Δεν τα φάγαμε μαζί τους!!

Κάποτε θα πρέπει να πούμε στον λαό την αλήθεια. Είναι παραμύθι και ασύστολο ψεύδος πως για την χρεοκοπία μας φταίνε οι ξένοι, ο ευρωναζί, το ευρώ. Είναι επίσης μέγα παραμύθι πως θα μας δώσουν την λύση στο πρόβλημά μας οι εκλογές οποτεδήποτε και αν αυτές γίνουν. Δεν υπάρχει λύση σε ένα πρόβλημα που δεν έχει αναλυθεί και κατανοηθεί επαρκώς και ειλικρινώς από όλους.

Το πρόβλημά μας σε αριθμούς έχει ως εξής:
  • το 1981 το χρέος ανήρχετο σε 25% του ΑΕΠ
  • το 1990 το χρέος ανήρχετο σε 75% του ΑΕΠ
  • το 2000 το χρέος ανήρχετο σε 110% του ΑΕΠ
Τί μας φταίει λοιπόν το ευρώ στο οποίο εισήλθαμε το 2001, η ευρωζώνη και όλα τα υπόλοιπα ψέματα και λαϊκισμοί που σερβίρονται εν είδει κουτόχορτου στον λαό μας επί τρία συναπτά έτη;

Επί δύο καταστροφικές δεκαετίες, 1981-2000 το χρέος της χώρας σχεδόν πενταπλασιάστηκε, ενώ η παραγωγική της ικανότητα σχεδόν ισοπεδώθηκε. Και βρίσκονται κάποιοι να μιλάνε για «επαχθές χρέος» και άλλες ασυναρτησίες, την στιγμή που η καθαρή αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα έλαβε χώρα η μεγαλύτερη κλοπή και διασπάθιση δημοσίου χρήματος όλων των εποχών. Και αυτή η κολοσσιαία απάτη, σχεδιάστηκε από Έλληνες και πραγματοποιήθηκε μονάχα από Έλληνες! Το δημόσιο χρέος μας, είναι σε μεγάλο βαθμό, τα κλοπιμαία που ανενόχλητοι απεκόμισαν από τα κρατικά ταμεία προστατευμένες συντεχνίες, αγροτικοί συνεταιρισμοί, κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές, επιχειρήσεις του δημοσίου, διαπλεκόμενοι «επιχειρηματίες», πολιτικοί, μιζαδόροι, κρατικοί εργολάβοι και άλλα πολλά λαμόγια που έθαλλαν ανενόχλητα απομυζώντας τους κρατικούς πόρους και ρίχνοντας και κανένα κοκαλάκι στους κομματικούς στρατούς των «ημετέρων».

Αυτή η απίστευτη κομπίνα, στηρίχθηκε σε δύο κυρίως πυλώνες. Ο ένας ήταν οι σκανδαλωδώς μη ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί. Ο άλλος, η ανυπαρξία «οροφής» τόσο στο δημόσιο χρέος όσο και στα ετήσια ελλείμματα. Πολλοί λαϊκιστές πιπιλάνε την καραμέλα πως οι ευρωπαίοι έβλεπαν αυτόν τον κατήφορο και δεν έκαναν τίποτε για να τον σταματήσουν. Το λένε αυτό, ως δικαιολογία μικρών παιδιών που μέμφονται τον επιμελητή της τάξης για τις αταξίες τους. Το λένε, γνωρίζοντας πως δεν έχει καμιά σημασία για την λύση του προβλήματος της χώρας τούτη την ώρα.

Αφού αναγνωρίσαμε το πρόβλημα, καταθέτουμε τρία προαπαιτούμενα ώστε να καταφέρουμε να το λύσουμε στην πράξη και όχι στέλνοντας «γράμματα στον Θεό». Τα έχουμε ξανα-καταθέσει αυτούσια αλλά, «επανάληψη μήτηρ μαθήσεως».

Αρχικά, θα πρέπει να αποκτήσουμε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και να θέσουμε «οροφή» τόσο στο δημόσιο χρέος όσο και στα ετήσια ελλείμματά μας, όπως ακριβώς προέβλεπε το Μάαστριχτ. Κατόπιν, θα πρέπει να επιχειρήσουμε να «ανακτήσουμε» με όποιο μέσον τα κλεμμένα από αυτούς που τα ενθυλακώσανε. Με ΟΠΟΙΟ ΜΕΣΟΝ και όχι παίζοντας τις κουμπάρες με τις διάφορες λίστες Λαγκάρντ! Και τέλος, θα πρέπει να τιμωρήσουμε όλους αυτούς που επέτρεψαν για ιδιοτελείς ή κομματικούς λόγους να πραγματοποιηθεί αυτό το COLPO GROSSO στα δημόσια οικονομικά της χώρας όλες αυτές τις δεκαετίες.

