνοψιστεί σε τέσσερεις λέξεις: «κόψε το λαιμό σου».

Δεδομένης αυτής της σαφέστατης απάντησης από την πλευρά των δανειστών μας η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου συνειδητοποιεί πως έχει ένα μόνο δρόμο να ακολουθήσει, παρά το γεγονός ότι στο τέλος αυτού του δρόμου την περιμένει η συντριβή της.


Κυβερνώντας, ο Αντώνης Σαμαράς, γνωρίζει επίσης ότι τα περιθώρια αυτόνομων και αυτόβουλων κινήσεων που έχει στη διάθεσή του, είναι ανύπαρκτα. Έχουν φροντίσει γι αυτό το πρώτο μνημόνιο που καταψήφισε και το δεύτερο που απαρέγκλιτα εφαρμόζει. Γνωρίζει—καθώς δεν έχει δική του πρόταση– ότι αυτά τα μνημόνια περιγράφουν το μόνο «σχέδιο» που υπάρχει για τη διακυβέρνηση της χώρας. Και στο εν λόγω σχέδιο, οι εκλογές απαγορεύονται… Απαγορεύονται, μέχρι να εξαντληθούν απολύτως τα πολιτικά καύσιμα που έχουν στη διάθεσή τους οι σημερινοί (συν)εταίροι στην εξουσία και—πάνω απ όλα- απαγορεύονται μέχρι να ολοκληρώσει η σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία κάποιες σημαντικές (για τους δανειστές) δουλειές:

  • Κατ αρχήν να υπογράψει ένα τρίτο μνημόνιο που θα δένει ακόμη καλύτερα την επόμενη κυβέρνηση που κάποια στιγμή θα έρθει.
  • Δεύτερον να ξεμπερδέψει (ξεπουλήσει) τις όποιες αμυντικές υποδομές
  • Τρίτον, να χαρίσει τα νερά (ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ)
Όταν γίνουν όλα τα παραπάνω, παράλληλα με την ολοκλήρωση της απορρύθμισης στην υγεία και την παιδεία, θα επιτραπεί στο Σαμαρά να πάει στις κάλπες. Γνωρίζει, προφανώς ο πρωθυπουργός, ότι όταν φτάσει στην κάλπη μέσα από αυτόν τον δρόμο, πιθανότατα δε θα βρει μέσα ούτε την δική του ψήφο… 
Το ερώτημα, λοιπόν, που ανακύπτει είναι απλό: Γιατί ακολουθεί τον δρόμο που τον οδηγεί στην πολιτική καταστροφή; Η απάντηση δεν είναι ενδεχομένως, τόσο δύσκολη και μπορεί να συνοψιστεί λαμβάνοντας κάποιος υπόψη μια σειρά δεδομένων :
  • Γιατί η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο για τη χώρα και είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει το μόνο που εμφανίζεται σαν τέτοιο, δηλαδή τα μνημόνια
  • Γιατί η προώθηση των αποκρατικοποιήσεων δημιουργούν περιθώρια διανομής οικονομικών μερισμάτων σε πολλούς και διάφορους εγχώριους και ξένους φίλους
  • Γιατί κανείς από τους βουλευτές δεν αφήνει το μόνο επάγγελμα που στην Ελλάδα του σήμερα αποφέρει μισθό πάνω από 7.000 ευρώ
  • Γιατί ίσως, ακόμη και για τύπους σαν τον Σαμαρά, το Βενιζέλο και το Στουρνάρα, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία…
Συμπέρασμα: η κυβέρνηση θα εξακολουθήσει να κινείται ως μαριονέτα όσο της το επιτρέπουν και όπως την κατευθύνουν τα νήματα που η άλλη άκρη τους βρίσκεται στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και αλλού. Στο πλαίσιο αυτό καλό είναι να περιμένουμε μια νέα σειρά– από τα τελευταία των… τελευταίων— μέτρων που είτε θα ονομαστούν «διαρθρωτικά» είτε «εφαρμογή παλαιών δεσμεύσεων», θα καταλήξουν όλα, στις (άδειες) τσέπες μας… 
Δημήτρης Μηλάκας από το Ποντίκι, μοντάζ Γρέκι