Κάποιοι Έλληνες με ονοματεπώνυμο, έχουν σωρεύσει παρανόμως σχεδόν ενάμιση ΑΕΠ της χώρας, το περισσότερο από αυτό σε τράπεζες, ακίνητα και άλλες επενδύσεις στο εξωτερικό και σε εξωτικούς φορολογικούς παραδείσους. Είναι αυτοί που σπεκουλάρουν για την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, ώστε να αγοράσουν την χώρα μπιρ παρά με τα ίδια τα λεφτά της, που έχουν κλέψει!

Μόνη λύση λοιπόν, αν θέλουμε να καταφέρουμε ποτέ να πατήσουμε ξανά στα πόδια μας είναι να πράξουμε τα δέοντα για να ικανοποιήσουμε αυτά τα τρία προαπαιτούμενα.

Το πρώτο, κάπως το έχουμε βάλει μπροστά, βαδίζουμε αισίως σε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και μένει να τιθασεύσουμε το χρέος. Το δεύτερο, απαιτεί άμεσες και αστραπιαίες ενέργειες. Καθολικό ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ και ξετίναγμα λογαριασμών, ακινήτων και επενδύσεων εντός και εκτός της χώρας μέχρι τρίτης γενεάς και σε βάθος τριακονταετίας για όλους όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχαν δοσοληψίες με το δοβλέτι. Θα αποκαλυφθούν πολύ εύκολα όσοι είχαν συμμετοχή στην «μεγάλη μπάζα».

Χρειάζεται μονάχα ένας νόμος που να προβλέπει πως ό,τι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τους κατόχους του, κατάσχεται αυτομάτως υπέρ του κράτους και οδεύει προς το αναπτυξιακό ταμείο για την αναγέννηση της ελληνικής οικονομίας. Το τρίτο τέλος, το έχει ήδη εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός. Μία και μόνη εξεταστική επιτροπή που θα ερευνήσει τις ευθύνες όλων όσων άσκησαν δημόσια αξιώματα στην χώρα τα τελευταία τριάντα χρόνια και ευθύνονται για λάθη, παραλείψεις ή παραβατικές συμπεριφορές με σκοπό το ίδιον όφελος ή εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων, που αθροιστικά και επιμέρους οδήγησαν στην δόλια χρεοκοπία της χώρας. Και τούτο επειδή, η απονομή του δικαίου γίνεται πάντα σε πρόσωπα με ονοματεπώνυμο και συγκεκριμένες διακριτές ευθύνες. Αρχίζοντας από τους Πρωθυπουργούς και προχωρώντας στους Υπουργούς των Οικονομικών και όλους τους « ετέρους Καππαδόκες», είναι βέβαιο πως μιας τέτοια εξεταστική επιτροπή θα έβγαζε «λαυράκια» και θα ικανοποιούσε στο τέλος το κοινό περί δικαίου αίσθημα των απλών πολιτών. Επειδή τελικά, παρόλο που αρκετοί βούτηξαν τα βρώμικα χέρια τους στα κλεμμένα, ΔΕΝ τα φάγαμε μαζί τους οι περισσότεροι εξ ημών των Ελλήνων.

Advertisements

Πολιτικός φιδότοπος η Ελλάδα με ήθος χωρίς ηθική…



Η εσωτερική δύναμη μιας κοινωνίας φαίνονται συμφωνα με το λόγο του Νίτσε, από τα πόσα παράσιτα μπορεί να ανέχεται. Τα παράσιτα όμως είναι τόσα πολλά, ώστε θέτουν σε δεινή δοκιμασία την αντοχή της και υποσκάπτουν θανάσιμα την υγεία της. Μεταποιούν την κοινωνία σε παρασιτική, σ’ ένα πολιτικό φιδότοπο, της δίνουν το δικό τους ύφος. Πως; Με λόγια και με έργα που επαναλαμβάνονται.

Του Στέλιου Συρμόγλου 

Γιατί, δυστυχώς, τα παράσιτα και τα ερπετά γνωρίζουν ό,τι ο μεγάλος φιλόσοφος των Σταγείρων, ο Αριστοτέλης υποστήριζε: “Το επαναλαμβανόμενον έθος, ήθος γίνεται”. Ενα ήθος δίχως Ηθική, δίχως αναστολές, δισταγμούς, φραγμούς ή έστω προσχήματα… Αυτό βιώνουμε ως πολίτες για δεκατετίες, ιδαιίτερα τα τελευταια τριά και πλέον χρόνια, με το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού, το οποίο “δηλητηριάζει” συστηματικά την κοινωνία με τη διαστροφή της αλήθειας, με επινοήματα ευκαιριακών σκοπιμοτήτων, με αφείδωλες υποσχέσεις και άεργα όνειρα. Το αποτέλεσμα για την κοινωνία; Ο εθισμός της στις πιο βάναυσες παραβιάσεις κανόνων της αντικειμενικής, κοινωνικής και πολιτικής ηθικής. Οι Ελληνες δεν αντιδρούν. Γίνονται αμέτοχοι φιλοθεάμονες. Οι συνειδήσεις τους είναι μουδιασμένες.

Δεν εξεγείρονται. Αυτος είναι ο κοινωνικός Μιθριδατισμός, η ανοσία αυτή απέναντι σ’ αυτήν την χωρίς ήθος Ηθική, που έχει βαθιές τις ρίζες της. Η διαμόρφωση μιας τέτοιας ψυχολογίας σ’ ένα λαό είναι καρπός μακροχρόνιων εξελίξεων και αθόρυβων διεργασιών. Συνεργούν και επιδρούν παράγοντες πολλοί: Από τη μορφολογία του εδάφους ή το χημισμό του αέρα έως και τις ιστορικές περιπέτειες. Μόνο μια συνθετική ερμηνεία της ιστορίας και της ψυχοτροπίας του λαού θα ήταν ίσως ικανή να προσεγγίσει τον πυρήνα της ψυχής του πολιτισμού ενός λαού, εν προκειμένω του ελληνικού, και να αποκαλύψει το βαθύτατο Είναι του και τη συμπερισφορά του, ιδίως στις κρίσιμες καμπές της εθνικής του ιστορίας.

Ομως κανένας παράγοντας δεν επιδρά αποφασιστικότερα στην εξέλιξη και την πορεία του λαού, όσον οι ηγέτες του, όταν μάλιστα ο λαός ααυτός είναι ευσυγκίνητος και αψίκορος και βλιαιος και εύπλαστος. Και τέτοιος λαός είμαστε οι Ελληνες. Φοβόμαστε την αλήθεια. Τη θέλουμε “ενδεδυμένη” αναλόγως των περιστάσεων. Αποφεύγουμε τον αγώνα με σύνεση και τη σύνεση με αγώνα. Ψυχή κάθε αγώνα ωστόσο είναι η αλήθεια. Προυπόθεση του κάθε αγώνα είναι η αλήθεια να φτάσει έως την τελευταία καλύβα και να πνεύσει σαν άνεμος πραγματικής αλλαγής.

Και με τη λέξη “αλλαγή” μη πάει ο νούς σας στο παπανδρεικό σύνθημα της δεκαετίας του ’80 και πολλοί από εσάς βγάλετε “φλύκταινες”. Μια και η λέξη αυτή ταυτίστηκε με την ασθένεια του πολιτικού οπορτουνισμού, με επάλληλα συμπτώματα “αυτοκαταστροφής” της ατομικής ψυχής του Ελληνα, της διόγκωσης και ταυτόχρονα διάλυσης του κράτους, της υπερχρέωσης της χώρας και της αναξιοκρατίας και κυρίως της αποδιάλυσης της παιδείας. Με τη λέξη “αλλαγή” εννοώ τον πόνο για την πατρίδα να παραλύει κάθε φιλοδοξία ή και μωροφιλοδοξία. Να μαραίνει κάθε ιδιοτέλεια. Εννοώ την επαναφορά στην εθνική ιδέα, στην εθνική πορεία, στο εθνικό σκοπό, στα εθνικά ιδανικά, στην ιδεά “Ελλάδα”. Η ιστορία ενός λαού είναι ο πόλεμος ανάμεσα στις μετριότητες και στις σπουδαίες προσωπικότητες. Η πρώτη κατηγορία είναι οι πολλοί, η δεύτερη οι ολίγιστοι.

Η ψυχή της κοινωνίας και της κοινωνικής ζωής, οικοδομείται “κατ’ εικόνα και ομοίωσιν” της ψυχής των ηγετόρων του, οι οποίοι με το πνεύμα τους και την αρετή τους γίνονται η μοίρα του λαού τους. Και με τις αποφάσεις τους μεταβάλλουν την πορεία και ανοίγουν σωτήριους ή ολέθριους δρόμους για το έθνος τους. Ο ελληνικός λαός δεν “ευτύχησε” να έχει ηγήτορες. Εχει ηγετίσκους. Φοβισμένα “ανθρωπάκια” με θρασυδειλία απύθμενη, με επίδειξη νεοελληνικής “μαγκιάς” ενίοτε, τα οποία στην καλύτερη περίπτωση, προσπαθούν να εξισορροπήσουν ανικανότητα με αναποτελεσματικότητα. Εκ των πραγμάτων ανέφικτο. Δύναμη της ιστορίας ενός λαού είναι η πολιτική ευφυία, γιατί οι μάζες ακολουθούν ασυνείδητα τις οδηγίες των εξαίρετων ανθρώπων.