Απλά, αρνούμαι!…

Του Ανδρέα Μελεζιάδη 

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεοκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας. Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης .
Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που θα στηρίζεται σε αυτούς τους κατοχικούς νόμους και βεβαίως δεν πρόκειται να δείξω κανέναν σεβασμό στους δικαστές που θα κληθούν να με κρίνουν. Τους έχω ήδη καταδικάσει από την ώρα που περίμενα σε εκείνη την γραμμή με τα δυο μου πόδια μες στο κρύο να έρθουν να αποδώσουν την δικαιοσύνη στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου.

Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε κομματικό υπάλληλο, που έχει πάρει τον τίτλο-φερετζέ του δημοσίου, ο οποίος θα έχει απαίτηση να βρει την παρανομία μου για να αποδώσει το τίμημα σε χρήμα. Να είναι σε απόσταση ασφαλείας από το χέρι μου όταν θα πατήσει την σφραγίδα του κατασχετηρίου του σπιτιού μου, διότι αυτό το σπίτι δεν έβγαλε ούτε ένα σκουλήκι που να αποδέχεται τα πάντα αρκεί να “πέφτει” ο αιματοβαμμένος του μισθός.

Αρνούμαι να αποδεχθώ γιατρό δημοσίου τομέα όταν θα έρθει η ώρα να έχει ανάγκη την επιστήμη του συμπολίτης μου και θα έχει το θράσος να ζητήσει βιβλιάριο υγείας ή το χρηματικό ποσό που ορίζει ο νόμος για να κάνει αυτό που του επιβάλει ο υπέρτατος νόμος του λειτουργήματος του. Η άρνησή του να τιμήσει τον όρκο του θα είναι και η δική μου άρνηση να σεβαστώ ό,τι πολυτιμότερο έχει.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον όποιον θεσμό ακόμα κατέχει θέση σε αυτή την χώρα. Οι θεσμοί που έμαθα να σέβομαι είναι αυτοί που υπηρετούν την χώρα μου και δεν υπηρετούν καμία άλλη εις το όνομα του κέρδους.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τα όρια που θα θέσει ο κάθε υπουργίσκος για το πώς θα διεκδικήσω τα δικαιώματα μου τα οποία έχουν ήδη εξαϋλωθεί από τις υποκλίσεις που έχει κάνει αυτός και οι όμοιοί του στην Μεγάλη Τράπεζα που λέγεται Ευρώπη.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ως καθαρό πολιτικό πρόσωπο τον οποιονδήποτε διατηρεί ακόμα και τυπικές σχέσεις, συζητά ή έστω βρίσκεται τυχαία στον ίδιο χώρο με εκπροσώπους χωρών ή ιδρυμάτων που έβαλαν την ζωή μου υποθήκη για τις δικές τους αποθήκες χρήματος.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον κρατικό φρουρό ο οποίος αντί να φυλάττει την δική μου πλάτη ασκεί βία σε μένα και στους γύρω μου για να μην ματώσει ο κρατικός εχθρός που έχει ασυλία, αν και εδώ και τρία χρόνια η ασυλία του έχει αρθεί όπως έχουν αρθεί και όλοι οι νόμοι με τις δικές του υπογραφές. Οι κρατικοί φρουροί που προστατεύουν τον εχθρό και όχι τον συνάνθρωπο εδώ και τρία χρόνια μετατράπηκαν συνειδητά, εφόσον δεν παραιτήθηκαν, σε παρακρατικούς.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ως Άνθρωπο οποιονδήποτε ψηφοφόρο ή παλαμακιστή του οποιοδήποτε κόμματος συμμετέχει ακόμα και με την παρουσία του μέσα στο Κατοχικό Κοινοβούλιο, αλλά και όλους αυτούς που σπρώχνουν την κατάσταση με οποιαδήποτε κομματική ταμπέλα. Δεν σέβομαι τον μικρό, άνοο, ατομικιστή και επικίνδυνο πολίτη ο οποίος με την κρυφή του ψήφο επιμένει να συντηρεί την χώρα μου σε καταστολή και ψυχική αφαίμαξη.