Οι ολίγιστοι σκέπτονται, οι πολλοί μιμούνται. Γι’ αυτό , ο πολιτισμός και η αισθητική των πολιτικών ηγετών καθορίζει τον πολιτισμό της ψυχής ενός λαού. Οι αληθινοί ηγήτορες θέλουν τους πολλούς, το πλήθος, το λαό πεπαιδευμένο και ενημερωμένο, υπέυθυνο και αφυπνισμένο, ελεύθερο με ακονισμένη συνείδηση – κοινωνική, γνωστική, ηθική, πολιτική και εθνική. Δεν φοβούνται την κρίση του λαού. Ούτε τον παραπλανούν. Οταν ένας λαός δοκιμάζεται ανελέητα, όπως ο ελληνικός λαός, όταν απελπίζεται, προδίδεται και εγκαταλείπεται, κακοδιοικείται και αδικείται, είναι φυσικό έως ένα σημείο βέβαια, ύστερα από επανειλημμένες διαψεύσεις των ελπίδων του, να μην πιστεύει τίποτα και κανέναν και να τρέπεται πρός έναν άγριο ατομικισμό.

Ο “σώζων εαυτόν σωθείτω” είναι το έμβλημά της ζωής του. Τους ισχυρούς ηθικούς του πόνους διαδέχεται η απόγνωση. Την απόγνωση η αδιαφορία. Την αδιαφορία η αναισθησία. Την αναισθησία η ανοσία. Την ανοσία ο Μιθριδατισμός. Πλάθεται κατά το ήθος των ηγετίσκων του, γιατί η λέξη “ηγέτης” έχει πάρει “διαζύγιο” πολλά χρόνια τώρα από την ελληνική πραγματικότητα….

ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΟΥΡΗ….

ΘΡΙΑΜΒΟΣ! ΕΝΩΘΗΚΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ… “ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ” ΤΟΞΟ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ!

samaras-skeptikos
Επετεύχθη τελικά η πολυπόθητη (για τους «νταβατζήδες» και τους διεθνείς τοκογλύφους…) ενότητα των συνιστωσών του ψευδεπίγραφου «συνταγματικού- δημοκρατικού τόξου»! Έτσι, με δήλωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ροζ συνονθυλεύματος Δ. Παπαδημούλη, ο ΣΥΡΙΖΑ διαβεβαίωσε το σύστημα ότι θα υπερψηφίσει τη… βελτιωμένη τροπολογία του δοτού της ξενοκρατίας υπουργού Εσωτερικών της κατοχικής κυβέρνησης Σαμαρά, για την διακοπή της χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Ιδού η δήλωση του συριζαίου: «παρότι δεν μας καλύπτει 100% και παρότι έχουμε και άλλες ενστάσεις σε κάθε περίπτωση θα δώσουμε θετική ψήφο καθώς θεωρούμε σημαντικό τον πολιτικό συμβολισμό και το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει αφού ανοίγει ένας δρόμος».
Και βέβαια, δύο είναι τα πολιτικά συμπεράσματα από την κίνηση αυτή:
1ον) Ότι το σενάριο που κυκλοφόρησε προ ημερών από τα «σκληρά δεξιά» παπαγαλάκια του γερμανόδουλου φον Αντωνάκη, ότι θα χτυπηθεί και «το άλλο άκρο» για τις εγκληματικές του ενέργειες, δεν παίζει. Μας τελείωσε πριν καν αρχίσει!
2ον) Εδώ έχουμε την πρώτη πράξη της μελλοντικής συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ! Μάλιστα, από την απάντηση που έδωσε ο Παπαδημούλης σχετικά με το θέμα της αυξημένης πλειοψηφίας (180 βουλευτών) για την αναστολή κρατικής χρηματοδότησης σε κόμματα. που ζήτησε από την πρώτη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ, προκύπτει η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ όταν θα υπάρξουν ανάλογες «διαφωνίες» στη μελλοντική συγκυβέρνηση (π.χ. για το Μνημόνιο κ.α.):
«Δεν μας αρέσουν οι τακτικισμοί κι έτσι δε θα επιμείνουμε».
(ΥΓ): Ποιο είναι το «πολιτικό μήνυμα» και ο «πολιτικός συμβολισμός» που εκπέμπει η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ; 
Πως όλα τα κόμματα του σάπιου μεταπολιτευτικού καθεστώτος είναι ίδια! Πως έχουνε την ίδια μούρη…

Μπροστά στον εφιάλτη

Οκτώβρης 2013, και μάλιστα προχωρημένος στη χώρα του ΠΟΤΕ.
Τη χώρα, που οι κυβερνήσεις της την ξεζουμίζουν, εξαφανίζοντας κάθε τι «εθνικό» αλλά και ατομικό, ότι τους ξέφυγε δηλαδή από τους ιθαγενείς.
Στη χώρα του ΠΟΤΕ δεν υπάρχει βασικά ΜΙΑ κυβέρνηση, και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Υπάρχει η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ κυβέρνηση, εκείνη των μεγάλων και ισχυρών ΞΕΝΩΝ που βρίσκεται αλλού, μακριά, υπάρχουν οι «επιθεωρητές» της που πάνε και έρχονται κάθε τόσο μεταφέροντας τις ΔΙΑΤΑΓΕΣ των μεγάλων, της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ δηλαδή κυβέρνησης, και στη χώρα του ΠΟΤΕ, υπάρχουν και οι καρπαζοεισπράκτορες, εκείνοι που συστήνονται σαν η «εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση», μόνο που καμία σχέση δεν υπάρχει με την πραγματικότητα.

Στη χώρα του ΠΟΤΕ λοιπόν χειμωνιάζει, και ΤΩΡΑ που φτάσαμε στο αμήν, οι περισσότεροι βλέπουν ότι αυτός ο χειμώνας θα είναι εφιαλτικός ΚΑΙ γι αυτούς γιατί ΔΕΝ θα ζεσταθούν.
Το πετρέλαιο, στα ύψη, τα καυσόξυλα το ίδιο, ο βερεσές από τους βενζιναδες κομμένος, και φέτος τα δόντια θα βαρούν «καστανιέτες» από το ψοφόκρυο.

Η υποτιθέμενη κυβέρνηση είπε ότι ΘΑ δώσει επίδομα θέρμανσης, αλλά, ακόμα δεν είναι έτοιμη.
Πέρσι, η μισή χώρα πάγωσε.
Οι υπόλοιποι που είχαν κάτι «ψιλά» στην άκρη, πήραν λίγο πετρέλαιο η μερικά ξύλα, και έλπιζαν ότι φέτος θα γίνει κάποιο θαύμα, και θα πέσει η τιμή του πετρελαίου για να ζεστάνουν το κοκαλάκι τους.

Αντί λοιπόν να σηκωθούν και να στρώσουν στο κυνήγι ΟΛΟΥΣ αυτούς τους ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ στέλνοντας τους στον αγύριστο και ακόμα παραπέρα, δεν έκαναν τίποτα, και φτάσαμε στο σήμερα……

Και τα «ζόρια» όπως ήταν φυσικό είναι τα ίδια και χειρότερα με πέρσι.
Ο χειμώνας που έρχεται δείχνει τα δόντια του και προειδοποιεί ότι Δεν θα δείξει έλεος σε κανέναν!

Και προσέξτε, ΚΑΝΕΝΑΣ από όλα αυτά τα γραβατωμενα γαϊδούρια (να με συγχωρήσουν τα καημένα τα γαϊδουράκια που τα προσβάλω) δεν παίρνει χαμπάρι αν όλοι εμείς κρυώνουμε, αν πέθαναν πέρσι, και θα πεθάνουν και φέτος άνθρωποι από το κρύο.

Δεν τους νοιάζει.
Εκείνοι και οι οικογένειες τους δεν κρυώνουν.
Ζεσταίνονται από το αίμα που μας ρουφανε, και ούτε τους νοιάζει αν το πετρέλαιο θα πάει στα 10 ευρώ το λίτρο γιατί ΔΕΝ το πληρώνουν αυτό που καίνε από την τσέπη τους!
ΔΕΝ ανάβουν αυτοί αυτοσχέδια μαγκάλια για να ζεσταθούν…

Για να μην ξεχνάμε τους φονιάδες που δεν τιμωρήθηκαν ΠΟΤΕ.

Όλοι αυτοί, και όλοι οι γυμνοσάλιαγκες που τους ακολουθουν με σπασμένη τη μέση είναι βολεμένοι έχουν θέρμανση, έχουν παιδεία, έχουν υγεία ΟΛΟΙ τους μέχρι τριακοστής γενεάς σε αντίθεση με τους υπόλοιπους.

Τους υπόλοιπους που βρίσκονται ήδη μπροστά στον… «εφιάλτη» του χειμώνα, μπροστά στους εφιάλτες που συστήνονται ως «κυβέρνηση» και μετά ξύπνησαν.