Αρνούμαι να αποδεχθώ τον καθημερινό εξευτελισμό του Ανθρώπου, τον βιασμό της αξιοπρέπειας ζωής και θανάτου, τις αυτοκτονίες, την πείνα, την κατάθλιψη, την στέρηση οξυγόνου των δικών μου ονείρων και του διπλανού μου, αλλά και το κομμάτιασμα της χώρας μου με προδοτικά χρεόγραφα.

Αρνούμαι να αποδεχθώ ίσους όλους αυτούς που νομίζουν ότι η σιωπή μου είναι και η κατάφασή μου στο προμελετημένο έγκλημα που επιμένουν να συντελούν.

Νέα οριζόντια μέτρα κατά των Ελλήνων – Η Χρυσή Αυγή επιστρέφει με… 9,5%









Η ωμή πραγματικότητα αποκαλύπτεται μετά την επικοινωνιακή καταιγίδα που συνόδευσε την επιχείρηση και τις πολιτικές διώξεις κατά της Χρυσής Αυγής. 

Οι αξιώσεις της τρόικας για νέα και μάλιστα οριζόντια μέτρα εκθέτουν την κυβέρνηση και «ανεβάζουν» το Λαϊκό Σύνδεσμο που παραμένει τρίτο κόμμα και μάλιστα κοντά στο 10% σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση.

Το «στήσιμο» της υπόθεσης με αφορμή τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα για να πληγεί και να ανακοπεί η κατακόρυφη άνοδος της Χρυσής Αυγής στις δημοσκοπήσεις φαίνεται ξεκάθαρα πλέον πως γυρίζει μπούμερανγκ στην κυβέρνηση. Ο καθένας αντιλαμβάνεται το μέγεθος της πολιτικής απάτης. Και αυτό είναι πλέον εμφανέστατο, αν και απο την αρχή οι πολίτες είχαν αντιληφθεί το “παιχνίδι” της κυβέρνησης.
Σε δημοσκόπηση της Pulse RC που δημοσιεύει σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών» (μία εφημερίδα που κινείται στο χώρο της κεντροαεριστεράς) η Χρυσή Αυγή συγκεντρώνει 9,5%. Ποσοστό που είναι χωρίς αναγωγή των αναποφάσιστων. Κάτι που σημαίνει ότι κινείται στο 13-14%.

Όχι μόνο λοιπόν ο Λαικός Σύνδεσμος διατηρεί τις δυνάμεις του και παραμένει τρίτο κόμμα μετά τη φυλάκιση της ηγετικής της ομάδας, με ένα κατηγορητήριο που δεν «στέκεται», αλλά κινείται κοντά στο 10%.
Ποσοστό μεγάλο (αν και έχει υποχωρήσει κατά περίπου 3,5% σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας) αν κανείς αναλογιστεί πώς για εβδομάδες όλα τα συστημικά ΜΜΕ επιχειρούσαν να βγάλουν τη Χρυσή Αυγή «εγκληματική οργάνωση» και να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους πολίτες ότι πρόκειται για… δολοφόνους.
Η επιχείρηση της κυβέρνησης απέτυχε και τώρα όπως όλα δείχνουν ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση, καθώς η ατζέντα επέστρεψε στα μέτρα της τρόικας. Αυτό που ήθελε να κρύψει η κυβέρνηση.
Μέχρι και ο πρώην συνέταιρος των Σαμαρά-Βενιζέλου τους αδειάζει. Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης με συνέντευξη του στα «Νέα» κάνεις σαφές πώς η τρόικα ζητά νέα οριζόντια μέτρα. «Όσο και αν κρύβονται πίσω από την περιποιημένη έκφραση “διαρθρωτικά μέτρα”, μέτρα θα είναι, και μάλιστα οριζόντια», είπε χαρακτηριστικά.
Υποστηρίζει μάλιστα πώς η κυβέρνηση δεν θα εξαντλήσει την τετραετία και προβλέπει εκλογές. Αυτές μπορεί να έρθουν και σύντομα αν οι δανειστές επιμείνουν σε νέα επώδυνα μέτρα. Και τότε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ θα καταρρεύσουν.
Το κόμμα της Ν.Δ. παλεύει να κρατηθεί πάνω από το 20%, (σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται) ενώ το ΠΑΣΟΚ κινείται μεταξύ 5 και 6,5%. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Pulse RC ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται στην πρόθεση ψήφου με 22% έναντι της Νέας Δημοκρατίας που συγκεντρώνει 21%. Ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 6,5%, το ΚΚΕ με 5,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 4,5% και η Δημοκρατική Αριστερά με 3%.
Η επικοινωνιακή καταιγίδα κατά της Χρυσής Αυγής τέλειωσε, οι κατηγορίες κατέρρευσαν στη συνείδηση των πολιτών, τα οριζόντια μέτρα ολοκληρωτικής εξόντωσης των Ελλήνων έρχονται και ο Λαικός Σύνδεσμος επιστρέφει… δυναμικά.