Οι υαινες… αδημονούν


Του Θανάση Νικολαΐδη


ΕΠΕΣΕ η…Χούντα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αποκαταστάθηκε η δημοκρατία, όρκισε την κυβέρνησή του ο κ. Τσίπρας κι έπιασαν δουλειά στα υπουργεία τους (και) οι κ. κ. Δούρου και Κωνσταντοπούλου. Το ίδιο βράδυ, καταργούνται τα μνημόνια και τα μαζεύει η Τρόικα, φεύγουν οι ξένοι ντροπιασμένοι και δεν ξαναπατάνε στην «ελεύθερη» Ελλάδα.

ΠΡΙΝ καλά-καλά σιγήσουν οι καμπάνες, το πληροφορούνται τα λαμόγια, σκάνε μύτη και μας ξανάρχονται όπως είχαν(;) φύγει. Τα τσακάλια, τα γαμψώνυχα, τ’ αρπαχτικά. Στην αφάνεια τόσον καιρό (κρυμμένα μέχρι νεωτέρας), απώλειες σε λεία, τόσον καιρό απραξία και φόβος, μαντρωμένοι, αναδουλειά και αναμονή (να κάνει ξαστεριά)…

ΡΙΧΝΟΥΝ φευγαλέα ματιά τριγύρω. Τίποτα δεν άλλαξε. Απλά μας τρόμαξαν οι ξένοι με τα μνημόνια και τους κανόνες. Χωρίς την έγνοια τους πια, χωρίς δεσμά και αναφορές. «Άσε μας… λεύτερους, και θα τα ξαναφτιάξουμε όπως ήταν».

ΚΑΠΩΣ έτσι το’ πιασαν και περιμένουν τα τσακάλια και αδημονούν. Για μιαν απ’ τα ίδια όπως τα’ άφησαν και με σεβασμό στις «παραδόσεις». Ξανά, λοιπόν, το φακελάκι και άφοβα, το λάδωμα, η προμήθεια-μη ξεχαστούμε-και πάλι η ατιμώρητη αλητεία στην αγορά και στο δημόσιο, κομπίνες, απάτες και το κόμμα-ομπρέλα για προστασία και κάλυψη.

ΤΑ μνημόνια έφυγαν, κι ήρθαν παλιές-καλές συνήθειες και η ζωή συνεχίζεται. Με τον βενζινά να κλέβει άφοβα και τον ταξιτζή με τον «πειραγμένο» μετρητή, τον (μεγαλο)φοροκλέφτη απαλλαγμένο με τηλεφώνημα του υπουργού, το χιλιαρικάκι ημερησίως σε «φίρμες» των κρατικών μας καναλιών και ό,τι άλλο έζησες ως έντιμος πολίτης και φορολογούμενος στην Ελλάδα της κομπίνας και της αρπαχτής.

ΜΕ δανεικά, αλλά τους ξένους σε απόσταση ασφαλείας, χιλιάδες μίλια μακριά. Με μισθολογικές ανισότητες και ανισοκατανομή του πλούτου, αλλά είμαστε συνηθισμένοι. 
Κι αν δεν μας ξαναδανείσουν; 
Θα τα εισπράξουμε από ντόπιους φοροφυγάδες! 
Κι αν δεν τα εισπράξουμε; 
Θα κάνουμε εκλογές. 
Μέχρι τότε, θα’ χουμε ξεχαρμανιάσει από εξουσία-θα μας γράψει η ιστορία. 
Και η Ελλάδα; 
Μαθημένη σ’ αυτά, εφτάψυχη και… περήφανη. 
Για τα παιδιά της και τα παραπαίδια, για την ιστορία της γεμάτη αθλιότητες και ηρωισμούς.

Ο Νόμος στην υπηρεσία της εξουσίας…!

«Την ελευθερία για να την αποκτήσεις, πρέπει να πολεμήσεις. Κανείς δεν θα σου τη χαρίσει…»

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός 

Θα μπορούσε μία κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, να επιβάλει στους πολίτες – υπηκόους της, δυσβάστακτα μέτρα και σκληρούς έως απάνθρωπους νόμους, αν ο νομοθέτης δεν εξυπηρετούσε, ή καλύτερα, αν δεν υπηρετούσε την εξουσία; Ασφαλώς κι όχι!

Ο νομοθέτης λαμβάνει εντολή από την εξουσία – κυβέρνηση, συντάσσει τον νόμο που του υπαγορεύτηκε και κατόπιν τον παραδίδει για να ψηφιστεί από την εξουσία που τον παρήγγειλε!

Η εξουσία τον μελετά για να διαπιστώσει αν έχει συνταχθεί σύμφωνα με την εντολή που έδωσε και κατόπιν, «νομιμοποιεί» τον νόμο,
ψηφίζοντας τον στη Βουλή!

Ο νομοθέτης, δεν νομοθετεί σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινωνίας για ίση μεταχείριση, για κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά σύμφωνα με τις εντολές που του δίνονται από τον πολιτικό του προϊστάμενο, δηλαδή, από την εξουσία!

Ποιος αποφασίζει το ύψος της φορολογίας των πολιτών; Αλλά και ποιος αποφασίζει ποιοι δεν θα φορολογούνται ή θα τους παρέχονται σκανδαλώδεις φορολογικές ελαφρύνσεις;

Ποιος θεωρεί πως όσοι ασκούν εξουσία, δηλαδή οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας, οι Πρωθυπουργοί, οι υπουργοί, πρέπει να έχουν ασυλία έναντι του νόμου;

Ποιος ψηφίζει νόμους, που απαλλάσσουν Διοικητικά Συμβούλια Ασφαλιστικών ή Δημόσιων Οργανισμών από εγκληματικές πράξεις;

Ποιος αρπάζει, σαν κοινός κλέφτης, τις οικονομίες των πολιτών (όχι των Τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εφοπλιστών) με έναν τρόπο που τόσο έντονα θυμίζει εποχές «αποφασίζομεν και διατάσσομεν»;

Ποιος εκποιεί ή δωρίζει τον εθνικό πλούτο σε μεγαλοκαρχαρίες, με αδιαφανείς διαδικασίες και χωρίς να ρωτήσει κανέναν;
Μα ποιος άλλος τα κάνει όλα αυτά! Η ΕΞΟΥΣΙΑ!

Κι η εξουσία ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν έχει χρώμα, δεν είχε και δεν έχει, ιδεολογία!

«Ντύνεται» με ένα ιδεολογικό φόρεμα, φιλελευθερισμού, σοσιαλισμού, κομμουνισμού, συντηρητισμού, διακηρύσσει πως θα υπηρετήσει με σεβασμό την δημοκρατία (αποφεύγει όμως να αναλύσει ποια δημοκρατία εννοεί) και με την στήριξη οικονομικών παραγόντων και ξένων συμφερόντων, κάθεται στο σβέρκο του λαού που «τυφλωμένος» από την φανταχτερή και λαχταριστή πόρνη, τρέχει σαν κοπάδι από πίσω της, πιστός σαν σκυλί, έτοιμος να πεθάνει γι’ αυτήν!

Αν ο νόμος εφαρμοζότανε, αν η Δικαιοσύνη λειτουργούσε σύμφωνα με όσα ένα δημοκρατικό πολίτευμα επιτάσσει, τότε πολλοί πολιτικοί, θα είχαν καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου, για εξαπάτηση των πολιτών, για αρπαγή της ψήφου με δόλια μέσα, θα βρισκόντουσαν στα πιο υγρά κελιά της φυλακής για κακοδιαχείριση ή και κατάχρηση του Δημόσιου χρήματος.

Όμως ο νόμος δεν αγγίζει την εξουσία. Η εξουσία μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, να αποφασίζει για το αν θα ζει ελεύθερος ή φυλακισμένος κάποιος πολίτης, η εξουσία αποφασίζει ποιοι θα πλουτίζουν όλο και περισσότερο από τον πλούτο που παράγουν οι άνθρωποι και για το αν οι πολίτες θα μπορούν να έχουν ένα βιοτικό επίπεδο τέτοιο, που θα τους επιτρέπει να αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια, τις ανάγκες τους.

Ο νόμος είναι αυστηρός κι όσο το δυνατόν δίκαιος, μόνο σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με διαφορές ή παραβάσεις απλών πολιτών. Εκεί διακρίνει κανείς τις ικανότητες του νομοθέτη, που αν η εξουσία δεν τον έθετε υπό τον έλεγχό της, τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια άριστη δημοκρατία.
Ο νόμος στην υπηρεσία της εξουσίας…

Σε τι διαφέρει ο τύραννος της αρχαιότητας από την σημερινή εξουσία; Ίσως στο γεγονός, ότι ο τύραννος της αρχαιότητας είχε μια Παιδεία που οι σημερινοί πολιτικοί δεν την έχουν. Ο τρόπος διακυβέρνησης μιας χώρα από έναν τύραννο της αρχαιότητας κι από μια δημοκρατική κυβέρνηση του σήμερα, σε τι διαφέρει;

Νοιώθει ο πολίτης πως το Κράτος, η Πολιτεία τον προστατεύει ή νοιώθει να τον εξοντώνει μέρα με τη μέρα;