Η Πτώση των Πραξικοπηματίων Ζήτημα Ζωής η Θανάτου για τον Ελληνικό Λαό

 

 Σπύρος  Κότσιας
Η Μήλος ήταν μια πόλη – κράτος στο Αιγαίο, μια σπαρτιάτικη αποικία
σημείο αντίστασης ενάντια στην Αθηναϊκή  κυριαρχία στο αρχιπέλαγος. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, παρ όλη τη συμπάθεια που το ολιγαρχικό καθεστώς της πόλης έτρεφε προς τη Σπάρτη, η πόλη έμεινε ουδέτερη και δεν θέλησε να πάρει μέρος στον πόλεμο. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε προσβλητικό από τους Αθηναίους οι οποίοι το 426 πχ πολιόρκησαν την πόλη. Ακολούθησε ένας χειμώνας λιμού και μετά η Μήλος παραδόθηκε. Οι Αθηναίοι όμως δεν αρκέστηκαν στην παράδοση  και αποφάσισαν να τιμωρήσουν τους κατοίκους του νησιού  φονεύοντας όλους τους άνδρες   ενώ τις γυναίκες και τα παιδιά τους έκαναν δούλους και όλη η νήσος δόθηκε στους Αθηναίους αποίκους. Ο Ηγεμόνας, στην προκειμένη περίπτωση η πόλη της Αθήνας, στο όνομα αυτού που οι Γερμανοί ονομάζουν στις μέρες μας  Realpolitik θέλησε  με κτηνώδη  τρόπο να επιβεβαιώσει  την πολιτική του ισχύ.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει στη χώρα μας σήμερα,  βέβαια δεν υπάρχει πόλεμος ούτε ανήκουμε σε διαφορετικά στρατόπεδα με την κυρίαρχη ευρωπαϊκή δύναμη τη Γερμανία, απεναντίας  είμαστε «ισότιμοι» εταίροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μέλη της Ευρωζώνης την πολιτική της οποίας  υποτίθεται ότι συνδιαμορφώνουμε. Και το κυριότερο, οι κυρίαρχες ελίτ στη χώρα είναι πλήρως υποταγμένες και πειθήνια όργανα της Γερμανίας την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της οποίας, θέτουν υπεράνω και από αυτήν ακόμη την επιβίωση του Ελληνικού Λαού.

Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι, πλέον, μια ανεξάρτητη χώρα, δεδομένου ότι αποτελεί στην κυριολεξία αποικία χρέους της Γερμανίας η οποία ως κυρίαρχος ηγεμόνας δείχνει την ίδια κτηνώδη συμπεριφορά την οποίαν επέδειξαν οι Αθηναίοι στους ανυπότακτους  κατοίκους της Μήλου. Η διαφορά είναι ότι η Γερμανία την σκληρότητά της την εφαρμόζει όχι στο πεδίο του στρατιωτικού πολέμου αλλά στην οικονομία με αποτελέσματα εξίσου οδυνηρά για τους Έλληνες,   οι οποίοι βιώνουν καθημερινά ένα δράμα  βλέποντας τη ζωή τους να υποβαθμίζεται, τους δημοκρατικούς θεσμούς να συρρικνώνονται μέχρις εξαφανίσεως και τα όνειρά τους για ένα καλλίτερο μέλλον των ιδίων και των παιδιών τους να θυσιάζονται στο βωμό της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των τοκογλύφων και του Ευρωπαϊκού Αυτοκρατορικού Τριγώνου το οποίο, σύμφωνα με τον Ν Κοτζιά, αποτελείται από τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές (οι οποίες στην Τρόικα εκπροσωπούνται από το ΔΝΤ), τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τη Γερμανία ο ρόλος της οποίας είναι έμμεσος μεν μέσω των ευρωπαϊκών θεσμών και αγορών αλλά και άμεσος με αυτοτελή λόγο και παρέμβαση.

Για να συμβεί αυτό χρειάστηκε να γίνει στη χώρα μας ένα ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ. Ο Γρ Κασιμάτης σε σχόλιό του αναφέρει « Είναι κατανοητό ότι κάποιοι έχουν   αμφιβολίες…. Είναι κατανοητό ότι κάποιοι ευελπιστούν και ελπίζουν…Είναι κατανοητό πως είναι φρικτή η αλήθεια που γνωρίζουμε – αν και μας την κρύβουν- και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε, να την αποδεχτούμε. Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει στη χώραέχει  γίνει πραξικόπημα με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο, και με εναλλαγές στην θέση του κατ’ επίφαση  πρωθυπουργού. Το πολιτικό σύστημα γνωρίζει καλά τι συμβαίνει, όπως γνωρίζει πολύ καλά σε τι έχει συναινέσει, όπως γνωρίζει πολύ καλά και την κατάληξη όσων σήμερα ζούμε.

Στην Ελλάδα έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών. Έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ και οι πραξικοπηματίες κυβερνούν ενώ ταυτόχρονα μετέχουν σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας  και ανεξαρτησίας. Έγινε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ από όλους εκείνους που γνωρίζουν πως η θέση τους για το  υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί υπόγειας φυλακής και αντάλλαξαν την τιμωρία τους με τη δική μας  δουλεία και την άλωση της χώρας στο διηνεκές.

Αυτούς τους πραξικοπηματίες  πρέπει να τους απομακρύνουμε  εμείς γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος για εμάς. Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι είναι πια ζήτημα ζωής η θανάτου. Η αυτοί η Εμείς.

Παρέθεσα αυτούσιο το  συγκλονιστικό κείμενο του Γρ. Κασιμάτη θέλοντας να τονίσω την κρισιμότητα των στιγμών που περνάει ο τόπος και τους κινδύνους οι οποίοι δημιουργούνται από τη συνέχιση αυτής της πολιτικής για το Δημοκρατικό μας πολίτευμα αλλά και την Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας μας.

Για να αποτραπούν οι κίνδυνοι απαιτείται η άμεση, καθολική και συγχρονισμένη αντίδραση από τη μεριά του λαϊκού παράγοντα. Το ερώτημα που προκύπτει είναι με ποιο τρόπο θα οργανωθεί και τι μορφές θα πάρει , ώστε να κατορθώσει να σταματήσει σε πρώτη φάση  τη νεοφιλελεύθερη  επέλαση και στη συνέχεια να την ανατρέψει.

Ο  Πάμπλο Γκρου  Κανέδο Υπουργός Πολιτισμού της Βολιβίας δίνει τη δική του απάντηση στο παραπάνω ερώτημα μεταφέροντας μας Την εμπειρία του από τον αγώνα του λαού της Βολιβίας για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης του νερού. « Αυτό που συνέβη στη Βολιβία έγινε πολύ γνωστό παγκοσμίως. Ήταν η πρώτη φορά που οι κοινωνικές οργανώσεις νίκησαν, κατατρόπωσαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Νίκησαν πραγματικά στο δρόμο και τους ανάγκασαν να πάρουν πίσω την ιδιωτικοποίηση του νερού. Αυτό που κάναμε ήταν να οργανωθούμε  όχι σε πολιτικά κόμματα αλλά στον περίγυρό μας, στη  γειτονιά, στην κοινότητα, στα πανεπιστήμια. Αυτό που ανακαλύψαμε τότε ήταν ότι τα παραδοσιακά κόμματα δεν ήταν αναγκαία για να αλλάξουμε το κοινωνικό μοντέλο της χώρας».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα εμπόδια που θα συναντήσει μια τέτοια προσπάθεια θα είναι μεγάλα και οι παγίδες διαρκείς, όσοι κερδίζουν από τη σημερινή δυστυχία των Ελλήνων προφανώς δεν είναι διατεθειμένοι να υποχωρήσουν. Ο αγώνας θα είναι σκληρός και επίπονος και θα απαιτηθούν θυσίες.  Ο Ελληνικός λαός όμως έχει αποδείξει στο διάβα της ιστορίας του ότι δεν υπολογίζει θυσίες προκειμένου να επιτύχει την  επιβίωσή του και την απαλλαγή του από ντόπιους και ξένους δυνάστες. Ας το έχουν αυτό υπόψη τους οι τροϊκανοί  εντός και εκτός των τειχών.

Οι νέες τεχνικές εκμετάλλευσης των αποικιών

Mexico-pobreza ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΣ, ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ, ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, νεοφιλελε, Neofileleftheros, neoliberal
Οι νέες τεχνικές εκμετάλλευσης των αποικιών
Μας καλούν να γίνουμε ανταγωνιστικοί.
Ποιό είναι το κριτήριο της ανταγωνιστικότητάς μας;