Σε τι διαφέρει η σφαίρα ή τα βασανιστήρια του δικτάτορα στο σώμα των πολιτών από τα απάνθρωπα μέτρα που εφαρμόζουν οι δημοκρατικές κυβερνήσεις και που οδηγούν τους πολίτες στην αυτοκτονία;
Ο νόμος στην υπηρεσία της εξουσίας…

Ποιος πολίτης τολμάει να αντισταθεί στη βία της εξουσίας;
Ποιος πολίτης μπορεί να διαμαρτυρηθεί για τα καρκινογόνα χημικά που δέχεται αδικαιολόγητα από τις αστυνομικές δυνάμεις;
Ποιος πολιτικός μπορεί να δικαιολογηθεί για το γιγάντωμα της παραγωγής κι εμπορίας ναρκωτικών, της εμπορίας λευκής σαρκός, της άγριας τοκογλυφίας των Τραπεζών;
Ο νόμος στην υπηρεσία της εξουσίας…

Η εξουσία δυστυχώς δεν είναι δημοκρατία. Γιατί κανένας δημοκράτης στην Παγκόσμια Ιστορία, δεν υπήρξε εξουσιαστής! Υπήρξε πάντα υπηρέτης του λαού του. Κι όσοι ήταν αληθινοί δημοκράτες, εδολοφονούντο συνήθως από τους άλλους «δημοκράτες» εξουσιαστές.

Οι λαοί ας πάψουν να αναζητούν εξουσιαστές που πάντα φοράνε το ένδυμα κάποιας ιδεολογίας για να κρύψουν το αποκρουστικό τους πρόσωπο κι ας αναζητήσουν καλούς ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ!

Τότε υπάρχουν πολλές πιθανότητες η ζωή μας να αλλάξει προς το καλύτερο…

Δημοσιογρα-βία

Εκτός από την οικονομική και ψυχολογική βία που ασκεί η οιονεί φασιστική κυβέρνηση υπάρχει και η προπαγανδιστική βία, η βία της πλύσης εγκεφάλου που ασκείται συνεχώς και ολοένα πιό εντατικά, με ψέματα και διαστρεβλώσεις ιστορικών στοιχείων και φιλοσοφικών εννοιών!

Στην προσπάθειά της να παραμείνει στην εξουσία η μειοψηφική στον λαό αυτή κυβέρνηση, (με το ζόρι αντιπροσωπεύει ένα 25-27% των πολιτών), επιχειρεί με τα τάνκς της κατευθυνόμενης ενημέρωσης να παρουσιάσει σαν υπόλογους απέναντι στην δικαιοσύνη όλους όσους αντιτίθενται στην εγκληματική κατά του έθνους πολιτική της.

Ξεκίνησε η πλύση εγκεφάλου ήδη να στοχοποιεί εκτός από ακροδεξιές-ναζιστικές οργανώσεις και όποια λαϊκή αντίδραση και κινητοποίηση, σε όποιον πολιτικό χώρο κι αν βρίσκεται.

Δεν είναι μακριά η μέρα που η εξίσωση: ΕΙΣΑΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ=ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ, θα κυριαρχήσει στην ”διαλεκτική” της κυβερνητικής-τροϊκανής δημοσιογραΒίας..

Αφού ρωτήσουμε τον γνήσια ακροδεξιό “πρωθυπουργό”, αν:

Θεωρεί “βία” την επανάσταση του 1821, που χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε σήμερα ελληνικό κράτος..

Θεωρεί “βία” τη αντίσταση στους εισβολείς, που χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε το έπος του 1940…

Θεωρεί “βία” τις κοινωνικές επαναστάσεις, που χωρίς αυτές δεν θα υπήρχαν σήμερα ούτε κοινωνικό κράτος, ούτε εργασιακά δικαιώματα, ούτε καν η “διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”…

Κι αφού του υπενθυμίσουμε πως:
Όπως το 1821 έτσι και σήμερα υπάρχει μία εγκατεστημένη ξενοκρατία και μία “καθεστηκυία τάξη”, ένα καθεστώς βολεμένων, έναντι του χειμαζόμενου λαού…
Όπως το 1940 έτσι και σήμερα υπάρχουν εισβολείς που επιβουλεύονται τον πλούτο, την κυριαρχία, και ίσως την εδαφική ακεραιότητα της χώρας..

Θα του ξεκαθαρίσουμε ότι ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΟ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!

Και θα τον συμβουλεύσουμε (ως λαός) να σταματήσει η ίδια η κυβέρνησή του να παράγει βία…
Και να σταματήσει την προσπάθεια ποινικοποίησης των ιδεών και των διεκδικήσεων της κοινωνίας…

Αλλιώς θα έχει καταλύσει ο ίδιος και βιαίως την δημοκρατία και το Σύνταγμα και ο λαός θα δικαιούται να αντισταθεί…