Ας πούμε ότι πρέπει να παράξουμε αραβόσιτο σε χαμηλότερη τιμή από το καλαμπόκι των ΗΠΑ.
Τι κάνουμε γι’ αυτό;
Μειώνουμε το κόστος εργασίας, εξανεμίζοντας κυριολεκτικά τους μισθούς ή το κέρδος των παραγωγών(αγροτών).
Παρά ταύτα, το ελληνικό καλαμπόκι παραμένει πιο ακριβό από το αμερικάνικο, γιατί η αμερικανική βιομηχανία αραβοσίτου ευνοείται από κρατικές επιδοτήσεις έτσι ώστε να μπορεί να πουλά το καλαμπόκι σε τιμές χαμηλότερες ακόμα και από το κόστος παραγωγής.
Ασφαλώς ένα μεγάλο θέμα είναι και το πανάκριβο ευρώ, αλλά όπως βλέπουμε δεν είναι μόνο αυτό αλλά και οι κρατικές πολιτικές από αυτούς που ομνύουν στο νεοφιλελευθερισμό και στην μη παρέμβαση του κράτους, όταν πρόκειται για τους άλλους, όταν οι τελευταίοι επιχειρούν να προστατευθούν από ανάλογες επιθέσεις με δασμολογικά αναχώματα (δες εν προκειμένω τις χώρες της Αφρικής που αγοράζουν καλαμπόκι από τις ΗΠΑ γιατί το δικό τους είναι πιο ακριβό, καθώς είναι λιγότερο αποδοτικό και μη επιδοτούμενο!).
Τα εμπόδια των δασμών καταρρίπτονται από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, που επιδεικνύουν ως μέγιστο ιδεολογικό επιχείρημα το νεοφιλελεύθερο «ευαγγέλιο» του κάθε Χάγιεκ.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Οι αγρότες της Αφρικής αλλά και της Ελλάδας βάζουν λουκέτο, αφού δεν μπορούν να καλύψουν ούτε το κόστος παραγωγής.
Έτσι ακόμα και μήλα, πορτοκάλια ή λεμόνια θα τα εισάγουμε στην Ελλάδα από τη νότια Αμερική.
Ποιος ωφελείται απ’ όλα αυτά;
Οι μεγάλες αγροτικές βιομηχανίες και οι εγχώριοι μεσάζοντες-έμποροι. Αλλά αν αυτό συμβαίνει στο επίπεδο της πραγματικής οικονομίας, τη χαριστική βολή θα τη δώσει η κερδοσκοπία επί των τιμών των προϊόντων στα διεθνή χρηματιστήρια, όπου γίνεται η διαπραγμάτευση συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης.
Έτσι, αφού καταστράφηκε η εγχώρια παραγωγή, η τιμή του εισαγόμενου καλαμποκιού θα είναι τόσο μεγάλη ώστε να είναι απαγορευτική η αγορά του από τον πληθυσμό που θα υποσιτίζεται, αλλά και το κράτος που θα πτωχεύει.
Αφού τα πράγματα φτάσουν σ’ αυτό το σημείο, θα έρθουν και θα μας πουν «ίσως έχετε ακόμη μία ευκαιρία. Έχετε ένα σωρό πρώτες ύλες, όπως πετρέλαιο, αέριο… Και όπως γνωρίζετε και οι ίδιοι, δεν έχετε την τεχνογνωσία ούτε τα οικονομικά μέσα για να αξιοποιήσετε τον ορυκτό σας πλούτο. Εμείς όμως ξέρουμε μερικούς εξαιρετικούς διεθνείς ομίλους που θα ήταν πρόθυμοι… Σας προτείνουμε λοιπόν να χορηγήσετε στις εταιρείες αυτές την άδεια εκμετάλλευσης για τις επόμενες δεκαετίες, εσείς θα πάρετε κάτι ψίχουλα από όλο αυτόν τον πλούτο και με τα ψιχουλάκια αυτά θα μπορέσετε να συνεχίσετε να μας αποπληρώνετε το χρέος…»! Αυτά γράφει ο Dirk Muller στο βιβλίο του «Σύγκρουση».
Αξίζει να σημειωθεί ότι το μερίδιο που ζητάει η Ελλάδα από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου ανέρχεται μόνο στο 20% της παραγωγής, δηλαδή ψίχουλα, όταν οι γειτονικές χώρες λαμβάνουν το 50%!
Τι λέει, λοιπόν, ο Μίλλερ; Ότι είναι βλακώδες να ζητούν οι συμπατριώτες του την αποβολή της Ελλάδας από την ευρωζώνη, όταν υπάρχει τόσος πλούτος που μπορεί να αξιοποιηθεί. Ο συγγραφέας, μάλιστα, αναφέρεται στην ολέθρια τεχνική του «φράκινγκ», της νέας, ολέθριας τεχνικής που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ για να εξορύξουν τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Το «φράκινγκ» είναι μία μέθοδος εξόρυξης με τη χρήση ενός πεπιεσμένου μείγματος χαλαζιακής άμμου, νερού και χημικών. Με το μείγμα αυτό που διοχετεύεται σε μεγάλο βάθος, τα πετρώματα διασπώνται βίαια(πρόκειται για ένα είδος φουρνέλου στα έγκατα της γης) και το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο απελευθερώνονται. Η χρήση των χημικών καθιστά τη μέθοδο καταστροφική για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Αν αυτή εφαρμοστεί στη Μεσόγειο, αυτή θα γίνει μία νεκρή θάλασσα.
Η θάλασσα-μήτρα τόσων πολιτισμών δεν θα υπάρχει πια. Οι ΗΠΑ βέβαια και η βιομηχανία της έχουν ωφεληθεί από το φθηνό κόστος της ενέργειας. Ήδη, όπως πολλές επιχειρήσεις φεύγουν από την Ελλάδα προς την Βουλγαρία, ομοίως πολλές βιομηχανίες έχουν μετακομίσει από την Ευρώπη για τις ΗΠΑ ή την Ασία.
Τι θέλουν, λοιπόν, από την Ελλάδα; Να γίνει ένα Μπούχενβαλντ καταναγκαστικής εργασίας για τους Έλληνες και μία πηγή πάμφθηνης ενέργειας(φυσικό αέριο, πετρέλαιο) για τους βορειο-ευρωπαίους, πρωτίστως τους Γερμανούς. Για να συμβεί αυτό χρειάζεται η υπακοή και η συνεργασίας της εγχώριας μεγαλοαστικής τάξης καθώς και η στρατιωτικοποίηση (τύπου Μπίσμαρκ) της κοινωνίας…